Autotests  |  Ford Fiesta 1.6 Ti-VTC Metal (2012)

De Fiesta gooit wat betreft rijplezier hoge ogen in zijn klasse. Alleen motorisch bleef hij nog een beetje achter. Welnu, daarin heeft Ford verandering gebracht met de Fiesta Metal. De potentie van de auto steekt Ford zeker niet onder stoelen of banken; de Metal is erg compleet uitgerust en ziet er, zeker in het zwart, bijna intimiderend uit. De auto heeft een royaal bodypakket meegekregen met een flinke voorspoiler, sideskirts, een deflector onder de achterbumper en een forse achterspoiler. Forse, zwarte 17-inchwielen maken het plaatje compleet. De Metal ligt bovendien wat dichter bij het asfalt dan andere Fiesta’s. Hoe imposant de Metal er ook uitziet, wie hem in detail bekijkt, zal bij een blik op de enorme open achterwielen een glimlach niet kunnen onderdrukken. Daar zitten namelijk ouderwetse Het interieur is behoorlijk grondig aangepakt.

Het toch al niet flauwe dashboard van de Fiesta ziet er daardoor nog rijker uit. Wel duurt het even voordat je de weg weet aan boord. Opvallend mooi is het materiaal dat boven op het dashboard ligt. Standaard krijg je ook een prima hifi-systeem met stuurbediening en aansluitingen voor aux en usb.

Stevige stoelen

Het sportstuurtje voelt erg hard en stevig aan en is flink geprofileerd. De sportstoelen die bij de Metal horen, zijn eveneens lekker hard en kuipvormig. Het stuur kan ver naar je toe worden getrokken, dus de zitpositie is in elk geval dik in orde. Niet optimaal is het zicht naar achteren. De kleine achterruitjes, oplopende flanklijn en dikke C-stijlen zorgen voor aanzienlijke dode hoeken. Wie de klim naar achteren wil wagen, moet zich klein maken. Op de achterbank is het voor een volwassene nogal inschikken. De hoofdruimte valt nog wel mee, maar je benen zitten al snel strak tegen de rugleuning van de voorstoel geklemd. De bagageruimte daarentegen is voor deze klasse heel netjes. De rugleuning van de achterbank kan in twee ongelijke delen plat.

De Fiesta start je met een knop, dus de sleutel kan in je zak blijven. Als de motor loopt, merk je meteen dat er geen gewone uitlaat onder de Metal zit. Een heerlijk diepe brom belooft  minstens zo veel als het uiterlijk. Vervolgens valt de acceleratie van de Fiesta eigenlijk wat tegen. Onderin geeft hij amper thuis; je moet hem echt flink in de toeren jagen om iets van spektakel te ervaren. Pas bij zo’n vier- à vijfduizend toeren voel je wat. Dat betekent dan wel dat je flink aan het schakelen moet en ook dat is helaas niet de sterkste kant van deze auto. De verzetten laten zich wat vaag inleggen en de slagen zijn te fors voor een auto met sportieve ambities. Wel zijn de verhoudingen redelijk kort; bij 120 km/h in z’n vijf staat de naald van de toerenteller op 3.600.

De besturing van de Fiesta is top: lekker scherp en met veel gevoel. Jammer dat het onderstel daar wat afbreuk aan doet. Ondanks het sportonderstel helt de Fiesta in bochten wel wat over en wordt de auto soms wat onzeker. Opvallend is ook dat de rem nogal laat aangrijpt; dat is echt even wennen. Het mooiste van deze Fiesta is, naast de looks, het motorgeluid; op toeren wordt dat nog veel smakelijker dan onderin.