Weblog  |  Speelkameraad

Dat je helemaal niet direct een motor met een forse inhoud en een ontzagwekkend vermogen nodig hebt om lol te hebben, bewijst Suzuki sinds jaar en dag met de Sport-versie van de Swift. Het compacte Japanse hatchbackje had tot voor kort een viercilindertje onder de kap dat een naar huidige maatstaven bescheiden 125 pk opwekte. Inderdaad, nu niet een getal om direct steil van achterover te slaan; zeker niet in een auto die tussen z’n compacte soortgenoten het adjectief ‘hot’ eer aan moet doen.

Maar maak geen vergissing, de 125 pk’s die de Swift Sport aan boord had, waren voldoende om, in combinatie met een sportief onderstel, van de Suzi een attractief gooi- en smijtautootje te maken. Bij de jongste editie van het model heeft Suzuki de amusante karaktertrekken van het model gelukkig niet overboord gezet, zo mocht ik ervaren toen ik het stuur van de kersverse Swift Sport onlangs ter hand mocht nemen. De nieuwe Swift is weliswaar ietsje gegroeid, maar ook lichter geworden. Aanpassingen van de Japanners aan het onderstel, die van een ‘gewone’ Swift een Swift Sport maken, hebben hun uitwerking niet gemist.

Nog steeds is aanvankelijk onderstuur dat de Suzuki in rap genomen bochten vertoont door simpelweg gas lossen om te zetten in vermakelijk overstuur. Maar het zal je niet snel gebeuren dat de achterkant de voorzijde voorbij komt zeilen, want een schuivende achterhand valt ook eenvoudig op te vangen. En dat maakt de Swift Sport tot een fijne speelkameraad. En omdat-ie toch mee moet in de ratrace om pk’s, heeft Suzuki z’n atmosferische 1,6-litermotor er nu elf meer gegeven. Nog steeds niet wereldschokkend, maar wederom voldoende om ‘m onderhoudend te maken; mits je het motortje maar hoog in de toeren houdt. In hoeverre de Swift Sport ’t in z’n nieuwe hoedanigheid de concurrentie zuur weet te maken, weten we binnenkort als-ie het in AutoWeek opneemt tegen enkele andere compacte toerenmonstertjes zonder turbo.