Klokje Rond  |  BMW 520d (2006)

Iets meer dan twee jaar geleden was Hans te gast met zijn Peugeot 607 2.2 HDi, een auto waar hij met veel plezier in heeft gereden. Ook die auto kocht hij met een flinke vracht kilometers op de klok en deed hij weg toen de teller op 365.000 stond. Hans: “Hij reed nog steeds goed, maar ik kreeg problemen met de injectoren. Dan sta je voor de keuze: laten repareren of wegdoen. Omdat ik toch al met de gedachte speelde om die 607 aan de kant te doen, koos ik voor de laatste optie. Dat het een 5 Serie moest worden, stond toen al vast. Uiteraard weer een diesel en bij voorkeur een automaat. Voeg daarbij het budget en een maximale kilometerstand en je weet bij voorbaat dat het geen gemakkelijke zoektocht wordt. De handgeschakelde 520d die ik uiteindelijk heb gekocht, was de goedkoopste die ik kon vinden. Dat gaf de doorslag, ook als is het dan een handgeschakelde en heeft hij niet veel opties. Bovendien was de kilometerstand hoger dan de 220.000 die ik als bovengrens hanteerde. Wat trouwens ook telde, was de inruilprijs voor mijn Peugeot. Bijna overal kreeg ik rond de vijftienhonderd euro, bij de handelaar waar ik deze BMW kocht was dat vijfendertighonderd. Tja, in zo’n geval ben je best bereid om wat concessies te doen….”

 

Karige uitrusting

Bij aanschaf stond de teller op 237.000, daar is iets meer dan 20.000 bij gekomen. Hans: “Ik heb ‘m vrij direct na aankoop laten chippen. De trekkracht bij lage toeren viel mij wat tegen. Dat is nu echt stukken beter. Een tijdje geleden reed ik op de Autobahn achter een 530d en ik had geen moeite om hem bij te houden. Daar komt dan nog bij dat deze motor behoorlijk zuinig is. Zeker als je het verbruik afzet tegen de prestaties en het formaat auto. Ik had best een zescilinder gewild, maar wat rijplezier betreft is dat niet eens nodig. In vergelijking met de 607 is de Vijf bijna net zo comfortabel. Alleen kan hij veel harder door bochten! De schaal van de toerenteller verandert naarmate de motor warmer wordt. Bij koude motor begint het rode deel al bij de vier. Daar kom ik sowieso al nooit. Het heeft echt geen zin om zo ver door te trekken. Ik mis wel wat luxe ten opzichte van de Peugeot. Geen automaat, geen leer, geen parkeersensoren en geen neerklapbare achterbank. Eigenlijk is het schandalig dat een auto in dit segment zo’n karige standaarduitrusting heeft. Maar als je die ergernissen eenmaal voorbij bent, dan begint de lol van het autorijden. Op dat vlak heb ik helemaal niks te klagen, hij stuurt super en ligt heel goed op de weg.”

 

Alufolie

Ondertussen zoekt Aad zich helemaal suf naar het reservoir van de remvloeistof. Dat zit verstopt onder het kunststof huis van het interieurfilter. We besluiten om te stoppen met demonteren, waardoor meten van het remsap niet mogelijk is. Aan de achterkant valt op dat de binnenkant van de uitlaat brandschoon is. Dat was vroeger wel anders bij dieselauto’s! Hans: “De motor is volgens mij in topvorm. Die kilometers zeggen mij dan ook niet zo veel. Ik heb liever een auto van vier jaar oud met twee ton dan eentje van zes jaar oud met dezelfde tellerstand. Een auto die wordt gebruikt om vier keer per dag naar de school van de kinderen te rijden heeft veel te lijden. Zo’n motor wordt bijna nooit goed warm.” Tijdens de inspectie van de motorruimte valt nog iets op: stukken aluminiumfolie rond de bedrading van de koplampen. Huh? Hans: “De achteraf ingebouwde xenon geeft wat storing op de radio en de navi. De folie moet de straling verminderen en het lijkt te helpen. Ik zou ook nog wel een zelfdimmende binnenspiegel willen inbouwen, maar dat is minder eenvoudig dan ik had gedacht. Kortom, bij de volgende auto ga ik extra goed op de uitrusting letten, dat staat vast. Dan zijn we drie jaar verder en ik verwacht dat er voldoende keus zal zijn.”