Klokje Rond  |  Volkswagen Polo 1.4 16V Athene (2004)

Drie keer raden wat de verkoper destijds zei toen Jan voorstelde om zijn nieuwe Polo van een gasinstallatie te laten voorzien. Inderdaad: “gas is om op te koken”. Een stoplap die doorgaans wordt gebezigd door lieden die hun eigen brandstofrekening niet hoeven te betalen. Maar o wee als het wél zo ver komt, dan liggen de kaarten ineens heel anders. Jan: “Volgens die verkoper zou gas alleen maar voor ellende zorgen. Nou, ik ben inmiddels zeven jaar verder en ik heb er nog nooit iets mee gehad. De fabrieksgarantie bleef van kracht, met uitzondering van de motor. Daar snap ik eigenlijk niets van, Seat en Skoda gebruiken dezelfde motor en bij die merken kon je gewoon voor lpg kiezen. Maar goed, ik heb geen aanspraak hoeven te maken op de garantie, dus er is niets aan de hand. Alleen vond ik het olieverbruik altijd aan de hoge kant. Er zat vanaf de fabriek 0W30 in, dat spul kost ook nog eens 27 euro per liter. En dat elke duizend kilometer, dan tikt het wel aan. In overleg met de dealer ben ik overgeschakeld op 10W40 en sindsdien ligt het olieverbruik op een liter per drieduizend kilometer. Nog steeds vrij fors. De eerste vijfduizend kilometer heb ik op benzine gereden, daarna heb ik zo’n Gasfx-pakket gekocht, daar zat driehonderd euro korting op.”

 

Verkeerd getankt?

Opvallend is de ronduit smetteloze staat waarin de Volkswagen van Jan verkeert. “Hij gaat een keer in de drie maanden in de was en hij krijgt wekelijks een wasbeurtje. Overnachten doet ‘ie altijd in de garage, dat scheelt ook. En bij voorkeur parkeer in nooit in een tussenvak, maar altijd langs de weg. De typeplaatjes heb ik eraf gehaald omdat die heel lastig schoon te maken zijn, vooral tussen de letters en cijfers in. Vorig jaar heb ik met het idee gelopen om een nieuwe auto te kopen. Maar de inruilprijs van vijfduizend euro vond ik te laag. Dan kan ik net zo goed nog een tijdje doorrijden. Over inruilen gesproken: mijn vorige auto was een Bora TDI. De dealer in Bussum bood 7.500 euro, in Amersfoort kreeg ik 11.000 euro. Dat is de moeite van het omrijden meer dan waard!” Dat Jan niet alleen zuinig is op de lak maar ook op de techniek, blijkt wel uit het feit dat de voorste remschijven en remblokken nog origineel zijn. En dat na 180.000 kilometer… Jan: “Ik ben één keer blijven staan, midden in de nacht. Naar later bleek lag dat aan de egr-klep. De auto is afgesleept en naar een garage gebracht. Die belden mij de volgende ochtend om te melden dat de benzinetank was leeggepompt. Ze dachten dat ik verkeerd getankt had! Dat lijkt mij meer op een verkeerde diagnose.”

 

Gebrek goedkoop gefikst

Bij aanschaf stond deze Polo Athene (actiemodelletje, de facelift was aanstaande) op stalen wielen met doppen, naderhand kocht Jan een setje lichtmetaal. De originele achterveren liet hij vervangen door progressief werkende veren. Met vier passagiers, bagage én die gastank zakte de spatlappen iets te dicht naar het asfalt. Jan: “Mocht ik met deze auto blijven rijden, dan ga ik op zoek naar een stel achterlichten van het faceliftmodel. Dat oogt nét even mooier, met die chromen ringen erin.” Er verschijnen enkele gebruikelijke zaken op het keurrapport. Het enige wat echt opvalt, is het ABS-lampje. Henny leest de computer uit en daaruit blijkt dat er inderdaad iets niet in de haak is met het remsysteem. Een week na onze afspraak meldt Jan zich met een update: “Ik had al een afspraak staan voor de montage van een nieuwe ABS-pomp. Uit nieuwsgierigheid ben ik eens gaan zoeken op problemcar. Daar las ik dat er bij de accu een paar zekeringen zitten waarvan er wel eens eentje stuk zou kunnen zijn. Dat bleek inderdaad het geval. Ik heb een nieuwe gemonteerd en het ABS-lampje is uit. Gefikst voor € 2,60! Ik denk dat ik voorlopig wel blijf rijden. Hij is goedkoop in de belasting, verbruikt niet veel en de inruilprijs daalt bijna niet meer de komende jaren.”