Autotests  |  Audi Q5 2.0 TFSI Hybrid quattro (2012)

Tegenwoordig zien we gewoon 7-series, S-klassen, Panamera’s en dikke SUV’s als de X5, X6 en de Touareg van de band rollen in hybride varianten. Die laatste heeft overigens exact dezelfde aandrijflijn als de Porsche Cayenne Hybrid. Het lag daardoor voor de hand dat Audi de volgende zou zijn met een Q7, maar het ging anders. De ‘kleinere’ Q5 mocht aantreden als de eerste productiehybride van het merk.

In de Volkswagen Groep wordt veel techniek gedeeld. Mede hierdoor hebben de Volkswagen Touareg Hybrid en de Porsche Cayenne Hybrid dezelfde aandrijflijn: een V6 met compressor (die in de Audi S4 debuteerde) voorin, die via een platenkoppeling is verbonden met een elektromotor. Dan volgt een koppelomvormer die de twee motoren verbindt met de bekende achttrapsautomaat van ZF.

De Audi Q5 Hybrid zit iets anders in elkaar. Zo heeft die ‘slechts’ een vier cilindermotor: de bekende 2,0-liter TFSI. Verder is de koppelomvormer vervangen door een platenkoppeling. Hierdoor is de verbinding directer en compacter, maar gaat schakelen minder schokvrij. Volgens Audi zul je de Q5 niet vaak tegenkomen in het terrein, waar een koppelomvormer erg prettig is. De Q5 Hybrid heeft een gecombineerd vermogen van 245 pk. Het maximumkoppel bedraagt 480 Nm.

Volautomaat

Dit is de enige Q5 met een volautomaat, maar het schakelgedrag doet toch denken aan de S-Tronic-bakken met dubbele koppeling in de andere versies. De automaat houdt de toeren graag erg laag, waardoor er altijd even moet worden teruggeschakeld als je wilt versnellen Dit gaat gelukkig erg vlot. De elektromotor is sterk genoeg om de Q5 tot een snelheid van 90 km/h zonder benzine te laten rijden, al moet je niet proberen dat op stroom te doen. Dan springt onherroepelijk de verbrandingsmotor bij. Cruisen lukt wel met de motor uit. Het overspringen gaat niet geheel ongemerkt; je voelt dat de koppeling aangrijpt, maar storend is het niet.

De Q5 is vrij stevig en voelt op alle manieren aan als een hoge Audi A4. Strak, degelijk, met een wat gevoelloze, maar directe besturing. Onze testauto mist het tegen meerprijs beschikbare Drive Select-systeem met daaraan hangende opties als de variabele onderstelafstemming en dat is jammer. Het tilt de Q5 duidelijk naar een hoger plan, zo weten we uit ervaring. Zeker de comfortstand is een toegevoegde waarde, omdat de demping op lange afstanden wellicht wat te hard is.

De binnenkant oogt bekend voor Audikenners. De Q5 heeft een overkoepelde middenconsole, die we voor het eerst zagen in de vorige A6. Een fors aantal functies is ondergebracht bij het MMI-systeem, dat je bedient via goed bereikbare knoppen op de middentunnel. Gaan we ‘achter onszelf’ zitten, dan is het schrikken. Je betaalt voor onze volgeladen Q5 een forse prijs, maar hier zitten grote volwassenen toch matig. En nu we het toch over geld hebben, deze Q5 heeft nog een financieel nadeel: hij is fors duurder dan een 2.0 TFSI. Dat wordt niet goedgemaakt door een lager verbruik. Wel wordt de CO2-rol in de bpm steeds belangrijker, waardoor de hybride Q5 over een aantal jaren aantrekkelijker zal zijn dan nu. Dat maakt het hybrideconcept wel toekomstbestendig.