Autotests  |  Volkswagen Golf Variant 1.8 90pk GL (1996)

Het begrip Variant kent bij Volkswagen al een lange historie. Toen de Kever in de jaren ’60 wat gedateerd begon te raken, bracht VW onder de benaming ’1500’ een echte sedan met een zogenoemd pontonmodel uit en gebruikte vervolgens de bodemgroep van die sedan als fundament voor een zeer ruime stationcar, die Variant werd gedoopt.
Een nieuwe episode in VW’s stationcar-story brak aan met de komst van de uit de Audi 80 ontwikkelde Passat, die halverwege de jaren ’70 ook als Variant uitkwam. In moderne vorm bestaat die Variant nog steeds en is in ons land zelfs het populairste Passat-model.
Als aanvulling daarop bedacht VW de Golf Variant, die zich heeft ingevochten in een drukbezet marktsegment.
Ja, het wordt dringen bij de kleine stationcars. Maar zolang die zich uiterlijk Šn functioneel van de steeds eenvormiger sedans en hatchbacks weten te onderscheiden, mogen we gerust spreken van een groeiend gat in de markt. Met de degelijke reputatie van de Golf en het nog altijd nostalgische imago van de Variant lukt het VW best om zich in het gedrang een plaats te veroveren, temeer omdat de Golf Variant er compact en functioneel uitziet.
Met zijn 1,8-liter motor van 90 pk is de testwagen de op twee na krachtigste van de familie en dat blijkt genoeg om onder de indruk te raken van het weggedrag, dat zelfs een tikje hoger mag worden aangeslagen dan dat van het standaardmodel. Hoewel de wielbasis van de stationcar niet is vergroot, is de wagenlengte ruim 30 centimeter gegroeid. Die staart zorgt ervoor dat de Variant in snelle bochten het lichte onderstuur van de standaard-Golf mist en vrijwel neutraal op koers blijft. De binnenwaartse reactie op gas-loslaten is in zo’n situatie misschien iets pittiger, maar vrijwel altijd simpel en intu‹tief te corrigeren.

Bekende motor

Sinds de introductie van de Golf III in 1992 is er aan de motor in principe weinig veranderd. dat was ook niet zo nodig, want hoewel Volkswagen meestal wat lager in de pk’s zit dan de meeste concurrenten is de conventionele achtklepper in het vooronder wel lekker willig over het hele toerenbereik. Dat geeft de geruststellende indruk dat er altijd genoeg power onder de rechtervoet zit en daar gaat het in de dagelijkse rijpraktijk om. Met name op de snelweg stelt de 90 pk Golf besteller dan ook niet teleur. Even terug naar ’4’ en een kleine twaalf tellen later is het verschil tussen 80 en 120 km/h overbrugd. Bij de gebruikelijke snelheden gedraagt de motor zich trouwens mooi rustig; het meeste geluid komt dan ook voor rekening van de banden.
Uiteraard toont de zwaardere Variant een wat hoger verbruik dan de hatchback-Golf, maar het verschil is niet alarmerend. Over het veeleisende standaard-testtraject liet de stationcar een gemiddelde van 1:10,6 noteren en dat geeft aan dat een rustige rijstijl met gemak rond de 1:12 kan opleveren. Over de rest van de techniek valt ook nauwelijks iets te muggeziften, want dat heeft VW als vanouds goed voor elkaar: een resoluut schakelende bak, stevig doserende remmen, een goed bij het rijkarakter passende stuurbekrachtiging en een consequente, voor de hand liggende plaatsing van alle bedieningsorganen.
Beoordeeld op zijn beladings-eigenschappen steekt de Variant niet noemenswaardig boven zijn klassegenoten uit, maar met zijn maximale volume van bijna anderhalve kuub scoort hij lang niet slecht. Wel blijft het jammer dat de Variant - net als trouwens vrijwel alle andere stationcars - niet meer mag torsen dan de civiele Golf. Dat maakt hem meer geschikt voor de wekelijkse boodschappentocht langs de supermarkten dan voor echt zware klussen. In ieder geval is de ’normale’ kofferruimte met de achterbank in de gebruiksstand groot genoeg om op vakantie een forse hoeveelheid gezinsbagage mee te zeulen.
In het gebruik is er verbazend weinig verschil tussen de bestel-Golf en zijn ruimtelijk minder bedeelde voorvader. Tijdens het rijden is er weinig van de verlengde achtersteven te merken en bij het parkeren spelen die extra decimeters nauwelijks een rol, omdat het recht-aflopende kontje haarscherp insteken mogelijk maakt.
Ten slotte vaart de Golf Variant met zijn uitrusting dezelfde degelijke middenkoers als bij zijn andere beoordelingscriteria: centrale vergrendeling en elektrisch bediende spiegels zijn standaard, voor de rest moet worden betaald. Dat doet toch iets af aan de verder zo gunstige totaalindruk.