Weblog | Geluid. Daarom!Onlangs opende collega Kleijwegt op deze plaats de ‘aanval’ tegen de zin en de noodzaak van motorgeluid bij de moderne auto. En hij heeft gelijk, het zorgt inderdaad vaak voor hele geanimeerde woordenwisselingen tussen onze verschillende bureaus. En ook ben ik met hem eens dat geluid zeker niet zaligmakend is bij een auto. Een waardeloos hobbelende SUV die de wereld om zich heen wél vult met een heerlijk V8-gerommel, verkies ik niet per definitie boven een goed gebalanceerde maar fluisterstille concurrent. Een heerlijk sturende Cayenne Diesel heb ik écht liever dan – pak hem beet – een gorgelende Ford Explorer. Maar toch vind ik dat Roy met de rest van zijn redenering voor een groot deel de plank mis slaat. Een beeld dat onlangs nog eens is aangescherpt door de BMW Z4 sDrive35is die ik laatst eventjes te logeren had. Die auto, of je hem nou mooi vindt of niet, gebruikt zijn geluid als versterking van zijn karakter. De door twee turbo’s gevoede, 340 pk sterke zescilinder-in-lijn ademt namelijk uit door twee eindpijpen in de achterbumper, en de brom die daar ontsnapt maakte het rijden simpelweg meer bijzonder. Zelfs al zoef je door de files naar je werk, dat ene moment waarop je bij het wegrijden vanuit stilstand getrakteerd wordt op een fijn plofje veroorzaakt toch een glimlach. Je rijdt iets speciaals. Ik kan me niet voorstellen dat je daar genoeg van krijgt, of dat het je niet meer opvalt als je een paar jaar in je auto rijdt. Dat zou hetzelfde zijn als dat je door een veld bloemen loopt en niet meer geraakt wordt door de prachtige kleuren die je ziet. Afstomping ligt op de loer. Overigens sta ik niet alleen, getuige de reacties van de mensen die bij me aan boord klauterden voor een ritje. Onafhankelijk van elkaar begonnen ze stuk voor stuk over het geluid dat de Z4 produceerde. “Zo hé, die klinkt lekker!” Zintuigen Het gaat hier over het aanspreken van zintuigen. Wat mij betreft wordt een auto specialer naarmate het aantal geactiveerde zintuigen stijgt. Natuurlijk is een fijn rijgedrag een enorm pluspunt aan een auto, maar wat mij betreft kan het – zeker in een sportievere machine – niet zonder een goede sound. Tekenend was het moment waarop ik in de Z4 wegtrok bij een verkeerslicht, terwijl links van me een jonge kerel in zijn Tesla Roadster stond te wachten. De BMW brulde een enthousiast ‘tot ziens’, en ik kan me niet voorstellen dat de Teslaman niet even heeft moeten slikken. Immers, waar ik mezelf op elk gewenst moment kon trakteren op een goed klinkend concert, kon hij niets anders dan fluisterstil – en razendsnel, dat wel – rondzoeven. Een leuke auto zo’n Tesla, dat zeker, maar naast een levensgenieter als de Z4 sDrive35is is het toch alsof Slash luchtgitaar speelt. Roland Tameling |
42 reacties | 25-07-2012 08:00
Gedragsregels AutoWeek.nl:
|
Over Roland Tameling
Hobby’s:
Ik ben niet zo van het benoemen van hobby’s, omdat dat zou betekenen dat je andere dingen meteen minder waardeert of op voorhand uit zou sluiten. En da’s zonde. Muziek bijvoorbeeld: het maakt me niet uit wat het is, als het maar lekker klinkt. Enkele dingen die ik overigens erg graag doe zijn reizen, lol maken met m’n vriendengroep en – hoe verrassend – autorijden tot ik erbij neerval.
Eerste auto:
Mijn eerste auto was de absolute droomwagen van velen. Tijdens de vele kilometers die ik in dat autotechnische hoogstandje afgelegd heb, kreeg ik onderweg zeldzaam veel blikken van bewondering. Of was het medelijden? Dat laatste zou best eens kunnen, want ik heb het over een witte (nou ja, eerder naar witgeel uitgeslagen) Volvo 340 DL driedeurs uit 1987, kenteken RS-68-NV. Een 1.4-tje mét Variomatic, jazeker. Ik vond hem drie maanden na mijn achttiende verjaardag in een smerige loods en mocht hem voor 50 euro meenemen. Nadat we de losgeroeste achterklep hadden vastgezet, hield het ding het toch nog negen maanden met me uit.
Droom:
Mijn droom is om zoveel mogelijk plekken van de wereld te hebben gezien. Bij voorkeur per auto natuurlijk. Ideeën te over: met een Smart van Amsterdam naar Vladiwostok rijden, dwars door Siberië en Mongolië. Of met een klassieke Cadillac Eldorado Biarritz een tocht door Amerika maken, van het plaatsje Cadillac in Michigan naar het stadje Eldorado in Texas. Van dat soort trips slaat mijn fantasie al snel op hol…
Eigenaardigheden:
Ik heb de irritante en hoogst overbodige neiging om kentekens te onthouden en auto’s in het donker te herkennen aan hun achterlichten. Soms echt op het neurotische af. Daarnaast ben ik met m’n 2.03 meter veel te groot voor sommige auto’s. Een Mazda MX-5 bijvoorbeeld betekent voor mij: met de benen in de nek en de nek in de wind.
Hoe gekomen bij AutoWeek:
In het jaar 2000 kwam ik als groen ventje van 15 een snuffelstage van twee weken lopen op de AutoWeek-redactie, toen nog gevestigd in Hoofddorp. Zes jaar later was ik student Journalistiek, en mocht ik voor het echte werk eens terug komen voor een serieuze stage. Nog een jaar later kreeg ik, nu als groen ventje van 22, de kans om redacteur te worden. En ja, werken bij AutoWeek had wat mij betreft inderdaad ook onder het kopje ‘droom’ kunnen staan.
Laatste weblogs Roland Tameling
Overige webloggersCategoriënLaatste reacties |