Begin 2005 zet de Landwind voet op Europese bodem, om niet lang daarna door de ADAC en ANWB met een gangetje van 64 km/h tegen een betonblok te worden geparkeerd. Daar bleek de afhaal-Chinees niet zo van te houden, want de stoer ogende SUV kreukelde als een krokante loempia in elkaar. Grote paniek bij Peter Bijvelds, de Europese importeur van het merk. Die liet een botsproef doen door de TÜV, nadat een extra verstevigingsbalk onder de motorkap werd gemonteerd. Uit dat onderzoek bleek dat de Landwind aan de Europese normen voldoet, waarmee de verkoop van start kon gaan. Roel Lugthart behoort tot de pioniers. Roel: “Ik was op zoek naar een SUV. De auto’s die toen op de markt waren, kostten al snel 35 tot 40 mille. Een vriend attendeerde mij toen op de Landwind. Ik ben gaan kijken en proefrijden bij de importeur en was meteen verkocht. Bij de eerste aanblik verliefd! En die prijs is natuurlijk onvoorstelbaar. Iets meer dan E 18.000 en dan ook nog alles erop en eraan. Zelfs leren bekleding, een radio met cd-speler en automatische airco. Je houdt het niet voor mogelijk. En het model spreekt mij ook erg aan. De Opel Frontera, waar hij heel erg op lijkt, vond ik altijd al een leuke auto. Nee, ik heb absoluut geen spijt van die aankoop.”
Bekijks
We zijn natuurlijk razend benieuwd naar de stand van zaken na bijna 100.000 kilometer. Eerst maar eens een stukje sturen, want deze kans moet je grijpen! Direct bij het wegrijden valt al op dat de bak behoorlijk wat geluid produceert. Even heb je het idee in een oude Morris op stap te zijn. De tweelitermotor (van Mitsubishi) heeft een zware dobber aan de Landwind, die bijna 1,7 ton weegt. De besturing is wollig, het schakelen gaat gevoelloos en dankzij de starre achteras in combinatie met de niet al te straffe vering en demping helt de koets stevig over in bochten. Hier ga je niet voor je lol een stukje mee sturen. Roel: “Ik vind dat hij prima rijdt. Je moet er niet mee gaan scheuren, daar is hij niet voor gemaakt. Maar ik moet je eerlijk zeggen: ik heb nog nooit zo’n probleemloze auto gehad. Hij heeft het de afgelopen twee jaar uitstekend gedaan. Voor de beurtjes ga ik altijd naar de importeur. Ik kan geen minpunten bedenken, of het zou de motor moeten zijn. Die had wel wat meer power mogen hebben. In het begin kreeg ik heel veel reacties. Mensen wilden er in zitten of zelfs een stukje mee rijden. Nu is die belangstelling wat minder, hoewel ik nog altijd verbaasde blikken zie. Het blijft natuurlijk een redelijk zeldzame verschijning, zo’n Landwind.”
Restwaarde?
Wat vindt onze keurmeester van deze Jiangling type JX6474E 2WD? Mike: “Ik hoor allerlei gepiep en gekraak vanuit de achtervering tijdens het rijden en de bak is ook niet al te stil. We zullen hem eens op de brug zetten.” Daar blijkt al snel dat er best het een en ander aan mankeert. Geen ernstige gebreken, maar wel een paar dingen die je bij een auto van deze leeftijd nog niet zou verwachten. De compressiemeting wijst uit dat de klepspeling gecontroleerd moet worden, omdat er wat verschil is tussen de vier cilinders. En hier en daar zien we een beschadiging aan de kunststof delen van de carrosserie. Roel springt niet heel erg zachtzinnig om met zijn auto, meteen een goede praktijktest voor de Landwind. De achterste uitlaatdemper roest al behoorlijk en we zien wat olielekkage bij het linkerachterwiel. Die is afkomstig uit de aandrijving. Aan de andere kant is het ook weer niet zo dat de auto van ellende uit elkaar valt na een ton en bijna drie jaar. En je mag niet vergeten dat hij niet meer heeft gekost dan destijds een nieuwe Ford Focus. Over de restwaarde moet je het dan weer niet hebben. Roel: “Ik heb een nieuwe gekocht, maar moet deze nog kwijt. Ik hoop er ongeveer E 8.000 voor te vangen. Belangstellenden mogen zich melden! Het feit dat ik weer een Landwind heb gekocht, zegt genoeg. Ik ben er zeer tevreden mee.”
“Nog nooit eerder van dichtbij gezien, zo’n Landwind. Hij heeft op een paar punten aandacht nodig en ik vind de versnellingsbak nogal rumoerig.”