Heel lang geleden had ik een vrouwelijke collega die ik stiekem heel leuk vond. Gelukkig voor mijn toenmalige vriendin werkte ik destijds in de buitendienst, dus vaak zag ik die collega niet. Maar áls ik haar zag... ach, als je een vent bent, begrijp je wat ik bedoel. En als je een vrouw bent, misschien zelfs ook nog wel. Op een bloedhete zomerdag moest ik voor de verandering op ...   Lees verder

Door, zoals dat zo mooi ontwijkend heet, 'persoonlijke omstandigheden' bivakeer ik sinds afgelopen herfst een groot deel van mijn tijd in Wallonië. En al heb ik het land er niet op uitgezocht, bijna elke dag weer valt me op hoe veel beter het hier is gesteld met het fatsoen. De mensen zijn net wat beleefder tegen elkaar en dat merk je in de supermarkt, in je sociale omgeving en ook op ...   Lees verder

Ik heb het volgens mij al vaker geroepen vanaf dit podium: een dag geen boze omstanders is een dag niet gefotografeerd. In elke Nederlander schuilt een miskend agent. Auto's fotograferen en filmen betekent soms spiegel aan spiegel rijden, fotograaf uit de achterklep hangend, maar ook dat je veel op de weg moet keren en af en toe met een hele groep auto's even stilstaan op plekken waar dat, ...   Lees verder

Genève, dinsdag 5 maart 2013. De hele dag verdringt een enorme mensenmenigte zich rond een silhouet onder een rood doek. Hier worden straks goudstaven uitgedeeld, denk ik dan. Of Angelina Jolie doet alles voor je waar je niet eens van durfde te dromen. Minstens.  Nee, hier wordt over een paar uur een auto onthuld. Goed, een Ferrari. En niet zomaar een Ferrari, maar de opvolger van de ...   Lees verder

Om aan het hoofd van een groot autoconcern te staan, moet je niet alleen zware beslissingen kunnen en durven nemen, je moet ook charisma hebben waar je een olifant mee kunt verdrinken. En van jezelf houden. Wie Ferdinand Piëch wel eens met zijn gevolg over een beurs heeft zien lopen, begrijpt precies wat ik bedoel. En de hotshots van Daimler zitten er elk jaar tijdens de presentatie van de ...   Lees verder

Ik stam uit een tijd dat een dikke auto hoog op de prioriteitenlijst stond van bijna elke vent. Een cowboy heeft een paard, een moderne vent een gave auto. Dat werk. En daar wil je dus graag een paar extra centen op stukslaan. Allemaal blabla, zo is inmiddels wel gebleken nu ik leeftijdsgenoten om me heen zie rondrijden in hybride stofzuigers en driecilinder grasmaaiertjes. Allemaal om een paar ...   Lees verder

Afgelopen dinsdagavond, zomaar spontaan met een paar vrienden een hapje eten in een restaurant in de buurt. Het wordt Resto Valduc in het Belgische Hamme-Mille. Een hedendaags Checkpoint Charlie in het no man's land van de taalgrens, net bungelend aan de Franstalige kant. Met een eenvoudige, doch goede keuken. En daarom ook op deze doordeweekse avond bomvol. Dus ook de parkeerplaats. Maar ...   Lees verder

Rotsachtige, afbrokkelende karrensporen langs adembenemend diepe ravijnen in het Andesgebergte, de A104 van Nairobi naar Mombasa, waar dertig jaar geleden bij ons afgedankte vrachtwagens in handen van rijbewijsloze chauffeurs tussen de gaten in het asfalt door slalommen en waar elke parkeerplaats een dampende beerput van misdaad en prostitutie is; ik dacht dat ik niet meer te imponeren ben als het ...   Lees verder

Afgelopen woensdagmiddag, een klusje in Brussel. 's Avonds een hapje eten met een oude kennis die daar in de buurt woont; nou ik er toch ben, gezellig. Ik zou met de 208 duurtester gaan, maar Roland heeft een gepimpte Infiniti en goede collega én vriend als hij is, gunt hij mij die kar voor de lange rit. We ruilen van auto en ik dender met een glimlach van oor tot oor naar de Europese ...   Lees verder

Ik heb iets heel doms gedaan. Ronduit gênant. Maar omdat ik geen gêne ken, schrijf ik het hier toch gewoon op. Sans gêne. Toen ik onlangs mijn MX-5 met startkabels uit zijn winterslaap probeerde te wekken, sloot ik die verkeerd om aan. Dat komt doordat de auto in een heel donker hoekje van de garage staat en ik het dus op de tast moest doen. Ik ging er vanuit dat de afgeschermde ...   Lees verder