De jacht naar de (bestel) eend... | Hierbij het verhaal van de jacht naar een AK400...
4 keer is scheepsrecht.
Een vriend van me is kunstenaar. Hij maakt voornamelijk schilderijen maar werkt ook met hout.
Doordat het werken met hout nogal wat stof en zaagsel doet opwaaien is dit niet bevorderlijk voor de schilderijen die in zijn atelier staan.
Hij had een oplossing, het houtwerk gebeurd voortaan in zijn atelier aan huis en voor het schilderen moest maar een nieuwe ruimte worden gevonden.
Die ruimte kwam er. In 'de Villa van alles' gevestigd aan de Dorpsdijk 40 te Rhoon.
Er moest dus het een en ander verhuisd gaan worden.
Ik bood Arthur ( www.arthurremmig.com ) aan om hem te helpen om wat spullen heen en weer te zeulen.
We deden dit in mijn oude besteleend. Niet alles ging in één keer mee maar het meeste wel.
Omdat er later in de week nog wat spullen verhuisd moesten worden zei ik tegen Arthur dat hij die week de besteleend maar onder zich moest houden.
De verhuizing... by CitroenAZU, on Flickr
Daags na dit aanbod hing vriend Arthur aan de lijn; "Man wat is dit leuk autorijden, ik word er helemaal vrolijk van, dit is helemaal mijn auto!"
En dit werd nog enige malen herhaald in woorden van een dergelijke strekking.
Dit resulteerde in het feit dat Arthur ook een besteleend wilde hebben.
Dus werd de komende periode veelvuldig Marktplaats en de Franse variant 'leboncoin' geraadpleegd.
Na een paar weken kwam de eerste kandidaat voorbij, een fraaie AK400 in ivoire borely. De auto was van opa geweest en daarna van een oom.
Nu werd hij niet meer gebruikt en mocht hij weg. Afspraken werden gemaakt, er werd verlof genomen, een bus geregeld, net als een autotrailer.
Op zondag zouden we gaan rijden en maandag weer terug aangezien het zo'n 900km rijden was.
Toen ik de laatste stand van zake aan onze Fransman doormailde kreeg ik als antwoord even pas op de plaats te maken, want er kwam die zaterdag al iemand kijken???
Dat was een donderslag bij heldere hemel...Die hadden we even niet aan zien komen. De verkopende Fransman had nog een afspraak gemaakt met volgens hem degene die voor mij had gereageerd. Zelf voelde hij zich nu ook wel een beetje lullig liet hij me in zijn email weten. Maar ik moest hoop houden. 'Je moet de huid van de beer niet verkopen voordat ie dood is' was zijn antwoord letterlijk, met andere woorden, hij moest eerst nog zien dat de andere geinteresseerde hem wel zou meenemen. Nou ik had hem direct wel kunnen vertellen dat dat zo zou zijn, maar goed, daags erna bleek mijn voorgevoel juist en onze Fransman mailde dat de auto was vertokken met nota bene één van mijn landgenoten...Erg jammer, maar op naar de volgende.
Dat werd een blauwe AK400 uit 1971, met leuk blauw dashboard en dito stuur, ergens nabij Duinkerken. Ook hier werd weer vrij genomen, de kar werd weer geregeld evenals het busje.
De volgende dag zouden we het AKtje ophalen. Op het moment dat ik bij mijn ouders was om mijn Ami te verruilen voor hun busje belde ik nog even om door te geven hoe laat we ongeveer zouden komen de volgende dag. Deze Fransman vertelde koeltjes dat dat niet meer hoefde omdat de auto zojuist verkocht was....
Gloeiende, gloeiende, dat was de tweede keer dat er een besteleend door ons neus werd geboord. Jammer dat ze het steeds pas vertelden nadat we net een hoop voorbereidingen hadden getroffen...
Maar niet getreurd er komt heus wel een volgende.
Dat was een blauwe 250 uit 1974 welke in Groningen te koop stond. Ook ver weg, maar nog wel in Nederland en reeds op Nederlands kenteken.
Een mailtje leerde dat er reeds een andere kaper op de kust was maar dat we zondag konden komen kijken als ie die vrijdag nog niet verkocht was.
