Klokje Rond  |  Opel Vectra GTS 1.9 CDTi 150pk Sport (2005)

Opel kent in Nederland sinds mensenheugenis een trouwe achterban en dat is niet zo verwonderlijk. In de jaren dat het particuliere autobezit sterk begon toe te nemen, had je als gezinnetje nog niet zo heel veel keuze. De VW Kever was zeer populair, maar zijn Duitse tegenstrever, de Opel Kadett, had domweg meer te bieden. En zo groeide Opel jaar na jaar om vervolgens 35 jaar op rij koploper te zijn. Goede waar voor je geld lijkt voor veel klanten één van de aankoopargumenten. Zo ook voor Joris, die van mening is dat Opel voor een redelijke prijs goede auto’s aanbiedt. Anderhalfjaar geleden was hij op zoek naar een vervanger van zijn Astra diesel en vond die in de vorm van deze Vectra. Joris: “Ik wilde graag een automaat in combinatie met een dieselmotor. Dat maakt de keus al wat minder uitgebreid. Bovendien had ik een bepaald budget en daarvoor zocht ik een zo compleet mogelijke auto. Vanuit die optiek heb ik, in mijn ogen, een prima keuze gemaakt, want mijn Vectra heeft zo goed als alle opties. Ik zou niet weten wat er nog meer op zou moeten zitten. Mijn Astra, met dik 260.000 op de klok, wilde de garage in eerste instantie niet inruilen. Maar na enig onderhandelwerk kon er toch een deal gesloten worden.”

 

Klokkenwinkel kapot

Tijdens dat onderhandelen hield Joris in zijn achterhoofd dat ‘zijn’ GTS al een tijdje te koop stond. Het was op dat moment namelijk juli, terwijl de Opel in de sneeuw werd gefotografeerd! De teller stond bij aanschaf op 154.000 en daar is iets meer dan 30.000 bij gekomen. Hoe zijn de ervaringen tot nu toe? Joris: “Ik heb tot nu toe één dure reparatie gehad. Tijdens het rijden ging het instrumentenpaneel ineens op zwart. Niets werkte meer. Hij viel trouwens wel eens vaker even uit, maar nu was het echt mis. Bij de dealer is er een compleet nieuw instrumentarium in gezet. Verder klus ik zelf nog wel eens. De klep van de uitlaatgasrecirculatie heb ik afgedopt met plaatjes. Een terugkerend kwaaltje zijn de krakende rubbers van de stabilisatorstang. Daar had mijn vorige Opel ook al last van. Voor mij is het inmiddels routine om ze eens per maand met WD40 te bewerken. Dat spul is echt overal goed voor! De motor is echt perfect en verbruikt geen druppel olie. De automatische transmissie schakelde in het begin nogal ruw over. Nadat ik de olie daarvan heb laten verversen, schakelt hij stukken beter. Waar ik maar moeilijk aan kan wennen, zijn de hendels aan het stuur. Die komen steeds weer terug in de neutraalstand. Gelukkig is Opel daar weer vanaf gestapt, maar daar heb ik helaas niet zo veel aan.”

 

Mot in Monaco

Joris had best mazzel met zijn Vectra, want het is één van de eerste na de facelift. “Ik zie ze wel eens jonger met nog de oude neus,” weet hij. Het technisch onderzoek van de TÜV brengt weinig opzienbarends aan het licht, waarbij opvalt dat de uitlaat na dik 180.000 kilometer nog zo mooi schoon is. Werkt dus wel, zo’n roetfilter! Joris: “Misschien laat ik ‘m nog chippen, dan krijg ik er ongeveer 50 pk bij. Je hebt ’t niet altijd nodig, maar veel vermogen rijdt vaak net even wat prettiger. De versnellingsbak moet het aan kunnen, het is dezelfde als in de V6. Aan de andere kant: hij is nu ook lekker vlot en daarbij aangenaam stil. Bij 120 km/h draait de motor nog geen tweeduizend toeren. Vorig jaar zomer had ik een kleine schade in Monaco. Ik reed een parkeervak uit toen iemand zijn deur open gooide. Dat leverde een aardige deuk op. Deze winter zijn we naar Winterberg geweest. Bij terugkomst bleek dat één van de achterste remblokken helemaal op was. Daar schrik je dan wel van, vooral bij de gedachte dat we een paar keer ruim boven de 200 km/h hebben gereden. Zoals het zich nu laat aanzien, rijd ik nog een jaar of twee door. Dan gaat de teller richting drie ton en ga ik naar een opvolger kijken. Misschien wel een Insignia. Wie weet.”