Autotests  |  Maserati Quattroporte (1995)

De Quattroporte is de eerste nieuwe Maserati die onder het Fiat-regime is ontworpen. Daarmee wordt meteen een traditie voortgezet, want de originele Quattroporte (vier deuren) dateert van 1963. De laatste Quattroporte werd tot 1990 gevoerd en nu is de vierdeurs-Maserati dus weer nieuw leven ingeblazen. De carrosserie is ontworpen onder leiding van stilist Marcello Gandini, die onder meer ook de Lamborghini Miura tekende. Vooral van opzij gezien vertoont de Quattroporte grote gelijkenis met de nieuwe Lancia K. Maar hij onderscheidt zich door de fraai gevormde wielkasten achter.
De Quattroporte heeft met zijn aflopende motorkap en verticale grille een markante, wat agressieve neus. Het grote logo met de drietand achterop en de vier uitlaatpijpen geven aan dat het hier niet om een alledaagse sedan gaat.
Dat voel je ook als je in de auto stapt. Het lijkt wel of je een stapje terug doet in de tijd, zo sober is het dashboard. Jawel, er is fraai iepehout gebruikt voor de lijsten in het dashboard, de deurpanelen, de middenconsole en voor het stuur. En het met de hand verwerkte Connolly-leer is het beste van het beste. Welke auto heeft er trouwens een hemel van Alcantara? Maar de vormgeving had net zo goed van een hoogstmoderne Maserati van vroeger kunnen zijn. Niet dat er iets mis is aan dit interieur; alles zit op de juiste plaats onder handbereik en de in alle standen elektrisch verstelbare stoelen zitten heerlijk. Maar aan een gevoel van nostalgie is niet te ontkomen. Zeker niet als je het leren vetertje ontdekt, dat het hoesje van de versnellingspook afbindt.
Alle zaken die je in een luxe limousine verwacht, ontbreken uiteraard niet. Alleen is het jammer dat er maar één airbag is. Maar het stuur heeft hoek- en hoogteverstelling, er is een meter voor de buitentemperatuur en de koplampen zijn vanaf het dashboard in hoogte verstelbaar. Een stereo-installatie met CD, airco en zonwering achter behoren eveneens tot de standaarduitrusting. Het goudkleurige klokje in de vorm van het Maserati-logo valt bijna uit de toon.

Potente techniek
Wanneer je de contactsleutel omdraait en de motor tot leven komt, ga je nog eens extra energiek met de rugleuning rechtop zitten. Want het potente gebrom van de 2,8-liter V6 is allesbehalve slaapverwekkend. Deze aluminium 24-klepsmotor vindt zijn oorsprong in de Biturbo van 1990/91, maar is inmiddels op enkele puntjes verfijnd en levert met 284 pk nu 5 paardekrachten meer dan voorheen.
Ingetogen en chic rijden? Tuurlijk, dat kan. Maar die twee woorden vergeet je snel en dan doe je wat de Quattroporte van je vraagt: gasgeven. Hij beloont je met een tevreden gegrom uit het vooronder. Binnen 6 seconden stuif je naar 100 km/h en daarna nog sneller naar verboden snelheden.
De vierversnellings-ZF-automaat is volledig berekend op het hoge koppel van 422 Nm. Hij schakelt zo soepel dat je alleen aan de toerenteller ziet dat er iets gebeurt. Een sperdifferentieel verdeelt de krachten netjes over de achterwielen. Overigens heeft Maserati voor zijn jongste telg naast de ZF-automaat ook een handgeschakelde zesbak beschikbaar. Die is echter in ons land niet leverbaar.
De wegligging van de Quattroporte hebben we tijdens onze test niet tot op het bot kunnen uitproberen, maar aan stabiliteit laat hij niets te wensen over en zijn bochtgedrag is in ieder geval heel gezeglijk, ook bij hogere snelheden.
De Quattroporte heeft een actief onderstel, waarbij gebruik wordt gemaakt van een McPherson-ophanging voor de vooras en dubbele draagarmen achter, in combinatie met elektronisch geregelde Koni-schokdempers. De bestuurder kan met tiptoetsen op de middenconsole kiezen uit vier demperinstellingen.
Het spreekt vanzelf dat de remmen van zo’n sportieve auto in staat zijn om hem veilig tot stilstand te dwingen. ABS ontbreekt daarbij niet.
Importeur Hessing in De Bilt verwacht per jaar 50 kopers over de vloer te krijgen om zich dit brok Italiaanse techniek voor een prijs van circa 175.000 gulden eigen te maken. Wij hopen nog eens een Quattroportes tegen te komen, om nog een steelse blik te kunnen werpen op zo’n chique Italiaan zonder kapsones.