En natuurlijk was daar vrijdag vroeg al een mail dat we zondag niet hoefde te komen omdat de auto een nieuwe eigenaar had gevonden.
Dat klopte precies, want een paar uur later verscheen de 250 wederom op internet te koop maar nu voor 1000 euro meer.
Nou, zo graag wilde we deze AZU nu ook weer niet omdat de voorkeur toch al uitging naar een 400...
Omdat de zondag toch al was ingeplanned voor een ritje Groningen besloten Arthur en ik zaterdag avond nog snel wat aanbieders op het Franse 'goede hoekje' te mailen.
We kregen al rap een mailtje terug omtrent een beige 400 uit 1976 welke reeds enige jaren in de klei stond van de Franse Ardennen. In niet zo'n goede staat dan de voorgaande besteleendjes, maar omdat het toch maar slechts 300km rijden was en de vraagprijs een stuk aantrekkelijker was besloten we toch maar te gaan kijken.
Vreemd eigenlijk, 300 km naar Groningen vinden we ver, maar 300 km naar Frankrijk is peanuts...
De trailer bleek zondag ook nog beschikbaar en vriend Ben was zo vriendelijk om met zijn bus te rijden.
Nogmaals bel ik de Franse aanbieder om te vragen of alles door kan gaan en dat werd bevestigend beantwoord. Hij zou zijn adres nog even doormailen en zou ons morgen zien...
Maar heel de avond geen email. Ook nam hij de telefoon niet meer op...
De volgende ochtend nog geen email en ik besloot om 09:00 uur toch maar weer te gaan bellen.
Gelukkig nam hij de telefoon nu wel op en vertelde me dat de batterij van zijn telefoon gisteren 'mort' was en dat hij juist een email met zijn adresgegevens aan me had verstuurd. Een 'pling' van de iphone bevestigde dit, het mailtje en zijn adres kwamen precies op dit moment via de digitale autoroute binnen. Ik wenste de Fransman een fijne ochtend verder en zei hem dat we ongeveer tussen 16:00 en 16:30 in Draize zouden arriveren.
Inmiddels stonden Ben en Arthur reeds voor mijn deur te trappelen en na het pakken van wat gereedschap, een paspoort en een camera gingen we eindelijk op weg naar Vlaardingen om daar bij de "Eendenwacht' de autotrailer op te pikken. Alfred van de Eendenwacht was er al en had alles al keurig startklaar gezet en de banden nog even opgepompt.
We reden de poort uit op naar Frankrijk. Na een stop in Couvin, België, waar juist een brocante aan de gang was -en dus niet aan onze aandacht mocht ontsnappen- gingen we met een hoop rommel extra weer verder, om vervolgens om 16:25 in Draize te arriveren.
Het besteleendje staat -tussen wat oude XM's, een 2cv berline en wat Peuzjootjes 205 cabriolet- achterop het erf, reeds met de motorkap geopend. Onze aankomst was niet onopgemerkt gebleven en een vriendelijke Fransman loopt direct in onze richting om ons de hand te schudden en vraagt ons naar het verloop van de reis. Vervolgens wuift hij met een wijds gebaar naar zijn besteleend.
Oef, hij was toch wat slechter dan de foto's in de advertentie. We kruipen onder de auto door en zien daar het gebruikelijke werk; voetenbak, dorpels en bodemplaten. Helaas toch ook een paar kleine plekjes aan het chassis wat volgens onze Fransman nog in orde zou moeten zijn. Jammer en ik overleg even met Arthur of hij nog steeds geinteresseerd is. Arthur wel, weliswaar gematigd enthousiast, zegt hij dat ie het toch wel aan durft. Ik zeg hem dat er meer kosten aanzitten dan in eerste instantie gedacht. Ik bel tussendoor even met garage Eendenwacht om te vragen wat de reparatie van het geheel ongeveer zou gaan kosten. Dat viel mee en Arthur geeft groen licht om verder met onze Fransman te gaan onderhandelen. Maar niet voordat met een oorverdovend kabaal -want van een uitlaat was geen sprake meer-, de motor nog even is gestart. Die doet het dus ook.
