Weblog  |  Omarm het avontuur!

Mensen die AutoWeek en autoweek.nl de afgelopen weken nauwlettend volgden, hebben het al meerdere keren voorbij zien komen, maar vandaag verdient het avontuur nog één keer de aandacht. Op zich is ‘het avontuur’ in algemene zin (naar welke bestemming je ook gaat, wat je onderweg ook doet) al zó de moeite waard dat we het wat mij betreft elke dag zouden mogen aanmoedigen. Wat mij betreft is er nauwelijks iets mooier dan quasi-spontaan je biezen pakken, je vierwielige vriend tot de nok toe aftanken, een pallet vol flesjes water in de achterbak takelen en gáán. Zoals ze bij een bepaalde fabrikant van voorverpakte en veel te zoute aardappelmaaltijden zouden zeggen: ‘het breekt zo lekker de week’.

Dat gezegd hebbende, richt ik vandaag mijn pijlen graag nog één keer op mijn avontuur van enkele weken geleden: met de auto naar het Oostblokbolwerk waar het Nederlands Elftal over een paar weken de poulewedstrijden van het komende Europees Kampioenschap voetbal speelt. Charkov in het Oosten van Oekraïne, een slordige 2.600 kilometer vanaf Amsterdam. Al was het alleen al omdat we nog een lading toffe foto’s over hebben die we niet kwijt konden in de drie producties in de papieren AutoWeek…

Het begon als een mooi plannetje. ‘Wat doen we dit jaar met het EK, jongens?’ En na heel wat geregel is het dan ineens zo ver: om drie uur ’s nachts je nest uit, de gloednieuwe Hyundai i30 tot de nok toe aftanken, een pallet aan flesjes water in de achterbak, en gáán! Dat vind ik heerlijk. En wat je vervolgens tegen het lijf loopt overstijgt negen van de tien keer elke verwachting.

Zo ook in Oekraïne. Zeker wanneer je van de gebaande paden (lees: snelwegen) af gaat, vind je een wereld die je niet voor mogelijk houdt. Kijk maar naar de foto met de immense kalkoen, die we tegen het verenlijf liepen bij een vervallen, soort Pippi Langkous-achtige boerderij – compleet met een paard aan een ketting. Dat zie je niet aan het strand in Antalya of in je ranzige, met kakkerlakken bevolkte tweesterrenresort op Lanzarote…

Vandaag zie je deel één van het driedelige videoverslag van onze trip met de Hyundai i30 op deze site. Morgen en donderdag volgen respectievelijk deel 2 en deel 3, waarin we nog meer aparte dingen tegen het lijf lopen. Bovendien lees je deze week in het blad het slot van het geschreven drieluik, wat mij betreft een fijne aaneenschakeling van verrassende belevenissen. Ik hoop van harte dat jullie na het zien en lezen van onze producties uitgedaagd zijn om zelf ook de stoute schoenen aan te doen en op avontuur te gaan.

Doe gewoon eens gek en neem de tijd en moeite om het ongewone te omarmen! Zelfs die marteltocht naar Charkov is meer dan dubbel en dwars de moeite waard. Doe het gewoon! Prachtige autoavonturen vol ervaringen waar je nog lang met plezier en tevredenheid op kunt terugkijken. Ik wens het jullie allemaal!

 
 
 

Over Roland Tameling

Hobby’s:
Ik ben niet zo van het benoemen van hobby’s, omdat dat zou betekenen dat je andere dingen meteen minder waardeert of op voorhand uit zou sluiten. En da’s zonde. Muziek bijvoorbeeld: het maakt me niet uit wat het is, als het maar lekker klinkt. Enkele dingen die ik overigens erg graag doe zijn reizen, lol maken met m’n vriendengroep en – hoe verrassend – autorijden tot ik erbij neerval.
 
Eerste auto:
Mijn eerste auto was de absolute droomwagen van velen. Tijdens de vele kilometers die ik in dat autotechnische hoogstandje afgelegd heb, kreeg ik onderweg zeldzaam veel blikken van bewondering. Of was het medelijden? Dat laatste zou best eens kunnen, want ik heb het over een witte (nou ja, eerder naar witgeel uitgeslagen) Volvo 340 DL driedeurs uit 1987, kenteken RS-68-NV. Een 1.4-tje mét Variomatic, jazeker. Ik vond hem drie maanden na mijn achttiende verjaardag in een smerige loods en mocht hem voor 50 euro meenemen. Nadat we de losgeroeste achterklep hadden vastgezet, hield het ding het toch nog negen maanden met me uit.
 
Droom:
Mijn droom is om zoveel mogelijk plekken van de wereld te hebben gezien. Bij voorkeur per auto natuurlijk. Ideeën te over: met een Smart van Amsterdam naar Vladiwostok rijden, dwars door Siberië en Mongolië. Of met een klassieke Cadillac Eldorado Biarritz een tocht door Amerika maken, van het plaatsje Cadillac in Michigan naar het stadje Eldorado in Texas. Van dat soort trips slaat mijn fantasie al snel op hol…
 
Eigenaardigheden:
Ik heb de irritante en hoogst overbodige neiging om kentekens te onthouden en auto’s in het donker te herkennen aan hun achterlichten. Soms echt op het neurotische af. Daarnaast ben ik met m’n 2.03 meter veel te groot voor sommige auto’s. Een Mazda MX-5 bijvoorbeeld betekent voor mij: met de benen in de nek en de nek in de wind.
 
Hoe gekomen bij AutoWeek:
In het jaar 2000 kwam ik als groen ventje van 15 een snuffelstage van twee weken lopen op de AutoWeek-redactie, toen nog gevestigd in Hoofddorp. Zes jaar later was ik student Journalistiek, en mocht ik voor het echte werk eens terug komen voor een serieuze stage. Nog een jaar later kreeg ik, nu als groen ventje van 22, de kans om redacteur te worden. En ja, werken bij AutoWeek had wat mij betreft inderdaad ook onder het kopje ‘droom’ kunnen staan.
 
 

 

 

Volg AutoWeek

© 2014 Sanoma Media Netherlands B.V.
Adverteren - Colofon - Contact - Copyright - Disclaimer - Privacy en cookiebeleid - RSS - Gebruiksvoorwaarden - Sitemap
AutoWeek.nl - onderdeel Sanoma Media Netherlands groep