Weblog | Maurice de Bouvère
| « Vorige |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
1 |
|
2 |
|
3 |
|
... |
|
9 |
|
Volgende » |
Dat het zogenaamde handheld bellen in de auto tegenwoordig verboden is, is niet alleen te billijken, het is eigenlijk gewoon terecht. Het verbod op het telefoneren met je mobiele telefoon aan je oor achter het stuur had in de beginne wat aanstellerigs; je stemt toch ook je radio af op de juiste zender tijdens het rijden, en je eet dan ook wel eens en broodje?! Dus wat kan er nu zo gevaarlijk zijn ... Lees verder
Wachten op de reparateurs van Rijkswaterstaat
De vogels beginnen ons weer toe te zingen vanuit de boomtoppen; dat betekent dat het voorjaar weer in de lucht zit, en dus dat we binnenkort weer gevrijwaard zullen zijn van (nacht-) vorst. Maar om nu direct het gas er weer op te zetten zou nog altijd niet ongevaarlijk zijn. Van gladheid is dan wel geen sprake meer, het asfalt toont zich hier en daar nog altijd verraderlijk. Nu niet door sneeuw of ... Lees verder
Een aparte verschijning, die BMW 3-serie GT
De wereld maakt kennis met BMW’s 3-Serie in 1975. De auto, die de 02-serie naar het rijk der vergetelheid moet verdringen, lijkt sterk op de dan al bestaande 5-Serie, maar is wel kleiner. Bij de generaties die volgen, gaat de 3-serie meer z’n eigen weg. Maar de huidige 3-Serie, ontworpen onder auspiciën van de Nederlander Adrian van Hooydonk, schurkt na enige designtechnische ... Lees verder
Volvo V40: genoeg verschil met de Ford Focus?
De kersverse Volvo V40 is nu ook weer niet zo heel vers als hij lijkt. Natuurlijk, het is de eerste nieuwe Volvo nadat het Chinese Geely het Zweedse automerk overnam, maar toch is-ie in zekere zin vrij vertrouwd. Z’n onderstel deelt de V40 namelijk in grote lijnen met auto’s als de C30, de S40, de V50 en ook de C70. En daarmee voert het feitelijk terug naar de vórige Ford ... Lees verder
Al een kleine dertig jaar jaag ik op de handtekening van Alain Prost, mijn vroegere Formule 1-held. Alhoewel, de strooptocht ligt al heel wat jaren stil. Als jochie maakte ik er tijdens de GP van Nederland op het circuit van Zandvoort net als velen een sport van handtekeningen van coureurs te bemachtigen. En dat ging halverwege de jaren tachtig een stuk eenvoudiger dan nu, doordat de rijders ... Lees verder
Mercedes offroad-container G-Klasse houdt al 33 jaar stand. Hoewel deze mastodont door de jaren heen fysiek nauwelijks veranderd is en zo langzamerhand niets meer of minder is dan een anachronisme, weet-ie toch nog altijd een club fervente liefhebbers in z’n greep te houden. En da’s best knap in een wereld waarin we worden overspoeld door automobiele modernismen. Maar Mercedes moet wel ... Lees verder
De aanwas van rotondes, officieel miniverkeerspleinen lijkt niet te stuiten. Steeds meer gelijkwaardige kruisingen moeten ervoor plaatsmaken. Enkele jaren geleden kwam ik in een blog tot de slotsom dat de verkeersveiligheid door de overzichtelijkheid van een miniverkeersplein evenals door de remmende werking van de op sluizen lijkende banen die je ernaartoe leiden gediend zou zijn met de aanleg ... Lees verder
Met de komst van de Flavia dit voorjaar wordt de invloed van Chrysler op het modellengamma van Lancia fermer. Want deze cabrio is natuurlijk niets meer of minder dan een Italiaanse interpretatie van de Chrysler 200 (die we voorheen kenden als Sebring), zoals de Thema dat is van de 300C. En de Voyager, tja, bij deze MPV neemt Lancia blijkbaar niet eens meer de moeite een eigen naam voor z’n ... Lees verder
Foto: ANP
We hebben maar al te vaak de mond vol van de matige bestuurderskwaliteiten van andere landslieden. Vooral de manier van rijden van Zuid-Europeanen kan in onze ogen maar weinig genade vinden. Ogenschijnlijk niet gehinderd door enige kennis van de wegenverkeerswet gieren ze – vaak luid toeterend - kruisingen op, voorrang eisend of ze het nu wel of niet hebben. Of ze halen in, gewoonweg omdat ... Lees verder
Dat je helemaal niet direct een motor met een forse inhoud en een ontzagwekkend vermogen nodig hebt om lol te hebben, bewijst Suzuki sinds jaar en dag met de Sport-versie van de Swift. Het compacte Japanse hatchbackje had tot voor kort een viercilindertje onder de kap dat een naar huidige maatstaven bescheiden 125 pk opwekte. Inderdaad, nu niet een getal om direct steil van achterover te slaan; ... Lees verder
| « Vorige |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 |
|
2 |
|
3 |
|
... |
|
9 |
|
Volgende » |
|
|
NAAM: Maurice de Bouvère
HOBBY’S: Verzamelen van miniatuuruitvoeringen van auto’s waarmee ik gereden heb. Het kleinste kamertje in huis is opgeofferd aan een aantal vitrines waarin ze staan te pronken.
EERSTE AUTO: Een Alfa GTV 2.0 uit 1977, die ik samen met een vriend beheerde en opknapte. Met z’n tweeën was autorijden als scholier immers beter te behappen dan alleen. Het lumineuze idee om de Italiaan in de Marlboro-kleuren te spuiten, zodat hij ogenschijnlijk rechtstreeks van het circuit kwam, had tot gevolg dat de Alfa-pret snel voorbij was. Oom agent maakte al kort nadat de auto de spuiterij verlaten had, ernstig bezwaar tegen de kleurcombinatie rood-wit; onze GTV vertoonde te veel overeenkomsten met een surveillancewagen van de hermandad. Nader onderzoek op het bureau bracht aan het licht dat er ook technisch wel het een en ander aan onze vierwieler schortte en het achterlaten van onze trots bleek de enige optie.
DROOM: Een klassieke cabriolet in de garage naast het huis. Beide zijn overigens een droom.
EIGENAARDIGHEDEN: Tja, wat moet je met een kamer vol miniaturen als je er nauwelijks naar omkijkt? In een stoel gaan zitten om er een uur naar te staren, doe ik niet. Blijkbaar is de wetenschap dat ik ze heb voldoende bevredigend.
HOE BIJ AUTOWEEK GEKOMEN: De bovenmatige interesse voor auto’s zat er al jong in. Als snotneus op m’n eerste skelter hoefde ik niet om te kijken om te zien welke auto op het punt stond langszij te komen; dat had ik aan het motorgeluid al lang gehoord. Naar merk en type hoefde ik op jonge leeftijd nooit te gissen. De benzine is in het bloed gebleven, en toen ik de kans kreeg om na enige omzwervingen bij AutoWeek aan de slag te kunnen, heb ik ook geen moment geaarzeld.
|