Ik leg hierna onze Fransman uit dat de staat in de advertentie wat beter was dan in werkelijkheid en dat er dus behoorlijk wat meer kosten aanzitten om deze besteller weer op de baan te krijgen.
Vervolgens vraag ik hem zijn uiterste prijs. Deze is slechts 100 euro onder de vraagprijs.
Jammer zeg ik tegen hem, het feest kan dan niet doorgaan en ik bedank hem voor zijn tijd.
Enigszins teleurgesteld biedt onze Fransman aan om binnen even een glas te gaan drinken, we hadden immers een lange reis achter de rug.
Daar kwam direct de zelfgemaakte kersenwijn op tafel en nog een ander soort wat ook zeker geproefd moest worden.
Inmiddels had Ben toen hij even naar de bus was teruggelopen, door een kier in een schuur gezien, dat er een oude Citroën onder het stof stond.
Ik vraag onze Fransman hiernaar en met een enthousiast gebaar wenkt hij ons te komen kijken.
Het blijkt te gaan om een oude Rosalie Boulangere, een 11UB, die er gezien het stof al heel wat jaartjes staat.
'Ook te koop', roept de Fransman. Ik help hem er helaas niet vanaf want ik heb genoeg oud ijzer in de tuin staan.
Naast de Rosalie staat nog een gele 2cv 2-deurs cabriolet onder zo'n zelfde laag stof en in een andere hoek een oude Peugeot 304 cabriolet en een Peugeot motorfiets.
Prachtig deze ontdekkingen!
De Fransman geniet zichtbaar van ons enthousiasme en andermaal moeten we naar binnen voor een glaasje.
Toch maar verteld dat we nog een stuk moeten rijden en dat dat niet handig is met een hoop kersenwijn in je mik.
O ja dat was ook zo...Nou er was nog wel wat sinas en chips. Onze Fransman praat honderd uit over zijn wagenpark, de Nederlanders die hier een paar jaar geleden in zijn dorp zijn komen wonen en de paddestoelen in het bos die je gewoon kunt eten.
Het wordt later en later en ik geef op enig moment aan dat we ondanks de gezelligheid terug naar Nederland gaan omdat we anders midden in de nacht aankomen.
We schudden hem en zijn familie de hand, bedanken ze voor de gastvrijheid en hun tijd en lopen in de richting van de bus.
Onze Fransman groet ons maar vraagt nog even snel voor hoeveel euros we de besteleend dan wel zouden meenemen...
Ik vraag dit vervolgens aan Arthur en die zegt me een bedrag. Ik vertel dit aan onze Fransman maar haal er nog eens 50 euro vanaf, waarop onze Fransman zegt; "Voor vijftig euro meer is ie voor jullie!"
Nou, dat was dus precies het bedrag wat Arthur in zijn hoofd had.
De handen worden zodoende geschud en de eend wordt door de Fransman al bulderend de trailer opgereden.
Met gillende banden rijdt hij omhoog want de achterremmen staan vast zoals we nu zien. We binden de eend vast op de trailer en gaan nogmaals naar binnen om een glas te drinken en om het "certificat de cession" in te gaan vullen. Als al het papierwerk is ingevuld zegt onze Fransman dat hij nog even de accu uit de eend moet halen want die kwam uit zijn eigen auto. Maar niet nadat er weer wat gedronken was natuurlijk...en als bonus kregen we nog een fles kersenwijn mee voor thuis.
Na enige tijd zeggen we nogmaals dat we nu echt gaan en schudden zodoende nogmaals elkaars hand en beloven dat als de auto weer rijdt, we deze komen laten zien. Dat vond onze Fransman erg leuk en we moesten dan ook maar gelijk blijven eten. Dat zullen we in de toekomst dan maar eens gaan doen. Nu eerst maar naar huis.
Met een grote grijns rijden we weg en laden enkele uren later -na uiteraard wat file in België- de AK af bij de Vlaardingse Eendengarage.
Nederland is weer een besteleendje rijker!
De volgende dag mailt onze Fransman hoe onze terugreis was verlopen...maar eigenlijk meer omdat zijn auto het niet meer deed omdat er geen accu meer inzat...
Fotos;
de hele set...
