Autotests  |  Lancia Delta HPE 1.8 16V VVT (1997)

Voor een eigenzinnig merk als Lancia is ’t niet bepaald eenvoudig om in de populaire middenklasse zijn produkten aan de man te brengen. Natuurlijk moet je voor zo’n chic-sportief getinte Italiaan vallen, maar als je dat eenmaal hebt gedaan, blijft de vraag of je er extra geld voor over hebt. Want een Lancia is van huis uit nu eenmaal een stukje duurder dan zijn concurrenten. Exclusiviteit mag wat kosten, nietwaar?
Om de Delta HPE voor een grotere groep kopers bereikbaar te maken, heeft Lancia de motorenkeuze vergroot. De nieuwe, 103 pk sterke 1.6 16v huist in de meest aantrekkelijk geprijsde HPE-versie van f 33.950. Daarnaast is de 1,8-liter VVT-motor uit de Fiat barchetta nu ook beschikbaar voor de HPE. Deze 1747 cc metende krachtbron met variabele kleptiming (Variable Valve Timing) heeft met 130 pk slechts 9 pk minder dan de 2- liter die hij vervangt en is ook zuiniger.

Dagelijkse praktijk
Met de nieuwe motor haalden we een verbruik van 1:9,2, met die aantekening dat we vrij stevig hebben doorgetrapt, zodat het gemiddelde bij normaal gebruik nog wel wat lager zal uitvallen. Daarmee is de 1.8 VVT zuiniger dan de 2.0. Dat zal voor een groot deel te danken zijn aan de hydraulische verstelling op de inlaatnokkenas, waarmee de kleptiming wordt aangepast aan de motorbelasting. De VVT doet 9,4 seconden over de acceleratie van 0-100 km/h en de 80/120-sprint kost in ’4’ 10,6 s en in ’5’ 14,5 tellen. Het VVT-systeem mag dan een grotere trekkracht bij lagere toerentallen mogelijk maken, de oude 2-liter had een hoger koppel: 180 Nm bij 4500 tpm tegen 164 Nm bij 4300 tpm voor de VVT.
Als je met deze nieuwe versie van de Delta op stap gaat, heb je meteen de indruk dat dit een supersportieve GTI-versie is. En niet alleen vanwege de uitstekende zit in de met alcantara en leer beklede Recaro-stoelen (een optie die f 3.500 kost). Nee, ’t is vooral het indringend-sportieve motorgeluid dat de stijlvolle cabine binnenkomt bij het accelereren. Toch is de eerste keer gasgeven wat teleurstellend: bij lagere toeren is er ’niemand thuis’ en pas wanneer de toerenteller hoog staat, vliegt de Delta vrolijk weg. Hij is weliswaar niet zo supersnel als sommige concurrenten, maar als hij goed op toeren wordt gehouden, is hij lekker levendig. Alleen het motorgeluid had best wel wat meer gedempt mogen worden, want juist als je pittig doorrijdt laat de 1.8 VVT zich goed horen: bij 4800 tpm - zeg, bij ’n gangetje van zo’n 130 - waan je je bijna in een racewagen en dat moet je op langere termijn wel leuk blijven vinden.
Op de rijkwaliteiten van deze Lancia valt niets aan te merken. Hij is sportief geveerd, waardoor je een stevig contact hebt met de weg. Het onderstel kan goed uit de voeten met het vermogen van de nieuwe motor. De Delta ligt stabiel rechtuit en geeft een lekker vast gevoel in de bochten. Ook vangt hij onverwachte stuur- en rembewegingen netjes op. Een gevolg van de sportieve afstelling van het onderstel in combinatie met Michelin Pilot SX-banden is wel dat je korte ribbels goed voelt. Met een vaste hand aan het stuur reageert de Delta verder gehoorzaam; hij is niet te licht en de besturing werkt dan ook zeer precies. Zijn vijfbak voelt stevig aan en schakelt goed; de door ABS geassisteerde remmen doen hun werk zonder mankeren.
Uiterlijk is de 1996-Delta een beetje aangepast. Zo geven nieuwe buitenspiegels een beter zicht naar achteren. Dat was wel nodig, want door de combinatie van brede achterstijlen en de op een brievenbus lijkende achterruit heb je weinig aan de binnenspiegel. Uiteraard heeft de Delta nu ook een derde remlicht en van binnenuit verstelbare koplamphoogte. Standaard is naast een airbag voor de bestuurder, elektrische raambediening en centrale portiervergrendeling nu ook startblokkering. De airconditioning in onze testauto kost zo’n 3500 gulden. In sommige optiepakketten is hij echter stukken goedkoper.
Jammer dat er nog steeds wat slordig met de afwerking wordt omgesprongen. Zo sloot in onze Delta het dashboard niet bepaald fraai aan op de lijst van de voorruit. Maar wie van de Delta gecharmeerd is, vergeeft hem zijn tekortkomingen en heeft aan de 1.8 VVT een lekker rij-ijzer dat nog gedistingeerd is bovendien.