|
Weblog | Karakterloze auto's: the battle
Wat maakt een auto leuk of niet leuk? Al is het een behoorlijk rekbaar begrip, maar 'karakter' is voor mij een toverwoord. Als een auto maar karakter heeft, is-ie al snel leuk. Wat daarvoor nodig is, is lastig. Zo is sportief zijn zeker een plus, maar een wat 'saai' rijdende auto met een comfortabel onderstel kan absoluut karakter hebben. Om met dit voorbeeld te beginnen: een Citroën C6 bulkt van karakter, net als een Mercedes E-klasse. Ook zijn er weinig kleine auto's die ik karakterloos noem. Een Aygo, een Yaris: beide leuke autootjes. Dat ik twee Toyota's aanhaal, is geen toeval. Dat merk heeft sinds ik dit vak doe de twee meest karakterloze auto's in het gamma die er bestaan. (En ja, dat is een mening: de mijne.) De Auris en de Avensis. Kan het saaier? Zelfs een Prius is stukker leuker dan een Auris, omdat de bijzondere aandrijflijn en aparte vormgeving die auto nog iets bijzonders geeft. Maar een Auris. Allemachtig zeg. Wat een hoop emotieloos metaal op wielen. Vervoermiddel pur sang. Niet meer, Brengt u van A naar B en gaat nooit stuk. De Avensis is al net zo erg, zo niet erger. Een 2.0 met CVT.... Zzzzzzzzz. Het erg goede Engelse magazine Car schrijft bij elk verkrijgbaar automodel achterin een klein stukje over wat ze van de auto vinden. Bij de Avensis staat: To be honest, we can't remember driving it....neither will you. Briljante quote, die precies de vinger op de zere plek legt. Ik houd het er zelf altijd op dat Avensis rijden een goed alternatief is voor periodieke onthouding: je wordt er steriel van. Toyota kan op emotiegebied absoluut beter, zo bewijst de RAV4. Om over emotiekanonnen als de Landcruiser en Hilux maar te zwijgen.
Evengoed is er een kaper op de kust voor de titel van meest slaapverwekkende auto. De Passat is al sinds twee generaties terug niet bepaald mijn favoriete auto. En sinds de onthulling van de huidige generatie ben ik helemaal klaar met het model. Onlangs hadden we hem in een test en wel met een 1.4 TSI met 122 pk. Ik ging er een blokje mee om. Nou, dat was ook een opgave. Saaaaaaaai op elke mogelijk manier. Uiterlijk. Rijden. stuurgedrag. Gewoon niets. Helemaal niets. Ja, het is heel goed en soepel. Maar niet leuk. Kijk uit Avensis, je krijgt concurrentie en een sterke ook. Oh en aangezien het model in de comments wel voorbij zal komen: een Volkswagen Golf vind ik juist een heerlijke auto vol karakter. Des te verbazender is het dat de Passat zo slaapverwekkend is. Roy Kleijwegt |
148 reacties | 29-10-2011 12:10
Gedragsregels AutoWeek.nl:
|
Over Roy Kleijwegt
Naam: Roy Kleijwegt Hobby’s: Autorijden, maar dat ligt voor de hand. Verder ben ik enthousiast beoefenaar van Jiu Jitsu en probeer dat te combineren met steeds een andere martial arts om het te verrijken. Ik heb Karate, Aikido, Krav Maga en Muay Thai al gehad en hoop nog een keer Eskirma te gaan doen. (Jason Bourne!) Poker vind ik erg fascinerend (niet dat ik heel goed ben). Ook lekker eten en stappen staat hoog op mijn lijstje, waarbij een gezellige kroeg net zo leuk is als een goede DJ. En oh ja, ik ben fanatiek Feyenoord-fan. Eerste auto: Een Suzuki Swift 1.3 van de jongste generatie. Een van de beste keuzes die ik in mijn leven heb gemaakt. De auto bood veel waar voor zijn geld: vlot genoeg en een kontje dat leuk om wil komen als je speelt met het gas. En met vier man op wintersport bleek prima te doen. Wat wil je nog meer! Droom: Ik werk inmiddels bij AutoWeek, heb al met wilde dolfijnen gezwommen, mijn Nordschleife-ontmaagding is inmiddels geweest en officieel geracet heb ik ook al. Daarmee kan ik een aantal dromen wegstrepen. Echte dromen heb ik daarom op dit moment niet. Misschien een keer een jaartje in een Chinees klooster om kung fu te leren van zo’n oude baas met een lange baard? Een groot pokertoernooi winnen lijkt me ook wel wat. Eigenaardigheden: Ik noem mezelf autoliefhebber, maar heb helemaal niets met oldtimers: ik rijd liever in een nieuwe SLS dan in een klassieke Gullwing. Ik denk echter dat dat verandert naarmate ik ouder word. Verder maak ik me altijd erg druk over het Nederlandse autobeleid en probeer daarbij verder te kijken dan het simpele ‘de-auto-is-een-melkkoe’ verhaal. Vind verder mijn werk zo leuk dat ik te weinig aan vakantie toekom. Ik weet het, een luxeprobleem. Hoe gekomen bij AutoWeek: Journalistiek gestudeerd en bij AW stage gelopen. Daarna als journalist enkele jaren bij verschillende vakbladen voor de Nederlandse autobranche gewerkt voordat ik terugkeerde op het oude nest, nu alweer vier jaar geleden. Sindsdien heb ik me geen moment verveeld. Laatste weblogs Roy Kleijwegt
Overige webloggersCategoriënLaatste reacties |
