Autotests  |  Volkswagen Golf Variant 1.4 TSI DSG Highline (2010)

Ongeveer een jaar nadat Volkswagen de zesde generatie van de Golf presenteerde, verscheen de Variant in de nieuwe versie. Grootste kritiekpunt op de Golf VI was het gebrek aan lef bij de Wolfsburgse autobouwer. Toegegeven, de styling van de Golf was altijd al meer evolutie dan revolutie, maar de wijzigingen van de VI ten opzichte van de V waren wel erg summier. En de Variant lijkt nóg meer op z’n voorganger dan de gewone VI al deed. Kijk maar eens naar de achterlichten; die zijn exact hetzelfde als bij het oude model. Het uiterlijk is dus nauwelijks gewijzigd, maar de station profiteert wel van het vernieuwde interieur én de wijzigingen aan met name het onderstel.
De binnenkant van de Variant komt in eerste instantie wat afstandelijk over, maar het voelt allemaal wel degelijk aan en is opgebouwd uit kwalitatief hoogstaande materialen. Wat opvalt, is de doordachte ergonomie. Ook zijn we zeer te spreken over de zitpositie in de Golf; die is erg goed. Door de goede verstelmogelijkheden van zowel stoel als stuur is het vinden van een goede zit simpel. Uiteraard kies je vooral voor een stationwagon vanwege de extra en gemakkelijk toegankelijke ruimte achterin. Zowel op de achterbank als in de kofferbak krijg je meer ruimte, waarbij vooral de laatste flink groeit. Bij de Golf scheelt het met de bank opgeklapt 155 liter ten opzichte van de hatchback en met de bank neergeklapt kun je 190 liter meer verstouwen dan in een vijfdeurs. De bagageruimte is handig in te delen, al naar gelang de situatie, en is voorzien van haken en ogen om spullen mee vast te zetten. Op de achterbank is zowel hoofd- als beenruimte goed voor elkaar. Dat zorgt er samen met de aanzienlijke breedte voor dat ook volwassenen het er goed kunnen uithouden.

Soepel en krachtig
Bij Volkswagen is het op benzinegebied voornamelijk de TSI-techniek die moet zorgen voor de nodige groene labels. In dit geval is het de inmiddels bekende 1,4-liter TSI met 122 pk, voor de gelegenheid gekoppeld aan de zeventraps DSGtransmissie. De auto presteert ermee zoals we verwachten, lekker soepel en krachtig genoeg voor normaal gebruik. Wellicht dat zeven versnellingen wat veel van het goede zijn. Bij fileverkeer of rijden in een woonwijk lijkt de bak een beetje moeite te hebben om te bepalen welke versnelling hij zal kiezen. Zet hem in D en de bak probeert met verve om de hoogst mogelijke versnelling in te leggen, waardoor de motor op lage snelheid wat brommerig is. In de sportstand houdt de DSG-bak de versnellingen aanmerkelijk langer vast. Leuk als je eens op een bochtig weggetje gaat hoeken, maar bij veelvuldig gebruik van de sportstand moet je wel rekening houden met een fors meerverbruik. De 1 op 10,8 die wij scoren, is daarvan het bewijs.
De Variant profiteert dus wel mee van de wijzigingen aan het onderstel van de Golf VI en dat is ook duidelijk te voelen. De Variant stuurt veel strakker dan voorheen en neigt zelfs naar het sportieve. Over de stabiliteit hebben we weinig te klagen; de Golf volgt nauwgezet de aanwijzingen die je hem geeft en blijft lang neutraal. Uiteindelijk volgt voorspelbaar onderstuur, dat in de kiem wordt gesmoord door ’t ESP-systeem.