Autotests  |  Volkswagen Sharan 1.4 TSI BlueMotion T. Highline (2012)

Qua vormgeving is de Sharan, die mede werd getekend door Water De’Silva, niet echt een spannende auto. Dat kan ook niet in deze voertuigcategorie. Wil je veel ruimte, dan dicteert dat uitgangspunt de vorm grotendeels. De Sharan is van de Volkswagen-snit nieuwe stijl, een duidelijke broer van de jongste Passat.

De achterpartij vertoont zeer grote overeenkomsten met die van de Touran. Bij auto’s als deze gaat het behalve om ruimte om een handig gebruik daarvan. Dat zit bij de Sharan wel goed. We zullen het je besparen om alle mogelijke combinaties van stoel- en leuningverstelmogelijkheden op te sommen, want de variaties zijn talloos. De achterste zitplaatsen zijn tegen meerprijs leverbaar. Overigens is de Sharan in plaats van met een driezitsachterbank ook te bestellen met twee stoelen op de tweede zitrij. De tweede zitrij is verschuifbaar. Dit geeft naar behoefte meer beenruimte voor de twee passagiers op de derde zitrij of draagt bij aan het vergroten van de bagageruimte. De schuifdeuren (afhankelijk van de uitvoering ook elektrisch te bedienen) bewijzen hun dienst met name bij het van opzij inladen van grote stukken.

Er zijn momenten dat er geen passagiers maar spullen moeten worden vervoerd. Voorheen betekende dit vaak dat je van tevoren de stoelen thuis in de garage moest achterlaten. Die tijd ligt achter ons. Met de Sharan kun je spontane aankopen gewoon meenemen door de achterbank(en) weg te klappen en een vlakke laadvloer te creëren. Wie dat niet genoeg is, kan bij de Sharan optioneel ook de rugleuning van de bijrijdersstoel plat naar voren klappen. Hoe groot deze auto ook is, ook aan het opbergen van kleine spullen is gedacht. Je kunt aardig lang zoeken wanneer je niet meer weet achter welk klepje je je zonnebril hebt opgeborgen.

Vermogensgroei

Vijftien jaar geleden begon de motorisering van de voorganger van de Sharan met een 2,0-litermotor. Hoe anders is dat vandaag: ondanks een gewicht van dik 1.600 kg ligt er onder de motorkap van de Sharan een 1.4’tje. Maar laat je niet afleiden door de cilinderinhoud, de prestaties liggen op een aanzienlijk hoger niveau dan destijds. Waar een 2,0-litermotor vijftien jaar geleden goed was voor 115 pk, weet de 1.4 TSI er tegenwoordig 150 pk uit te persen. Maar goed, onze verwachtingen van een auto liggen tegenwoordig op een hoger plan. Niet dat iemand een Sharan zal kopen om er dagelijks dwars mee de hoek om te gaan, maar je wilt zeker niet als stakker door het leven gaan. En dat hoeft ook niet. De TSI-motor kwijt zich doorgaans prima van zijn taak en produceert daar een bescheiden geluid bij. Maar om te presteren heeft de 1,4-liter z’n turbo zeer zeker nodig.

Wegrijden vanuit stilstand gebeurt pas na een lichte aarzeling, en nog even snel inhalen op een provinciale weg doe je veiliger als je eerst even terugschakelt. Op zich geen ramp, de zesbak laat zich zonder problemen bedienen. Wie echter van plan is om met enige regelmaat met een caravan de Ardennen of de Alpen in te trekken, moet zich nog een keer achter z’n oor krabben en zich afvragen of dit wel de juiste motor is voor zo’n grote MPV.