[www.flickr.com]
Project 400 by azu250, on Flickr
044 (Kopie) by azu250, on Flickr
061 (Kopie) by azu250, on Flickr
102 (Kopie) by azu250, on Flickr
137 (Kopie) by azu250, on Flickr
2 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 25-05-2013 23:28 door citroenAZU.
|
 | Mooi avontuur en een erg leuk verhaal!
|
 | Wat een vlot geschreven verhaaltje...
Quote
De volgende dag mailt onze Fransman hoe onze terugreis was verlopen...maar eigenlijk meer omdat zijn auto het niet meer deed omdat er geen accu meer inzat...
Die uitsmijter zag ik echt niet aankomen 
Succes met de eend
|
 | Franse avonturen, altijd leuk om te lezen!
|
 | Mooi en heel herkenbaar verhaal.
Succes met de opknapbeurt.
Greetzz Renate.
|
|
Voor de besteleendenwereld is dat inderdaad een gigantisch verschil geloof ik. Het rijdt er echter niet minder om. 
|
 | Zulke verhalen gaan er in als pap. Prachtig, vooral met die extra schuurvondsten erbij. Daar is trouwens ook een topic over, waar de foto's heel goed in passen.
|
 | Erg leuk verhaal! Zelf ook al een aantal van dit soort avonturen beleefd, leuk om te vertellen.
|
 | Quote
Vreemd eigenlijk, 300 km naar Groningen vinden we ver, maar 300 km naar Frankrijk is peanuts...
tja, dat verbaasd me ook altijd in Nederland, iedereen (net als ik) vind Den Bosch - Amsterdam al een enorm eind. Terwijl ik hier een enkele rit van 500km niet eens echt veel meer vind. Komt waarschijnlijk omdat het maar een minilandje is, met overal file's 
BTW leuke auto, altijd leuk om over dergellijke trips te lezen
|
| Ik ben eens van Utrecht naar Barcelona gereden, het deel door Nederland kostte in verhouding de meeste tijd en leverde de meeste irritaties op...
1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 23-10-2012 15:34 door Klassiekerrijder.
|
| idd, hier rij je soms gewoon 2 uur snelweg zonder een andere auto te zien 
Dat rijdt iig lekker ontspannen.
|
 | @ klassiekerrijder
dat herken ik!
Van Utrecht tot Parijs, dat duurt het langste. Daarna leg je de dubbele afstand in dezelfde tijd af...
|
| Ja, en dat was nog inclusief het gestuntel in de pre-navigatietijd, tegelijk rijdend en klooiend met kaarten...  De Autoroute du Soleil ging natuurlijk heerlijk vlot, de rit werd betaald dus ik kon tolwegen rijden.
|
 | Heerlijk verhaal, leuke belevenis
|
 | Mooi verhaal AZU, met veel herkenbare elementen
|
 | Geweldig verhaal!
|
 | Wat een pracht verhaal
En succes met opknappen, van mij mag je daar ook nu en dan verslag van doen.
Please???
Groetjes,
Jan
|
 | Leuk verhaal van een mooi avontuur. Hopelijk komen er niet nog meer verborgen verbreken boven.
Mijn vader heeft vroeger diverse hobby eenden gehad, waaronder zo'n besteleend.
Geniale auto's en ze worden zeldzaam!
|
 | Briljant verhaal weer Martijn.
WOF
|
|
Een Dyane is een doorontwikkelde eend en dus te modern, het gaat nu juist om het spartaanse.
Een Acadiane is echt ruimer en rijdt zelfs beter dan een besteleend maar door de 'moderne' looks en details als bijv. normale draairaampjes wil men toch altijd terug naar de oervorm :-)
|
| Quote
MWH
Voor de besteleendenwereld is dat inderdaad een gigantisch verschil geloof ik. Het rijdt er echter niet minder om.
Klopt, een Acadiane rijdt beter en er is meer ruimte voor de bestuurder. Tevens is ie wat sneller en gestroomlijnder.
Ook de wielbasis is langer van een Acadiane.
|
| Ik heb nog nooit in een AK (mee)gereden dus die verschillen (her)ken ik niet. Ik geloof je echter op je woord.
|
 | Woon je zelf ook in Rhoon, in het verleden kwam ik er wel eens en de vele eenden vielen mij toen al op.
|
 | Mooi verhaal, Martijn! En typisch die Franse manier van verkopen.
