Mijn Weblog  |  Die Autobahn und die Ausfahrt

Bij het zien van het woordje "Autobahn" word bij velen de rechtervoet op miraculeuze wijze zwaarder en gaat de klepel naar beneden. Natuurlijk snap ik dat ook wel, want mijn hart bonkt ook sneller bij het horen van het woordje autosport. Autosport staat tot snelheid en snelheid staat weer tot Der Autobahn.

En ook ik heb mij heus wel eens laten gaan met circa 150 tot zelfs 170 kilometer per uur in een bakkerskar (bestelwagen) richting Karlsruhe of nog geen 3 jaar geleden met de Ypsilon richting Ingolstadt, even kijken in de Audi-stad en tussendoor even testen hoe hard hij kan.

Dat was eens maar nooit weer ! Want de Ypsilon ging boven de 130 km/h dweilen als een ex-fractieleider van de PVDA. Hij reed allerminst comfortabel en op een stuk snelweg (Sorry, Autobahn) denderden we 4 banen breed een heuvel af.
Maar is de Autobahn om deze reden wel zo magisch? Nee, niet voor mij, maar wel om een heel andere reden.

Waar velen het stampen op het pedaal zo prettig vinden, geniet ik liever van de landschappen waar ik doorheen rijdt. Mijn ervaring van een prettige snelheid is ca 130 kilometers per uur. Lekker doorrijden en toch voldoende mogelijkheid om van het uitzicht te genieten en de ogen op de weg te houden, zonder dat ik direct een gevaar voor anderen vorm.

Er zijn mensen die het lekker rustig aan doen, maar ook die binnen 9 uur van Oostenrijk naar Nederland sjezen. De gulden middenweg, dat is voor mij de juiste manier om van de Autobahn optimaal gebruik te maken, wel 130 kilometers per uur afleggen, maar ook de tijd pakken om dat stukje Duitsland in mij op te nemen. Op een Autoplatz of om de Autobahn voor korte tijd te verlaten. Of je het nu rustig aan doet of de tank inhoud in record tempo leeg laat slurpen, het is bijna onmogelijk om Duitsland te doorkruizen zonder een stop te doen op een Autoplatz. Ook wel bekend als Tank & Rast.

Het is dan toch wel even lekker om ergens rustig een Bratwurst mit brötchen naar binnen te schuiven of een wandeling te maken langs de parkeerplaats.
Veel parkeerplaatsen langs de wegen hebben een geweldig uitzicht over diverse soorten landschappen. Zelf kan ik ook genieten van het uitzicht over het industriële Ruhrgebied, het Eiffelgebergte of een vergezicht over het Zwarte Woud, waar ik tot nu toe helaas maar 1 keer ben geweest.

Hoe graag en snel mijn autosport hartje ook zal kunnen kloppen, van knoerthard rechtuit knallen word ik niet zo snel warm van.
Even met het gaspedaal de bodem kietelen en na 5 of 10 minuten is de lol er alweer vanaf.

Dan is de Autobahn juist zoiets om even te verlaten om elders weer een andere Autobahn te pakken richting bestemming, of naar huis. Een file zag ik tijdens het werk altijd als een ongeplande pauze, maar waarom eigenlijk pauze houden als ik ook lekker door kan werken op mooie tussendoor weggetjes door bossen en landerijen?
Zo'n bordje "Ausfahrt" was altijd weer een verleiding als ik in een stau terecht kwam. Maar ik was zeker niet altijd in de gelegenheid om ook echt van de route af te wijken.

Juist dat maakt de Autobahn voor mij zo magisch. Het is één van de mooiste landen om auto te rijden en ik zou het land beledigen door er zo snel mogelijk doorheen te willen rijden.

Het word weer eens tijd om een reisje in te plannen !