Klokje Rond  |  Renault Mégane Grand Tour 1.5 dCi 80 (2004)

De manier waarop Gerdo Wenting met zijn auto omgaat zal veel liefhebbers een gruwel zijn. Voor hem is het een stuk gereedschap dat dagelijks wordt gebruikt. Met een jaarkilometrage van dik 45.000 kilometer is de Mégane niet al te veel rust gegund. Waar voeren al die ritten naartoe? Gerdo: “Eén van mijn grote hobby’s is vuurwerk en het bezoeken van vuurwerkshows. Dat kan de ene keer in Frankrijk zijn en de andere keer in Tsjechië. Als het de moeite waard is, rijd ik erheen. Bovendien beschik ik over de papieren om shows te organiseren, zodat ik regelmatig met een fikse aanhanger met apparatuur onderweg ben. Daarnaast heb ik een vriend die behoorlijk uit de buurt woont en run ik mijn eigen ICT-bedrijfje naast mijn dagelijkse werk. Al met al zorgt dat voor heel wat kilometers. Mijn vorige auto was een Fiat Bravo 1.2. Klein motortje, maar hij kwam er prima mee vooruit, was zuinig en ook nog eens betrouwbaar. Met die auto heb ik twee ton gereden. Omdat ik wat meer ruimte wilde, ben ik op zoek gegaan naar een stationcar. Dit formaat is precies goed en met die 1,5-dieselmotor is het verbruik lekker laag. Niet onbelangrijk als je zoveel kilometers op eigen kosten maakt! En ook qua onderhoud blijft het netjes binnen de perken.”

 

Stalen balk door de voorruit

Zoals gezegd, de Mégane op deze pagina’s kreeg het behoorlijk voor z’n kiezen. Zoals die keer dat één van de voorwielen als zelfstandig ondernemer verder ging. Gerdo: “Dat gebeurde vorig jaar op de snelweg in Duitsland. Ik had de gang er goed in toen de linkervoorkant ineens naar beneden zakte. In een flits zag ik het voorwiel er vandoor gaan. Gelukkig kon ik de auto rustig naar de vluchtstrook sturen, waar ik eerst even moest bijkomen van de schrik. De ADAC heeft mij weggesleept en met een leenauto kon ik weer verder. Natuurlijk had ik wel een appeltje te schillen met mijn garage!Het spreekt voor zich dat zij alle kosten op zich hebben genomen. Tja, en dan die aanrijding met die trailer op ons bedrijfsterrein. Het was donker en ik wilde vlak naast die trailer parkeren. Ik zag een metalen balk over het hoofd en die spietste dwars door de voorruit en vernielde ook een stuk van de raamstijl. Geluk bij een ongeluk is dat er niemand op de passagiersstoel zat op dat moment. Aan de achterkant heb ik ook al schade gehad. Dat had te maken met een handrem die het niet goed deed, waardoor mijn auto tegen een andere aanrolde. Dat leverde een kras op de bumper en een gescheurd achterlicht op.”

 

Even resetten

Technisch gezien heeft deze Mégane zich een betrouwbaar type getoond. De onderhoudskosten vielen mee en starten doet hij altijd. Nou ja, bijna altijd. Gerdo: “Ik stond in Praag bij een tankstation en wilde weer verder. Hij deed helemaal niks meer. Maar dan ook echt niks. Ik heb met Renault gebeld en daar adviseerde iemand mij om de accupool er even af te halen om de boel te resetten. Het blijft toch een computer hè? Daar weet ik als systeembeheerder alles van! Afijn, minpool eraf, minuutje wachten en weer aangesloten. Starten en lopen, alsof er nooit iets gebeurd was. Alleen de radio liet niet meer van zich horen, omdat de veiligheidscode was gewist. Ook dat heb ik weer in orde gekregen. Wat mij bijna niet lukt, is iets simpels als het vervangen van een lampje in de koplamp. Dat heeft Renault nodeloos moeilijk gemaakt.” Dat geldt niet voor die van de kentekenplaat en laten die het nou net allebei niet doen! Verder ziet de keurmeester dat de remschijven diepe groeven vertonen en dat de remblokken hun beste tijd hebben gehad. Gerdo: “Hij is inderdaad weer aan een garagebezoek toe. Ik ben voorzichtig naar aan opvolger aan het kijken. Een Volvo V50 lijkt mij wel wat. Groter hoeft een auto wat mij betreft ook niet te zijn. Maar eerst krijgt de Mégane nog een beurtje. Ik neem de tijd om een andere te zoeken.”