Wat maakt eigenlijk dat een Acadiane anders rijdt vergeleken met een AK? De andere veerpotten?
|
| Quote
Elaste
Mooi verhaal, Martijn! En typisch die Franse manier van verkopen.
Wat maakt eigenlijk dat een Acadiane anders rijdt vergeleken met een AK? De andere veerpotten?
Hetzelfde verschil tussen een 2cv en een Dyane.
Moeilijk te omschrijven, maar het verschil is er écht!
Heeft vooral te maken met de feeling, en het idee dat een Dyane net iets meer auto is dan een Eend.
Zoals Citroën al zei: een Dyane is geen 2cv. gevolg: werd niet goed verkocht, want de mensen die een 2cv wilden kochten die dan ook. Voor het andere publiek was de Dyane wél een 2cv, dus kochten ze hem ook niet
|
 | Mooi verhaal!
Vooral de laatste zin is hylarisch!
Bij ons gaat het gerucht dat als een Hollander je bij het zaken doen niet "gekloot" heeft, hij het is vergeten.
In dit geval was de Hollander dus niet vergeten de Fransman in allerlaatste instantie (natúúrlijk niet gewild...) nog een poot uit te draaien!
|
| Quote
ginkelvanmichiel
Quote
Elaste
Mooi verhaal, Martijn! En typisch die Franse manier van verkopen.
Wat maakt eigenlijk dat een Acadiane anders rijdt vergeleken met een AK? De andere veerpotten?
Hetzelfde verschil tussen een 2cv en een Dyane. Moeilijk te omschrijven, maar het verschil is er écht! Heeft vooral te maken met de feeling, en het idee dat een Dyane net iets meer auto is dan een Eend. Zoals Citroën al zei: een Dyane is geen 2cv. gevolg: werd niet goed verkocht, want de mensen die een 2cv wilden kochten die dan ook. Voor het andere publiek was de Dyane wél een 2cv, dus kochten ze hem ook niet
Ja, dat het een ander gevoel is begrijp ik  . Alleen al de grotere voorruit geeft je een heel andere rijbeleving.
Ik bedoelde technisch. Ik weet dat de Aca andere veerpotten heeft volgens mij (langere, vanwege langer chassis) en andere draagarmen (veerpootstangogen zijn anders en andere wiellagers dacht ik). Dyane heeft trouwens geen langer chassis (=zelfde als 2cv, alleen vaak betere kwaliteit/minder roestgevoelig dan 2cv).
1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 26-10-2012 14:39 door Elaste.
|
 | Gaaf! Prachtig verhaal hoor. Nog wat meer foto's misschien?
|
| Quote
Elaste
Quote
ginkelvanmichiel
Quote
Elaste
Mooi verhaal, Martijn! En typisch die Franse manier van verkopen.
Wat maakt eigenlijk dat een Acadiane anders rijdt vergeleken met een AK? De andere veerpotten?
Hetzelfde verschil tussen een 2cv en een Dyane. Moeilijk te omschrijven, maar het verschil is er écht! Heeft vooral te maken met de feeling, en het idee dat een Dyane net iets meer auto is dan een Eend. Zoals Citroën al zei: een Dyane is geen 2cv. gevolg: werd niet goed verkocht, want de mensen die een 2cv wilden kochten die dan ook. Voor het andere publiek was de Dyane wél een 2cv, dus kochten ze hem ook niet
Ja, dat het een ander gevoel is begrijp ik . Alleen al de grotere voorruit geeft je een heel andere rijbeleving. Ik bedoelde technisch. Ik weet dat de Aca andere veerpotten heeft volgens mij (langere, vanwege langer chassis) en andere draagarmen (veerpootstangogen zijn anders en andere wiellagers dacht ik). Dyane heeft trouwens geen langer chassis (=zelfde als 2cv, alleen vaak betere kwaliteit/minder roestgevoelig dan 2cv).
Voornamelijk door de langere wielbasis en zwaardere veren.
Het maakt de Acadiane wat gezapiger, minder springerig.
