Rij-impressies  |  Astin Martin Cygnet

Stel, je bent James Bond, dan ben je wel wat gewend, zeg maar. En al helemaal als het om auto’s gaat. Naast wat flirts met Lotus en BMW, ben je toch vooral die Aston Martin-man die zich – elke nieuwe film weer - graag laat verrassen. Dus doe ‘ns gek en stel je voor, jij bent James Bond en je wordt gebeld. Door wie anders dan Q. Hij heeft een nieuwe dienstwagen voor je, iets totaal revolutionairs, iets dat nog nooit vertoond is in het leven van welke James Bond dan ook. “Het is toch wel een Aston Martin hè?”, vraag je meteen uit een soort zelfbescherming. “Maar natuurlijk”, zegt Q, maar dat klinkt wat sarcastich. Morgenvroeg moet je ‘voorbijschuiven in de garage’, de gebruikelijke code die aangeeft dat je in actie moet komen…

Om exact 09.00 uur de volgende ochtend meld je je op de afgesproken plek. Geheel tegen zijn gewoonte in ontvangt Q je voor de deur van het laboratorium en zie je een soort van veredelde zwarte skischoen op wielen. Gaat dit om een missie in de Alpen? “En de Aston dan”, vraag je. “Uhm…”, antwoordt Q. “Dit ís de Aston.” Als je even later weer bij bewustzijn bent, gaat Q verder met het verkondigen van zijn ‘onzin’. “U gaat deze nieuwe auto aan een test onderwerpen in het hart van Londen.” Wát zegt hij? Vanwege de uitstoottaks mag je toch alleen met de schoonste van de schoonste auto’s de Britse hoofdstad in, toch niet met een Aston Martin?

Zo. Ben je er nog? Om je weer even op scherp te zetten om het vervolg van deze reportage verder te kunnen dromen als James Bond, bekijk eerst de foto’s op deze pagina’s eens goed. Ja? Komt-ie weer… Plots hoor je iemand zeggen: “Mijn is La Riza H.” De nieuwe Bond-girl. En: ze rijdt mee. Het kleine zwarte autootje – de Cygnet en jawel, een Aston Martin - biedt nauwelijks genoeg plaats voor La Riza, haar parfum en jouzelve. Drie meter aan auto voor ’s lands grootste geheim agent, het voelt eerder alsof je bent toegetreden tot de boodschappendienst van Hare Majesteit.

La Riza oogt ondertussen zo koel als een bak vol ijsblokjes. Jullie rijden langs de Tower Bridge, passeren Trinity Square en zien MI6 aan ons voorbij trekken. Die 98 pk van de Cygnet volstaan prima voor gebruik in de stad. We zweven werkelijk over de straten, als een stealth bommenwerper onzichtbaar voor de radar.

“Cygnet”, hoor je La Riza fluisteren. Ze laat haar hand aandachtig over de met leder beklede stoelen en deurpanelen glijden, vervolgens de met alcantara versierde hemel. Dit autootje ademt zonder twijfel de echte Bond-stijl, zeker met dank aan de prachtig afgewerkte middenconsole en het plakkaatje met de tekst ‘Handcrafted in England’. Maar desondanks blijf je erbij: dit is geen auto voor een geheim agent. Waar hebben ze bijvoorbeeld de actieve veiligheidssystemen verstopt? Hoe zit het met de raketten, mijn laserkanonnen of een kogelwerend scherm? En wat als ik op de vlucht moet voor Kim, mijn kwaadwillende tegenspeler? De combinatie van de 1,3-liter viercilinder benzinemotor en de CVT-automaat is immers lang niet zo explosief als de stilettohakken van mijn begeleidster.

Tussen het reuzenrad van London Eye en The Gerkhin, de fallusachtige toren van Norman Foster, zetten we de rugleuningen een standje alerter. Nu we op elkaar zijn aangewezen, onthult La Riza eindelijk de volledige waarheid. Ons team moet op de schop omdat de kosten uit de pan rijzen: het kost vermogens aan tol om de stad in te komen, de vloot verbruikt te veel brandstof en de boetes vanwege de hoge uitlaatgasemissies zijn ook niet mis. De echte vijand, zo blijkt, ziet niet in Peking, maar in Brussel… Zelfs de eerstvolgende Bond-film zal rekening moeten houden met de grenzen van CO2-uitstoot. Daarom lijkt de titel ‘H2O’ je wel een goed idee: in die film probeert slechterik Kim alle watervoorraden nucleair te vervuilen, waarna jij hem in de slotscene achterna zit door het kanalensysteem van Londen. Om aan de grenzen van de CO2-regelgeving te voldoen zit er niets anders op voor Aston Martin, Q’s hofleverancier, dan een auto in te kopen bij Toyota. Op het hoofdkantoor in Gaydon wordt een iQ uitwendig omgebouwd tot een klein zwart juweeltje. Met een andere achterkant, grotere wielen, chroomaccenten die stralen als glanzende manchetknopen en een nieuw gezicht met Aston Martin-grille, moet de Cygnet helemaal in het plaatje passen.

Maar om daarvoor nu meteen een bedrag van zo’n 35.000 à 40.000 euro neer te tellen? La Riza bevoelt het plastic naast de luchtinlaten en is teleurgesteld. “Hier had ik toch wel écht hout verwacht…” Haar gevoel voor stijl is legendarisch in deze contreien, want naast haar filmwerk heeft ze ook nog een complete collectie aan handtassen onder eigen label ontwikkeld. Wanneer je haar eigen tasje (al noemt ze het zelf liever een ‘pistolenhouder van vissenhuid’) beet pak, glibbert het dingetje zo snel als een afgevuurde kogel uit mijn handen. Opmerkelijke vrouw…

Bij Aston Martin zelf draait de PR-machine intussen op volle toeren. Het verhaal gaat dat de Cygnet alleen verkocht wordt aan klanten die nu al een Aston bezitten, maar volgens mij is dat bluf. Toch verzendt dit kleine zwaantje de juiste codes. Vlakbij Admiralty Arch worden we aangesproken door een oudere voorbijganger. “Ik rij zelf een DB9, dit kleine grapje zou wat zijn voor mijn vriendin.” Blijkbaar zitten er echt mensen op deze vermomde Toyota iQ te wachten, maar het blijft ons benieuwen of de coolste stadsvlo van Londen zo’n astronomisch bedrag waard is. Als je La Riza wat vermoeid ziet lachen, schrik je plots wakker… Zijn de meeste dromen nou echt bedrog?