Weblog | Getuige van geschiedenis“Thank you, mister Pang, thank you!” De 77-jarige Karl-Gerhard Korse uit het Zweedse Vänersborg is speciaal naar de plaatselijke rechtbank gekomen om de topman van het Chinese bedrijf Youngman persoonlijk te bedanken. Om verwarring te voorkomen: zijn naam is Pang Qingnian, zijn collega van mede-investeerder Pang Da heet opmerkelijk genoeg Pang Quinhua. Terwijl de CEO in een geblindeerde Saab 9-5 naar het vliegveld van Gotenburg wordt gereden, zwaait hij bijna koninklijk naar de omstanders. Een paar minuten eerder heeft zijn bedrijf, dat samen met Pang Da plannen heeft gepresenteerd om Saab over te nemen van Swedish Automobile, toestemming van de rechter gekregen om door te gaan met de reorganisatie van het merk. Korse is ervan overtuigd dat het beloofde Chinese geld de redding van Saab zal zijn. “Het is ontzettend belangrijk dat de productie niet uit Trollhättan weg wordt gehaald. We hebben hier al enorme last van werkloosheid en steeds meer winkels komen leeg te staan. De fabriek is van levensbelang voor deze regio, onderschat dat niet, en ik ben blij dat de Chinezen ons komen helpen.” We zijn in Zweden voor een reportage over de sfeer in Trollhättan (volgende week al te lezen in AutoWeek als onderdeel van een uitgebreid Saab-dossier, zeker de moeite waard al zeg ik het zelf), maar plotseling zijn we getuige van geschiedenis. Tegenover zo’n tweehonderd schuldeisers hebben Victor Muller en de heren Pang en Pang de plannen gepresenteerd, die vervolgens met open armen zijn ontvangen. Als alles lukt, krijgen de toeleveranciers eindelijk hun geld, komt de onderdelenstroom weer op gang en lopen er begin 2012 weer auto’s van de band. Het feit dat de twee Chinese topmannen in hoogsteigen persoon naar de rechtszaal in Vänersborg zijn gekomen, is een fraai staaltje symboliek: ‘wij komen jullie werk en merk niet weghalen, we willen samen met jullie aan de toekomst bouwen.’ En plotseling heeft Trollhättan weer iets om zich op te verheugen. Op het moment dat we aankwamen bij de rechtbank, ontvouwde zich trouwens nog een bijzonder schouwspel. De eerdergenoemde meneer Pang (die van Youngman, snap je het nog?) stond buiten een sigaretje weg te werken, zoals alle Chinese zakenmannen graag lijken te doen. Ik parkeerde onze geleende 9-4X die meteen met veel interesse werd onderzocht door de Oosterse investeerder: ‘Dus dit is wat ze doen?’ Maar veel markanter nog: wanneer fotograaf Jan vraagt of hij misschien een vuurtje mag bietsen van mijnheer Pang, trekt de steenrijke zakenman ogenblikkelijk een aansteker uit zijn colbertje. En niet zomaar één. Het is zo’n enorme keukenaansteker waarmee je het gasfornuis tot leven wekt! Net nog even op de kop getikt bij de plaatselijke Ikea? Werpt toch weer even een andere blik op zo’n man… Ik ben heel benieuwd waar het heen gaat met Saab! Roland Tameling |
20 reacties | 05-11-2011 11:23
Gedragsregels AutoWeek.nl:
|
Over Roland Tameling
Hobby’s:
Ik ben niet zo van het benoemen van hobby’s, omdat dat zou betekenen dat je andere dingen meteen minder waardeert of op voorhand uit zou sluiten. En da’s zonde. Muziek bijvoorbeeld: het maakt me niet uit wat het is, als het maar lekker klinkt. Enkele dingen die ik overigens erg graag doe zijn reizen, lol maken met m’n vriendengroep en – hoe verrassend – autorijden tot ik erbij neerval.
Eerste auto:
Mijn eerste auto was de absolute droomwagen van velen. Tijdens de vele kilometers die ik in dat autotechnische hoogstandje afgelegd heb, kreeg ik onderweg zeldzaam veel blikken van bewondering. Of was het medelijden? Dat laatste zou best eens kunnen, want ik heb het over een witte (nou ja, eerder naar witgeel uitgeslagen) Volvo 340 DL driedeurs uit 1987, kenteken RS-68-NV. Een 1.4-tje mét Variomatic, jazeker. Ik vond hem drie maanden na mijn achttiende verjaardag in een smerige loods en mocht hem voor 50 euro meenemen. Nadat we de losgeroeste achterklep hadden vastgezet, hield het ding het toch nog negen maanden met me uit.
Droom:
Mijn droom is om zoveel mogelijk plekken van de wereld te hebben gezien. Bij voorkeur per auto natuurlijk. Ideeën te over: met een Smart van Amsterdam naar Vladiwostok rijden, dwars door Siberië en Mongolië. Of met een klassieke Cadillac Eldorado Biarritz een tocht door Amerika maken, van het plaatsje Cadillac in Michigan naar het stadje Eldorado in Texas. Van dat soort trips slaat mijn fantasie al snel op hol…
Eigenaardigheden:
Ik heb de irritante en hoogst overbodige neiging om kentekens te onthouden en auto’s in het donker te herkennen aan hun achterlichten. Soms echt op het neurotische af. Daarnaast ben ik met m’n 2.03 meter veel te groot voor sommige auto’s. Een Mazda MX-5 bijvoorbeeld betekent voor mij: met de benen in de nek en de nek in de wind.
Hoe gekomen bij AutoWeek:
In het jaar 2000 kwam ik als groen ventje van 15 een snuffelstage van twee weken lopen op de AutoWeek-redactie, toen nog gevestigd in Hoofddorp. Zes jaar later was ik student Journalistiek, en mocht ik voor het echte werk eens terug komen voor een serieuze stage. Nog een jaar later kreeg ik, nu als groen ventje van 22, de kans om redacteur te worden. En ja, werken bij AutoWeek had wat mij betreft inderdaad ook onder het kopje ‘droom’ kunnen staan.
Laatste weblogs Roland Tameling
Overige webloggersCategoriënLaatste reacties
|