En ook de ruimere zit voor de bestuurder is erg fijn die inderdaad door de grotere voorruit minder het idee geeft dat je ingeblikt zit...
De demontage is begonnen...
Morgen is ie nog niet APK klaar :-)
10 kilo klei en roest later...
038 (Kopie) (3) by azu250, on Flickr
014 (Kopie) (3) by azu250, on Flickr
017 (Kopie) (3) by azu250, on Flickr
018 (Kopie) (3) by azu250, on Flickr
de rest;
[www.flickr.com]
1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 26-10-2012 19:53 door citroenAZU.
|
| Nu al een tof project
|
| Mijn eigen 2PK was destijds (1987) - ondanks de beste zorgen - na 6 jaar dagelijks gebruik door en door rot.
Waar jullie de energie en moed halen om dergelijk roestproject nog te beginnen... chapeau
|
| Quote
citroenAZU
Quote
Elaste
Wat maakt eigenlijk dat een Acadiane anders rijdt vergeleken met een AK? De andere veerpotten?
Voornamelijk door de langere wielbasis en zwaardere veren. Het maakt de Acadiane wat gezapiger, minder springerig. En ook de ruimere zit voor de bestuurder is erg fijn die inderdaad door de grotere voorruit minder het idee geeft dat je ingeblikt zit...
Ah, wat ik al dacht.
Ik vond mijn twee Aca's altijd heeeerlijk rijden inderdaad! Net een slagje stabieler dan een 2cv.
|
| Mooie velgen. Lijken wel nieuw.
|
| Zijn tijdelijke wielen, totdat de originele velgen zijn voorzien van een fris verfje en nieuw rubber...
|
 | Hopelijk kan dit even hier...
Ik was gisteren in Wormer en toen kwam ik langs DEZE CITROËN SPECIALIST. En die had ook een aantal besteleenden te koop staan.
|
| Quote
D.E.N.N.I.S.
Hopelijk kan dit even hier... Ik was gisteren in Wormer en toen kwam ik langs DEZE CITROËN SPECIALIST. En die had ook een aantal besteleenden te koop staan.
Ja, Sander kennen we wel :-)
|
| Quote
citroenAZU
Meer roest...
Maar dat is geen probleem maar een uitdaging....
|
| Even tussendoor een ander 'haalverhaal' dat kwam boven toen ik een foto van mijn oude C15 vond;
Hier het verhaal van deze actie;
Good deal... by CitroenAZU, on Flickr
[www.flickr.com]
3 juni 2000
Het kan soms raar lopen....
Enkele maanden geleden werd ik opgebeld door een collega die me vertelde
dat haar vriendin nog een Cl5 had die ik voor niks mocht komen ophalen.
Anders zou hij naar de sloop gaan. Dit liet ik me uiteraard geen twee keer
zeggen en onder het mom van er zit altijd nog wel een bruikbaar onderdeel
op ben ik hem gaan halen. Mooi was het beestje niet meer -door roest en
deuken, maar een gegeven paard .........
Samen met een vriend heb ik de C15 opgehaald op een autoambulance en hebben
we het ding bekeken.
Hier bleek dat de kosten om hem door de APK te krijgen meevielen. Al met
al was de C15 voor nog geen tweehonderd gulden weer een vol jaar APK
gekeurd en ik besloot dan ook om hem maar niet te slopen en ermee te gaan
rijden.
Na een grondige poetsbeurt zag de C15 er zelfs weer enigszins toonbaar uit.
Ideaal voor het woon- werkverkeer.
Begin mei ging ik een weekje op vakantie naar Dieppe (Nomandié).
Als altijd met het fototoestel in de aanslag voor
eventuele bijzondere Citroëns reed ik het dorp binnen. Links van mij aan de
haven zag ik op de parkeerplaats een beige AZU staan. Precies zo een zoals
ik altijd nog eens wilde hebben.
Ik besloot de eend waarmee ik was te parkeren en een foto te maken.
Toen ik met mijn camera uitstapte ging naast mij de deur van een winkel open.
