Klokje Rond  |  BMW 120d High Executive (2005)

Ze zijn er, mensen die bij wijze van spreken in hun auto wonen. Hoe houden ze nog tijd over om te werken? Voor Michel uit Leeuwarden is autorijden een onderdeel van z’n werk. Het hele land gaat hij door als werkbegeleider in de bouw. Of, in zijn vrije tijd, als fotograaf. En, ook niet onbelangrijk, hij vindt autorijden erg leuk. Niet in de laatste plaats vanwege de auto waarmee hij zijn broodnodige kilometers maakt. Michel: “Ik was meteen al helemaal weg van de 1-serie. Bij mijn vorige werkgever reed ik een Seat Ibiza TDi. Eentje met zo’n beetje alle toeters en bellen. Totdat ik in 2005 een nieuwe baan kreeg en dus ook een andere auto kon uitzoeken. Gelukkig is mijn baas een echte autogek en rijdt hij zelf ook BMW. En zeg nou zelf: als ware autoliefhebber ga je toch niet in een voorwielaangedreven auto rijden als dat niet echt hoeft? Dat is mijn mening in ieder geval. Ik heb de Audi Sportback Quattro ook overwogen, maar dat is ‘m uiteindelijk toch niet geworden. Zo’n 1-serie rijdt echt fantastisch. Het is niet normaal hoe hard je hiermee een afrit kunt pakken. En die 2,0-literdiesel is super. Op een verlaten Afsluitdijk heb ik al eens 240 km/h aangetikt op de meter. Toch moet ik eerlijk toegeven dat die 2.0 TDI’s van VW en Audi ook erg rap zijn. Bij het accelereren op de snelweg heeft mijn BMW het er maar moeilijk mee om dan bij te blijven.”

 

Langzaam maar zeker vormt zich hier het beeld dat we met de stereotype BMW-rijder te maken hebben, zoals deze zo vaak (al dan niet ten onrechte) wordt afgeschilderd in tv-programma’s over verkeersgedrag. Michel: “Ik houd inderdaad wel van een beetje doorrijden. En ja, bij mij valt wel eens een prent op de mat. Misschien heeft het te maken met de grote afstanden die ik altijd moet overbruggen. Ik woon in Leeuwarden, mijn kantoor is in Harderwijk en de klanten zitten door het hele land. M’n oude trouwe Stinger is helaas in beslag genomen, dus doe ik het met de informatie die ik via de radio en via mijn navigatiesysteem binnenkrijg. In de buurt van Zwolle heb ik ooit een boete gekregen voor bumperkleven en in Portugal werd ik door een Mitsubishi Evo VIII aan de kant gezet. Op een totaal verlaten snelweg reed ik 200 km/h. Mocht niet, maar kon wel. Ik vreesde het ergste, maar de boete viel uiteindelijk heel erg mee. Toch zou ik mijzelf absoluut niet willen typeren als een roekeloze of agressieve rijder. Voor het rustige toerwerk bij mooi weer heb ik thuis nog een Golf Cabrio van 1989. Best leuk, maar ik zou ‘m maar wat graag inruilen op een mooie en originele Cabrio van de tweede generatie 3-serie, de E30, en dan het liefst een 325i. Maar die zijn erg moeilijk te vinden.”

 

Ook moeilijk te vinden zijn gebreken aan deze BMW. Logisch, hij is op de dag van de keuring net 14 maanden jong. Aan de andere kant staat er wel 120.000 km op de klok, dus er kan altijd iets stukgaan. Michel: “Hij krijgt op tijd zijn onderhoud en tussendoor hoef ik eigenlijk nooit naar de dealer. Met dit jaarkilometrage sta ik daar trouwens toch al om de twee maanden! Slechts twee storingen hebben zich in al die tijd voorgedaan: een niet-werkende ruitensproeier en een krakende luidspreker. Meer niet. Ik heb zelfs nog nooit een lampje hoeven vervangen.” Keurmeester Hans Ludwig kan dan ook nagenoeg niets vinden. De achterbanden zijn na de dagelijkse geseling met 340 Nm koppel zo goed als op. Geen punt, bij de volgende beurt zouden sowieso de winterbanden gemonteerd worden. Verder is er een koplamp die iets te veel het luchtruim in schijnt, maar dat wordt ter plekke verholpen. Michel: “Ik heb nog geen minpunten aan deze auto kunnen ontdekken, afgezien van de iets te kleine brandstoftank. En het zou mooi zijn als BMW een motorchip zou leveren onder garantie. Ik zal tot ongeveer augustus doorrijden, dan staat de teller op ongeveer 180.000. En daarna? Weer een BMW. Misschien een Drie, dat weet ik nog niet.”