Weblog | Wat een afgunst!Kunnen we in Nederland nog blij zijn voor andere mensen? Kunnen we iemand een mooie auto gunnen? Ik verbaas mezelf de laatste tijd over de zure reacties op mensen die het autotechnisch op wat voor manier dan ook beter voor elkaar hebben dan de persoon die reageert. Het is vooral ontspoord tijdens de hype rondom het wel/niet afschaffen van de wegenbelasting. Veel mensen vinden dat het voordeel voor auto’s als de Aygo, Prius en Polo Bluemotion onterecht en hoe eerder die vrijstelling wordt teruggedraaid, hoe beter. “Die mensen maken ook gebruik van de weg, dus ze moeten net zoveel betalen als ik.” Leaserijders, die zijn ook vaak het slachtoffer. Sommige vinden dat het privé-gebruik nog veel harder moet worden aangepakt, anderen vinden zelfs dat leaseauto’s compleet moeten worden verboden. Zelf betalen die mensen dik voor hun privé-auto, dus “het moet maar een afgelopen zijn met die leaserijder die gewoon een auto van zijn baas krijgt. Schande!” Nog een voorbeeld: een dure auto wordt ergens in de prak gereden. Dankzij mobieltjes-met-camera vliegen de afbeeldingen van wat eens een Ferrari was over internet en de reacties zijn niet mals. De bestuurder is uiteraard een idioot die niet kan rijden en ze hadden die auto beter aan de reaguurder in kwestie kunnen geven. Jongens jongens, wat negatief allemaal. En wat een egoïsme. Waarom gunnen we iemand anders dat voordeel niet? Moeten we ook gaan verbieden dat iemand een LPG-tank inbouwt? Zo iemand rijdt immers fors goedkoper. Neem de MRB –vrijstelling. Eindelijk worden de autobelastingen zowaar een keer verlaagd. Niet voor iedereen, maar het is een eerste stap. Voor sommige mensen komt het kopen van een nieuwe auto ineens binnen bereik. Hoeveel mensen zouden nu niet ineens een leuk 107’tje kunnen kopen zonder dat de maandlasten ze de das om doen? Mooi toch, dat zij nu ook kunnen genieten van de vrijheden die autorijden ons allemaal biedt? “Nu betaal ik de wegenbelasting voor die mensen”, is een veel gelezen klacht. Nou, wegenbelasting betalen we allang niet meer ‘voor de wegen’, er komt per jaar vele miljarden euro’s meer aan autogerelateerde belastingen binnen dan er ooit aan wegen wordt uitgegeven, dus dat is sowieso niet aan de orde. Mocht dat bedrag iets dalen, laten we daar dan met zijn allen blij om zijn. De leaserijder dan. De werkgever van deze persoon heeft blijkbaar besloten dat of deze figuur belangrijk genoeg is voor zijn bedrijf om de man/vrouw te belonen met een auto van de zaak die hij privé mag gebruiken. Gewoon loon in natura. Dat mag die baas toch beslissen? De fiscus heft over dat privé-voordeel vervolgens fors belasting, dus eerlijker kan het niet. Of gaan we voortaan ook verbieden dat de buurman meer salaris krijgt? Lenin had daar wel mooie ideeën over. Dan de supercars. Ik vind het alleen maar prachtig als een Ferrari-koper besluit zijn auto daadwerkelijk te gebruiken in plaats van het ding jaar in jaar uit in de garage te laten staan. Mocht zijn speeltje dan ongelukkigerwijs fors beschadigen, dan vind ik dat bijzonder sneu voor de eigenaar, die zijn autopassie al heeft bewezen door het apparaat in eerste instantie aan te schaffen. Waarom al die jaloezie? Waarom die afgunst? Ik begrijp daar helemaal niets van. Kunnen we niet meer blij zijn voor een andere automobilist? Roy Kleijwegt |
152 reacties | 20-08-2010 11:28
Gedragsregels AutoWeek.nl:
|
Over Roy Kleijwegt
Hobby’s: Autorijden, maar dat ligt voor de hand, bovendien ben ik steeds meer gaan karten de afgelopen jaren. Verder ben ik lange tijd zeer enthousiast beoefenaar van Jiu Jitsu geweest en hebt dat met veel andere martial arts gecombineerd. De laatste jaren blijkt squash evenwel net wat minder blessure gevoelig… Ik vind daarnaast poker erg leuk (niet dat ik heel goed ben) en speel wat piano. Ook lekker eten en stappen staat hoog op mijn lijstje, waarbij ik de grotere dance-feesten niet uit de weg ga. En oh ja, ik ben fanatiek Feyenoord-fan. Eerste auto: Een Suzuki Swift 1.3 van de jongste generatie. Een van de beste keuzes die ik in mijn leven heb gemaakt. De auto bood veel waar voor zijn geld: vlot genoeg en een kontje dat leuk om wil komen als je speelt met het gas. En met vier man op wintersport bleek prima te doen. Wat wil je nog meer! Droom: Ik werk inmiddels bij AutoWeek, heb al met wilde dolfijnen gezwommen in de oceaan, mijn Nordschleife-ontmaagding is inmiddels geweest en officieel geracet heb ik ook al. Daarmee kan ik een flink aantal dromen wegstrepen. Er staan misschien nog wat onbereikbare auto’s op mijn bucket-list, maar ach ik heb al zoveel moois gereden… Echte dromen heb ik daarom op dit moment niet. Een groot pokertoernooi winnen lijkt me eventueel wel wat. Eigenaardigheden: Ik noem mezelf autoliefhebber, maar heb erg weinig met oldtimers: ik rijd liever in een nieuwe SLS dan in een klassieke Gullwing. Ik denk echter dat dat verandert naarmate ik ouder word. Verder maak ik me altijd erg druk over het Nederlandse autobeleid en probeer daarbij verder te kijken dan het simpele ‘de-auto-is-een-melkkoe’ verhaal. Vind verder mijn werk zo leuk dat ik te weinig aan vakantie toekom. Ik weet het, een luxeprobleem. Hoe gekomen bij AutoWeek: Journalistiek gestudeerd en bij AW stage gelopen. Daarna als journalist enkele jaren bij verschillende vakbladen voor de Nederlandse autobranche gewerkt voordat ik terugkeerde op het oude nest, dat was begin 2008. Sindsdien heb ik me geen moment verveeld. Laatste weblogs Roy Kleijwegt
Overige webloggersCategoriënLaatste reacties |