Weblog  |  Cash, crash!

A73 bij Roermond, 11 september 2011

A73 bij Roermond, 11 september 2011

A2 bij Maarheeze, 7 april 2000

A2 bij Maarheeze, 7 april 2000

Regels moeten worden gehandhaafd en dat geldt dus ook voor snelheidslimieten. Daar kun je het mee eens zijn of niet en hoe ik daar zelf over denk, heb ik natuurlijk altijd netjes en discreet voor me gehouden. Maar gehandhaafd, tegen welke prijs? Ik denk namelijk dat geniepige radarcontroles ongelukken veroorzaken. En dat is een beetje raar, temeer omdat ze bedoeld zijn om de verkeersveiligheid te verhogen. De ongekroonde koning der flitspalen heeft daar ooit zelfs een koninklijke onderscheiding voor ontvangen. 

Misschien vind je dat allemaal stemmingmakerij, tendentieus gereutel van een oude, uitgerangeerde asfaltterrorist (een geuzennaam die ik kreeg van bovengenoemde ridder in de orde van Oranje-Nassau). Maar ik kan het staven. Ooit was ik getuige van een zware crash, die werd veroorzaakt doordat een auto op de rem ging voor een radar, en de auto daarachter daardoor over de kop sloeg. Ik heb de bestuurder toen uit zijn wrak getrokken, de flitsambtenaar bleef bij zijn kastje. Toen ik hem later vroeg of dit een nieuwe ervaring voor hem was, gaf hij toe dat hij en zijn collega's dit soort incidenten wel vaker meemaken. 

 Dat is allemaal lang geleden, maar toch wil ik die oude koe weer eens uit de berm trekken. Want twee weken geleden werd ik geïnterviewd voor het KRO-programma De Rekenkamer. Ze hebben binnenkort (vrijdag 14 oktober, 20:25, Nederland 3) een uitzending over flitsboetes en ze hebben in dat verband de politie gevraagd naar cijfers over dit soort incidenten. De politie zegt van niets te weten. 

En geloof het of niet, daags na de opnames kom ik in contact met Loes, een Limburgse dame die op zondag 11 september met haar net afbetaalde Seat Ibiza in een vergelijkbare situatie verzeild raakt. Op de A73 bij Roermond moet ze uitwijken voor een paniekremmer, raakt in een slip en krijgt haar auto niet meer in bedwang. Ze ramt door een hek en stuitert door een sloot. Gelukkig weet ze nagenoeg ongedeerd zelf uit de resten van haar total loss en alleen WA-verzekerde Ibiza te kruipen. 

 Natuurlijk probeer ik haar over te halen in het programma haar verhaal te doen, maar dat wil ze na enig twijfelen liever niet. Loes is sportief genoeg om toe te geven dat het zeker niet alleen de schuld van die flitsambtenaar is geweest, en dat ook zijzelf en de andere automobilisten wellicht wat dicht op elkaar hebben gereden, of in elk geval overdreven hebben gereageerd.  En dat is precies de kern van het verhaal. Natuurlijk moet je als automobilist steeds bedacht zijn op onverwachte zaken en natuurlijk moet je om een geldboete te voorkomen geen levensgevaarlijke situaties creëren. Maar tegelijkertijd hoort de politie 'de oudste de wijste' te zijn en als je donders goed weet dat je door deze o-zo gemakkelijke en lucratieve controlemethode ernstige ongelukken en zelfs mensenlevens riskeert, moet je daar als de sodemieter mee ophouden en gaan handhaven met eerlijkere en veiligere, maar minder winstgevende middelen, zoals surveillances.