Weblog  |  Espace forever

Ik zie de geërgerde blik van de Duitser nog voor me. Onze Oosterburen vinden het sowieso al niet leuk om door Hollanders ingehaald te worden op hun Autobahn, laat staan als het een Renault Espace betreft die jou effe te kakken zet met je bepaald niet misselijke Mercedes E-klasse. Ik moest er opeens aan denken, bij het zien van de vernieuwingen voor de Renault Espace. 10 jaar oud, en hij moet nog een paar jaar mee! Samen met collega Michiel Willebrands was ik op weg naar de redactie, na een bezoek aan de IAA van Frankfurt 2003. In een 200-plus-bocht haalden we de Benz in de buitenbocht in. Jawel, in een lel van een mpv. Dat kon toen nog. Want Renault hing destijds net zo makkelijk een 3.5 V6 in een familietransporter als tegenwoordig fabrikanten een driepittertje in een compacte middenklasser. Je lachte je rot met zo’n megavette Espace. 240 op de klok zien staan terwijl je je in een rijdende broeikas waant. En het lag best goed ook. Een jaar ervoor beleefde ik al net zo veel Autobahnlol in de Franse superbus, met 6 man in een Grand Espace 3.0 dCi in 7 uur naar de Oostenrijkse piste.

Voor zover je iets met een fullsize-mpv kunt hebben, dan heb ik het wel met de grote Renault. Het is een uitstervend ras als je het mij vraagt, die grote mpv’s. Auto’s als de Zafira of de S-Max zijn net wat minder lomp maar niet heel veel minder praktisch, maar de Espace die mag nog tot in lengte van dagen blijven. Niet alleen vanwege de goede herinneringen die ik persoonlijk aan de gigant koester maar ook omdat het de moeder aller mpv’s is.