| |
Weblog | Zeg het maar: dikke motor of mooie spullen?
Een dikke motor... |
...of mooie spullen? |
Het is een vraag die vaak door mijn hoofd schiet achter het stuur van één van onze testauto’s: als ik zelf op het punt zou staan om deze auto aan te schaffen, zou ik dan kiezen voor een dikke motor, of zou ik op motorisch gebied genoegen nemen met minder en mijn nieuwe aanwinst voor het uitgespaarde bedrag volhangen met aantrekkelijke opties? Een dilemma dat zeer ter zake doet in het aanschafproces, maar waar ik persoonlijk zeker niet zomaar een antwoord op heb.
Want aan de ene kant kan ik enorm genieten van een krachtige motor in een auto: het maakt het rijden vermakelijker, je komt eenvoudiger met het verkeer mee en op de momenten dát het kan, valt er ook nog te genieten van de bekende duw in je rug. Maar ook gewoon het feit dat je auto er toe in staat is, dat je eventueel moeiteloos kunt inhalen of zonder problemen een tussenacceleratie afwerkt, voegt wat mij betreft al heel wat toe aan de manier waarop je van een auto kunt genieten. Laatst voelde ik het nog in onze Citroën DS4 Duurtester, voorzien van die fijne 2.0 HDi turbodiesel: meer dan voldoende kracht aanwezig, waardoor je door het verkeer manoeuvreert als ware je een warm mes door de boter. Tandje terug schakelen, gas erop en je voelt dat je auto meer dan capabel is. Hoe vaak gebruik je het in de praktijk? Wat mij betreft niet erg relevant. De weet dat je auto het kan, is in sommige gevallen al ruim voldoende. En ja, daar kan ik blij van worden.
Maar steeds vaker bekruipt me de vraag: wat heb je er aan, in een land waar je nooit echt van je acceleratievermogen kunt profiteren? Waarom zou je doorsparen voor een dikke 200 pk sterke HDi in je Peugeot 508, als je net zo snel op de plek van bestemming aankomt met een flink geknepen 1.6 e-HDi voor je voeten? Zeker als je die lichter gemotoriseerde versie volpropt met lekkere accessoires? Dat is ook een mooie manier om je knaken stuk te gooien, en vaak bespaar je met een minder dikke motor ook nog op de gebruikskosten. Lekker belangrijk dat je dan net wat langer moet doortrekken in de versnelling om in te voegen, dan maar geen duw in je rug. Wat kan jou het schelen, wanneer je je vierwieler als wisselgeld kan volhangen met een fantastische geluidsinstallatie, masserende – en natuurlijk met echt leder omhulde – stoelen die warme of koude lucht tegen je ruggengraat blazen, de modernste multimediasystemen en comfortverhogende zaken als parkeercamera’s.
Ik heb bewondering voor mensen die gewoon een heerlijk dik blok bestellen in hun auto – boeien, die bijtelling – maar ergens snap ik ook heel goed dat massa’s Hollanders in ondergemotoriseerde, maar full-option volgehangen kruiphokken stappen. Nog steeds weet ik niet wat ik zelf zou doen. Welke keuze maakte jij?
Gedragsregels AutoWeek.nl:
- Gebruikers zullen geen misleidende, racistische, beledigende, seksistische, discriminerende, bedreigende of anderszins
kwetsende uitingen doen, grof taalgebruik hanteren, misplaatste grappen maken of andere gebruikers op een andere manier
lastig vallen.
- Gebruikers zullen elkaar met het nodige respect behandelen. Schelden, beledigen of op de man spelen zijn niet toegestaan.
Ook onrust stoken of berichten die de sfeer bedreigen zijn niet toegestaan.
- Het plaatsten van privé-informatie, privécorrespondentie of iemands beeltenis zonder de uitdrukkelijke
toestemming van die persoon is niet toegestaan.
- Misleiding, oplichting of je voordoen als iemand anders is niet toegestaan.
- Het maken van reclame en het doen van commerciële aanbiedingen is niet toegestaan.
- Het is niet toegestaan auteursrechtelijk beschermde foto's te gebruiken of foto's van een webserver zonder
toestemming van de hostende partij.
De redactie kan uitingen die niet voldoen aan de gedragsregels of onrechtmatig zijn te allen tijde afkeuren voor plaatsing,
verwijderen of aanpassen. Gebruikers die zich (herhaaldelijk) niet aan bovenstaande regels houden kan de schrijftoegang ontzegd worden.
|
|
Hobby’s:
Ik ben niet zo van het benoemen van hobby’s, omdat dat zou betekenen dat je andere dingen meteen minder waardeert of op voorhand uit zou sluiten. En da’s zonde. Muziek bijvoorbeeld: het maakt me niet uit wat het is, als het maar lekker klinkt. Enkele dingen die ik overigens erg graag doe zijn reizen, lol maken met m’n vriendengroep en – hoe verrassend – autorijden tot ik erbij neerval.
Eerste auto:
Mijn eerste auto was de absolute droomwagen van velen. Tijdens de vele kilometers die ik in dat autotechnische hoogstandje afgelegd heb, kreeg ik onderweg zeldzaam veel blikken van bewondering. Of was het medelijden? Dat laatste zou best eens kunnen, want ik heb het over een witte (nou ja, eerder naar witgeel uitgeslagen) Volvo 340 DL driedeurs uit 1987, kenteken RS-68-NV. Een 1.4-tje mét Variomatic, jazeker. Ik vond hem drie maanden na mijn achttiende verjaardag in een smerige loods en mocht hem voor 50 euro meenemen. Nadat we de losgeroeste achterklep hadden vastgezet, hield het ding het toch nog negen maanden met me uit.
Droom:
Mijn droom is om zoveel mogelijk plekken van de wereld te hebben gezien. Bij voorkeur per auto natuurlijk. Ideeën te over: met een Smart van Amsterdam naar Vladiwostok rijden, dwars door Siberië en Mongolië. Of met een klassieke Cadillac Eldorado Biarritz een tocht door Amerika maken, van het plaatsje Cadillac in Michigan naar het stadje Eldorado in Texas. Van dat soort trips slaat mijn fantasie al snel op hol…
Eigenaardigheden:
Ik heb de irritante en hoogst overbodige neiging om kentekens te onthouden en auto’s in het donker te herkennen aan hun achterlichten. Soms echt op het neurotische af. Daarnaast ben ik met m’n 2.03 meter veel te groot voor sommige auto’s. Een Mazda MX-5 bijvoorbeeld betekent voor mij: met de benen in de nek en de nek in de wind.
Hoe gekomen bij AutoWeek:
In het jaar 2000 kwam ik als groen ventje van 15 een snuffelstage van twee weken lopen op de AutoWeek-redactie, toen nog gevestigd in Hoofddorp. Zes jaar later was ik student Journalistiek, en mocht ik voor het echte werk eens terug komen voor een serieuze stage. Nog een jaar later kreeg ik, nu als groen ventje van 22, de kans om redacteur te worden. En ja, werken bij AutoWeek had wat mij betreft inderdaad ook onder het kopje ‘droom’ kunnen staan.
|
|
