Weblog | Ik zie, ik zie: het einde van MitsubishiHet is maar goed dat Limburg nog carnaval heeft. Door dat volksfeest kunnen de werknemers van de Nedcar-fabriek in Born hun zorgen immers nog enigszins wegdrinken. Feesttenue aan, een flinke lading Brand door de slokdarm en je hoeft even een paar dagen niet te denken aan het feit dat je binnenkort toch echt op zoek moet naar een nieuwe baan. Tenzij één van die ‘vele geïnteresseerden’ daadwerkelijk heil ziet in de Limburgse productiefaciliteit natuurlijk, maar dat zie ik persoonlijk nog niet zo snel gebeuren. En toch zie ik de productiestop in Born als een teken aan de wand. Niet zozeer omdat ik denk dat er nooit meer auto’s tot leven zullen worden gewekt in onze meest zuidelijke provincie, maar ik vrees dat de terugtrekking van Mitsubishi iets anders aankondigt. Noem me een doemdenker, maar ik denk dat de productiestop in Born een opmaat is tot het algehele verdwijnen van Mitsubishi van de Nederlandse markt. Ja, dat staat er echt. Laten we om te beginnen eens kijken naar het huidige modellengamma van het merk. Neem de Colt: het mag inmiddels bekend zijn dat Mitsubishi aan het einde van dit jaar de stekker uit dat model trekt, en vooralsnog staat er nog geen knallende opvolger klaar. Van de conceptcar Mirage die Mitsubishi op de Tokyo Motor Show aan ons liet zien, kreeg ik het in ieder geval bepaald niet warm. En ik verwacht dat ik niet de enige ben, want zo op het eerste oog krijgt de braaf gestileerde en in Thailand gebouwde Mirage het zwaar in het drukke B-segment waar het immers barst van de competitieve modellen. Ik misgun het model zijn kansen absoluut niet, maar de sterren staan nu eenmaal niet gunstig. Dan de i-Miev. Door z’n elektrische aandrijving heeft die auto op zich voldoende bestaansrecht, ware het niet dat zustermerken Peugeot en Citroën de Europese markt prima kunnen afdekken met de Ion en de C-Zero. Laten we eerlijk zijn: de Mitsubishi-variant missen we heus niet… Dat geldt net zo voor andere modellen die de Japanners ontwikkelen in samenspraak met PSA: voor de redelijk verkopende ASX krijgen we straks de Citroën C4 Aircross en heeft Peugeot eventueel een 4008 op de plank liggen. Hoewel Peugeot die auto niet gaat leveren in ons land, gooit de aanwezigheid van die modellen natuurlijk wel de glazen in voor Mitsubishi. Van de uitgaande Outlander wisten ze vorig jaar toch nog 1.298 stuks te slijten; op zich niet onaardig, maar om nou te zeggen dat die aantallen de schoorsteen lekker laten roken… Neuh. Om het rijtje even af te maken: van de Lancer gingen er de afgelopen drie jaar niet meer dan 500 per jaar over de toonbank. Niet zo lang geleden werd de levering van de sedanversie en de heerlijke EVO al gestaakt en het zou me weinig verbazen als we de Sportback binnen afzienbare tijd aan dat trieste rijtje toe moeten voegen. Het laatste model van het huidige gamma is de Pajero. Met vier verkochte exemplaren in 2011, rest hier alleen gepaste stilte… Goed, ik geef toe dat ik ondanks deze harde cijfers vooral aan het speculeren ben. Er staat nog niets vast en Mitsubishi ontkent in alle toonaarden dat het slecht gaat. Maar wie de feiten helder analyseert mag de conclusie trekken dat de toekomst er niet bepaald rooskleurig uit ziet. En dat is jammer, want vooral halverwege jaren negentig was Mitsubishi een merk met een solide marktbenadering en meerdere modellen die in hun tijd heus de moeite waard waren. Nu lijkt het erop dat het merk ons continent langzaam maar zeker de rug toe keert. Bovendien staan de Koreanen – die de Europese markt juist wél uiterst serieus nemen – al jaren aan de poort te rammelen om in het gat te springen. Als dat al niet gebeurd is. Ik zou het spijtig vinden, maar toch: volgens mij is het een kwestie van tijd voordat het merk met de drie diamantjes dezelfde afslag neemt als Daihatsu. Roland Tameling |
87 reacties | 28-02-2012 10:37
Gedragsregels AutoWeek.nl:
|
Over Roland Tameling
Hobby’s:
Ik ben niet zo van het benoemen van hobby’s, omdat dat zou betekenen dat je andere dingen meteen minder waardeert of op voorhand uit zou sluiten. En da’s zonde. Muziek bijvoorbeeld: het maakt me niet uit wat het is, als het maar lekker klinkt. Enkele dingen die ik overigens erg graag doe zijn reizen, lol maken met m’n vriendengroep en – hoe verrassend – autorijden tot ik erbij neerval.
Eerste auto:
Mijn eerste auto was de absolute droomwagen van velen. Tijdens de vele kilometers die ik in dat autotechnische hoogstandje afgelegd heb, kreeg ik onderweg zeldzaam veel blikken van bewondering. Of was het medelijden? Dat laatste zou best eens kunnen, want ik heb het over een witte (nou ja, eerder naar witgeel uitgeslagen) Volvo 340 DL driedeurs uit 1987, kenteken RS-68-NV. Een 1.4-tje mét Variomatic, jazeker. Ik vond hem drie maanden na mijn achttiende verjaardag in een smerige loods en mocht hem voor 50 euro meenemen. Nadat we de losgeroeste achterklep hadden vastgezet, hield het ding het toch nog negen maanden met me uit.
Droom:
Mijn droom is om zoveel mogelijk plekken van de wereld te hebben gezien. Bij voorkeur per auto natuurlijk. Ideeën te over: met een Smart van Amsterdam naar Vladiwostok rijden, dwars door Siberië en Mongolië. Of met een klassieke Cadillac Eldorado Biarritz een tocht door Amerika maken, van het plaatsje Cadillac in Michigan naar het stadje Eldorado in Texas. Van dat soort trips slaat mijn fantasie al snel op hol…
Eigenaardigheden:
Ik heb de irritante en hoogst overbodige neiging om kentekens te onthouden en auto’s in het donker te herkennen aan hun achterlichten. Soms echt op het neurotische af. Daarnaast ben ik met m’n 2.03 meter veel te groot voor sommige auto’s. Een Mazda MX-5 bijvoorbeeld betekent voor mij: met de benen in de nek en de nek in de wind.
Hoe gekomen bij AutoWeek:
In het jaar 2000 kwam ik als groen ventje van 15 een snuffelstage van twee weken lopen op de AutoWeek-redactie, toen nog gevestigd in Hoofddorp. Zes jaar later was ik student Journalistiek, en mocht ik voor het echte werk eens terug komen voor een serieuze stage. Nog een jaar later kreeg ik, nu als groen ventje van 22, de kans om redacteur te worden. En ja, werken bij AutoWeek had wat mij betreft inderdaad ook onder het kopje ‘droom’ kunnen staan.
Laatste weblogs Roland Tameling
Overige webloggersCategoriënLaatste reacties
|