Weblog | Geen zinloos geweldMercedes offroad-container G-Klasse houdt al 33 jaar stand. Hoewel deze mastodont door de jaren heen fysiek nauwelijks veranderd is en zo langzamerhand niets meer of minder is dan een anachronisme, weet-ie toch nog altijd een club fervente liefhebbers in z’n greep te houden. En da’s best knap in een wereld waarin we worden overspoeld door automobiele modernismen. Maar Mercedes moet wel ’t een en ander aan stunts uit de kast trekken om met de G-Klasse in de kijker te kunnen blijven rijden. Meest in het oog springend is natuurlijk de AMG-versie. Mercedes heeft de facelift van de G te baat genomen om twee nieuwe AMG’s in de prijslijst te zetten; de G 63 AMG en de G 65 AMG. Waar de eerste al onzinnig lijkt, daar is de laatste van de twee helemaal de waanzin voorbij. De 612 pk sterke zeslitermotor sleurt de meer dan 2,5 ton zware affroader in nog geen vijfeneenhalve seconde vanuit stilstand naar 100 km/h. Bizar om met een mastodont als deze gewoonweg richting horizon gekatapultéérd te worden. Iedere natuurkundige wet lijkt te worden getart als je met deze snelheid de omgeving aan je voorbij ziet schieten, terwijl je hoog ‘op de bok’ gezeten heen en weer gewiegd wordt door het op asfalt wankel aanvoelende onderstel. Even sportief een bocht nemen, is natuurlijk schier onmogelijk, aangezien de G-klasse het weggedrag heeft van een postkoets. Je kunt geen curve ronden zonder dat het ESP ingrijpt om de grote, piepende en wiebelende Mercedes in het gareel te houden. In het terrein doet de maar liefst 1.000 Nm trekkracht zich gelden, die deze G-Klasse de krachtigste offroader maakt die er te krijgen is. De prijs is al net zo over de top als de auto; je moet met bijna vier ton aan euro’s over de brug komen om G 65 AMG op je naam te laten overschrijven. Kan het allemaal niet wat minder? Jawel hoor, maar deze Duitse SUV weet het begrip zinloos geweld zó positief te etaleren dat ik me moeiteloos kan aansluiten bij de kleine schare fans. Maurice de Bouvère |
45 reacties | 04-06-2012 16:04
Gedragsregels AutoWeek.nl:
|
Over Maurice de Bouvère
NAAM: Maurice de Bouvère
HOBBY’S: Verzamelen van miniatuuruitvoeringen van auto’s waarmee ik gereden heb. Het kleinste kamertje in huis is opgeofferd aan een aantal vitrines waarin ze staan te pronken.
EERSTE AUTO: Een Alfa GTV 2.0 uit 1977, die ik samen met een vriend beheerde en opknapte. Met z’n tweeën was autorijden als scholier immers beter te behappen dan alleen. Het lumineuze idee om de Italiaan in de Marlboro-kleuren te spuiten, zodat hij ogenschijnlijk rechtstreeks van het circuit kwam, had tot gevolg dat de Alfa-pret snel voorbij was. Oom agent maakte al kort nadat de auto de spuiterij verlaten had, ernstig bezwaar tegen de kleurcombinatie rood-wit; onze GTV vertoonde te veel overeenkomsten met een surveillancewagen van de hermandad. Nader onderzoek op het bureau bracht aan het licht dat er ook technisch wel het een en ander aan onze vierwieler schortte en het achterlaten van onze trots bleek de enige optie.
DROOM: Een klassieke cabriolet in de garage naast het huis. Beide zijn overigens een droom.
EIGENAARDIGHEDEN: Tja, wat moet je met een kamer vol miniaturen als je er nauwelijks naar omkijkt? In een stoel gaan zitten om er een uur naar te staren, doe ik niet. Blijkbaar is de wetenschap dat ik ze heb voldoende bevredigend.
HOE BIJ AUTOWEEK GEKOMEN: De bovenmatige interesse voor auto’s zat er al jong in. Als snotneus op m’n eerste skelter hoefde ik niet om te kijken om te zien welke auto op het punt stond langszij te komen; dat had ik aan het motorgeluid al lang gehoord. Naar merk en type hoefde ik op jonge leeftijd nooit te gissen. De benzine is in het bloed gebleven, en toen ik de kans kreeg om na enige omzwervingen bij AutoWeek aan de slag te kunnen, heb ik ook geen moment geaarzeld.
Laatste weblogs Maurice de Bouvère
Overige webloggersCategoriënLaatste reacties |