Klokje Rond  |  Fiat Grande Punto 1.4 Edizione Blue & Me (2007)

Het is zo’n beetje twee jaar geleden dat we voor het eerst met de Grande Punto konden rijden en niet lang daarna stond deze fraaie Fiat in de Nederlandse showroom. Het mag dan niet zo’n verkoopknaller zijn als zijn concurrenten Peugeot 207 en Opel Corsa, hij doet het lang niet slecht in de Nederlandse ranglijst. Kijken we naar ervaringen van gebruikers op onze website, dan zien we dat de Grande Punto niet altijd vrij van storingen is, maar dat bijna iedereen zijn of haar auto met vier van de vijf sterren waardeert. In het begin zijn en problemen geweest met de stuurinrichting en de voorremmen, hoewel niet iedereen met die euvels werd geconfronteerd. Waar de eigenaren unaniem enthousiast over zijn: de vormgeving en de gunstige prijsstelling in verhouding tot de standaarduitrusting. Erik: “Ik kwam van school en kreeg meteen een baan in de ICT. Daar hoorde ook een auto bij, die ik zelf mocht uitkiezen. In principe zou dat een Polo worden, omdat ik zelf een oude Polo heb gereden. Maar de 207 vond ik ook leuk, net als de Grande Punto. Bij Volkswagen zou het een vrij sobere Polo worden en de 207 viel af omdat half Nederland daar al in rijdt. Bij Fiat kreeg ik de meeste waar voor mijn geld en het is een prachtige auto. Dat maakte de keus uiteindelijk weer niet zo heel moeilijk.”

 

Dat Erik heel veel rijdt, blijkt wel uit de kilometerstand. Maar liefst 122.000 staat er al op het klokje. In februari 2009 zit het er al op voor deze Punto. Erik: “Ja, het gaat inderdaad erg hard. De helft van de kilometers is zakelijk, de andere helft privé. Mijn werkgever doet daar niet moeilijk over. Ik hoef ook geen diesel of gas te rijden. De zakelijke kilometers rijd ik hoofdzakelijk tussen Deventer en Utrecht. In mijn vrije tijd gaat het om ritjes naar vrienden en familie in Twente, dagjes winkelen in Amsterdam, Antwerpen of Düsseldorf en bijvoorbeeld een vakantiereis door Noorwegen. Verder ben ik actief in de Grande Punto Club. Zo af en toe ga ik naar een meeting en we rijden wel eens toerritten. Laatst heb ik er zelf nog één georganiseerd door Salland. Alles bij elkaar kom je dan wel op 80.000 kilometer per jaar. Via de club leer je ook de zwakke punten van de Punto kennen. Zo is iedereen slecht te spreken over de ruitensproeiers, die je eigenlijk alleen maar bij stilstand kunt gebruiken. Toch valt het mij op dat er geen dramaverhalen bij zitten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik in eerste instantie wat huiverig was om een Fiat te kiezen, maar inmiddels weet ik dat het gewoon prima auto’s zijn. En ik krijg veel positieve reacties, ook over de kleur.”

 

Is de keurmeester ook onder de indruk? Hij heeft maar weinig aan te merken op de Fiat. Alleen de speling op de lagers van de aandrijfassen doet zijn wenkbrauwen fronsen. Navraag bij Fiat leert dat er wel iets speling op mag zitten, in verband met het uitzetten bij hoge temperaturen. Toch lijkt het in dit geval iets te veel. Bovendien merkt Erik op dat de aandrijflijn de laatste tijd trilt bij het wegrijden vanuit stilstand. Dat zou daarmee te maken kunnen hebben. Erik: “Er is al eens naar gekeken, maar volgens mij nog niets aan gedaan. Verder heb ik één keer op de snelweg een elektronische storing gehad. Ik ben gestopt, heb het contact in- en uitgeschakeld en daarmee was het probleem op gelost. Dat kom ik in mijn werk ook vaak genoeg tegen. Even resetten en het zaakje loopt weer. Een nadeel van deze motor en versnellingsbak wordt gevormd door de hoge toerentallen. Bij 130 km/h op de teller, dat is iets meer dan 120 echte kilometers, draait-ie 4.000 toeren. Dat is veel. Gelukkig is de geluidsisolatie goed, maar toch. Ik haal gemiddeld net geen 1 op 13, dat is een stuk minder zuinig dan de fabrieksopgave. Wat de volgende auto gaat worden, staat min of meer al vast: een Civic Hybrid, mede vanwege de lage bijtelling. Ik heb zelfs al een club opgericht, die nu al meer dan honderd leden telt. Maar tot die tijd rijd ik nog altijd met heel veel plezier in mijn Grande Punto.”