|
Weblog | Handsfree bellen: ja of nee
Heeft u ze al gezien? De nieuwe borden om handfree bellen te ontmoedigen. "Bellen? Hou't kort. Daar kan je mee thuiskomen." Ik krijg er de kriebels van. Dat mobiel bellen ontmoedigd wordt, daar kan ik inkomen. Je weet het soms al voordat de automobilist in beeld komt. Een linksplakker die remt bijvoorbeeld. Of iemand die zichzelf klemrijdt achter een vrachtwagen terwijl er ruimte genoeg was om naar links te gaan. Of hij is dronken, of hij heeft zijn telefoon aan zijn oor. Meestal blijkt het tweede het geval. Maar de volgende stap is daar: handsfree bellen, liever ook niet. Want bellen leidt hoe dan ook af, vinden de officiële instanties. Dus als je belt, houd 't kort. Pffff. Als ik bel, bel ik lang. Ideaal in de auto, want je hebt toch niets anders te doen. Prima bluetooth installaties tegenwoordig, dus lang babbelen maar. Of nou ja, lang... Ik ben meer van de korte gesprekken, maar in ruil voer ik er dan een hele hoop achter elkaar. Da's ook lang bellen. Eenmaal op de plaats van bestemming heb je dan lekker veel geregeld. Onlangs was het 's avonds rond 23.30 uur en ik reed door de stad waar ik ben opgegroeid. Door het tijdstip was het overal leeg op de weg. En ik was aan het bellen. Braaf handsfree. Een vermakelijk doch indringend gesprek. Ik naderde een bekend kruispunt, waar de lichten op knipperend oranje stonden. Ik reed daardoor op een voorrangsweg. Al pratend minder ik iets vaart, kijk goed links en rechts, schat de situatie in, alles safe? Prima en door. FLITS. Als een bliksemschicht word ik verlicht en nog voor dat tweede flits (achterbanden) is geweest weet ik het al. Flitspaal. Een indexpaal. Natuurlijk. Nee, het was uiteraard geen rood. Maar ik reed wel harder dan de toegestane 50 km/h. Ik denk 60-65 op de teller. Geen geheime flitspaal, ik ken hem al vanaf mijn 8e ofzo. Ben er letterlijk duizenden keren boetevrij langsgereden. Hoe stom kan je zijn? Bellen leidt wel degelijk af. Ook handsfree. Ik ga er niet mee stoppen, maar de boete die komen gaat geeft me wel iets om over na te denken. Roy Kleijwegt |
64 reacties | 07-12-2011 14:18
Gedragsregels AutoWeek.nl:
|
Over Roy Kleijwegt
Naam: Roy Kleijwegt Hobby’s: Autorijden, maar dat ligt voor de hand. Verder ben ik enthousiast beoefenaar van Jiu Jitsu en probeer dat te combineren met steeds een andere martial arts om het te verrijken. Ik heb Karate, Aikido, Krav Maga en Muay Thai al gehad en hoop nog een keer Eskirma te gaan doen. (Jason Bourne!) Poker vind ik erg fascinerend (niet dat ik heel goed ben). Ook lekker eten en stappen staat hoog op mijn lijstje, waarbij een gezellige kroeg net zo leuk is als een goede DJ. En oh ja, ik ben fanatiek Feyenoord-fan. Eerste auto: Een Suzuki Swift 1.3 van de jongste generatie. Een van de beste keuzes die ik in mijn leven heb gemaakt. De auto bood veel waar voor zijn geld: vlot genoeg en een kontje dat leuk om wil komen als je speelt met het gas. En met vier man op wintersport bleek prima te doen. Wat wil je nog meer! Droom: Ik werk inmiddels bij AutoWeek, heb al met wilde dolfijnen gezwommen, mijn Nordschleife-ontmaagding is inmiddels geweest en officieel geracet heb ik ook al. Daarmee kan ik een aantal dromen wegstrepen. Echte dromen heb ik daarom op dit moment niet. Misschien een keer een jaartje in een Chinees klooster om kung fu te leren van zo’n oude baas met een lange baard? Een groot pokertoernooi winnen lijkt me ook wel wat. Eigenaardigheden: Ik noem mezelf autoliefhebber, maar heb helemaal niets met oldtimers: ik rijd liever in een nieuwe SLS dan in een klassieke Gullwing. Ik denk echter dat dat verandert naarmate ik ouder word. Verder maak ik me altijd erg druk over het Nederlandse autobeleid en probeer daarbij verder te kijken dan het simpele ‘de-auto-is-een-melkkoe’ verhaal. Vind verder mijn werk zo leuk dat ik te weinig aan vakantie toekom. Ik weet het, een luxeprobleem. Hoe gekomen bij AutoWeek: Journalistiek gestudeerd en bij AW stage gelopen. Daarna als journalist enkele jaren bij verschillende vakbladen voor de Nederlandse autobranche gewerkt voordat ik terugkeerde op het oude nest, nu alweer vier jaar geleden. Sindsdien heb ik me geen moment verveeld. Laatste weblogs Roy Kleijwegt
Overige webloggersCategoriënLaatste reacties |