Een fransman sprak mij aan of ik "la deuche" niet wilde kopen? Op mijn vraag
hoeveel deze dan moest kosten antwoordde hij dat de auto van een vriend
van hem was en dat deze hem te koop had staan voor achtduizend frank. Dit
vond ik redelijk duur gezien de staat waarin het beestje verkeerde.
(Een enigszins aangeroeste koets, bodemplaten van het type Flintstone en
rotte plekken in chassis). Toch vroeg ik aan de man of bij het telefoonnummer
van zijn vriend had en dat ik hem nog wel zou bellen. Meer uit beleefdheid want
ik vond achtduizend frank toch echt teveel.
De dag voordat ik weer terug naar huis zou gaan had ik ineens het gevoel dat
ik toch nog even langs deze AZU moest rijden. Waarom weet ik niet maar ik
moest het toch maar doen.
Toen ik de straat waar de AZU eerder deze week stond binnenreed kwam de
fransman, die de rode eend waarin ik reed direct herkende, weer naar buiten
en wenkte dat ik moest komen. Hij riep me toe dat de eigenaar van "la deuche"
er was. Had ik het dan toch goed gevoeld dat ik hierheen moest??
De eigenaar van de AZU kwam naar me toe en vertelde dat zijn "deuche" te
koop was voor achtduizend frank en niet minder.
Het was namelijk een "voiture de collection". Ik antwoordde daarop dat dit
niet het geval was omdat de auto in een slechte staat verkeerde. Maar onze
Fransman hield voet bij stuk.
Achtduizend frank moest het beestje kosten. Ik vertelde hem dat ik dit niet
voor de AZU overhad en wilde weglopen. Opeens kreeg ik een idee. lk draaide
me om en vroeg de fransman of hij zijn "deuche" niet wilde ruilen oor een C15!
Waarop de fransman zei:
" Oh, oui pourquoi pas...."
Ik vertelde hem over mijn C15 en hij vond het allemaal prima. Hij vroeg me
direct wanneer we zouden ruilen en dat bij wel naar Lille wilde rijden om me
tegemoet te komen.
Ik was even verbijsterd en zei tegen de man dat hij de hele Cl5 nog niet eens
gezien had. Ik zei hem dat ik hem wel een aantal foto's via internet zou
toesturen.
Zo gezegd, zo gedaan. Via de elektronische snelweg snel en aantal foto's van de
C15 naar Frankrijk toegestuurd en enkele dagen later kreeg ik via de email te
horen dat het allemaal goed was.
We zouden elkaar op vrijdag 2 juni om 12:00 uur treffen in Seclin. Vervolgens
ben ik samen met mijn vader in de Berlingo naar Dordrecht gereden om een
autoambulance te huren. C15 erop en hop naar Frankrijk. En inderdaad om 12:00
uur kwamen twee Fransen in een beige AZU aanrijden. De fransen vervolgens de hand
geschud, wat papieren ingevuld, C15 van de ambulance af, de AZU erop en
klaar was Kees.
Op mijn vraag of de beste Fransman niet even naar de C15 moest kijken (de
bodem, onder de motorkap etc) zei hij dat dat niet nodig was aangezien hij de
foto's al had gezien!!
Nog enigszins vol ongeloof, een C15 armer maar een AZU
rijker zijn we weer terug naar Nederland gereden.
Op deze manier had ik wel voor heel weinig geld een AZU!
Le Mont St. Michel by azu250, on Flickr
|
 | Bizar verhaal!
|
| Die C15 had dan ook alu-velgen...
|
| Geweldig verhaal! Is een C15 dan ook een voiture de collection?
|
| Quote
British Racing Green
Die C15 had dan ook alu-velgen...
Die velgen had ik er nog afgehaald ook :-)
@ klassiekerrijder; ooit zal de C15 wellicht ook wel weer een klassieker worden waar liefhebbers voor zijn, maar dit was 12 jaar geleden en daar was toen nog geen sprake van :-)
|
| Tjonge, wat een zandbak. Het zaakje eerst maar weer goed laten drogen voordat de boel weer wordt dichtgelast.
Leuk project, ik blijf het volgen.
|
| Inderdaad, de boel wordt pas gelast als alles echt droog is...
|
| Zo, gaat lekker door daar.
Leuk, ik blijf lekker meelezen.
Greetzz Renate.
|
|
