Autotests  |  Volkswagen Golf GTD (2010)

In 1982 bracht Volkswagen de eerste GTD op de markt en wanneer we naar wat cijfers kijken, blijkt eens te meer dat er wel wat veranderd is sinds die tijd. Die auto had 70 pk en 133 Nm. Goed voor een sprint naar de honderd in vijftien seconden. Nee, dan onze test-Golf. Het lukt ons om de auto maar liefst drie tienden onder fabrieksopgaaf naar de 100 te krijgen: 7,8 seconden. Een tijd die deze Golf het recht geeft om in de kledingkast van de GTI te gaan neuzen, want zeker aan de voorkant heeft hij hier veel van weg: de smalle grille, de sportieve voorbumper met hoekige mistlamp-units en slechts een ‘D’ in het logo in plaats van een I’tje’. De achterkant verschilt meer van zijn benzinebroer.

In plaats van een grote uitlaat aan beide zijkanten, zoals de nieuwe GTI, heeft de auto een dubbele uitlaat links, zoals wel meer van de wat luxere uitvoeringen van de Golf VI.

Wel kreeg de GTD een dakspoilertje. De binnenkant lijkt sterk op het GTIinterieur. Enkel de toerenteller verraadt dat dit een diesel is, afgezien van het GTD-logootje op het dikke sportstuur natuurlijk. Ook sportstoelen met het geijkte ruitmotief ontbreken niet. Passagiers hebben het in de Golf heel behoorlijk. De beenruimte is toereikend. Ook de bagageruimte stelt niet teleur.

Sportieve diesel

Door alle GTI-details is het interieur misschien een beetje over de top. Of maakt de GTD al die sportieve pretenties waar? Met de prestaties zit het in elk geval wel goed. De motor is het bekende 2,0-liter commonrail-blok, dat met exact hetzelfde vermogen te vinden is in de Audi A4, de Volkswagen Tiguan en de Audi TT TDI. De krachtbron is vooral geschikt voor een sportieve dieselvariant vanwege het relatief brede toerenbereik. Het is niet zo dat je hiermee het gebrek van een  benzinemotor compenseert, maar deze nieuwe GTD doet het beter dan veel oudere sportdiesels – zoals een Leon Cupra diesel – die een veel beperkter toerenbereik hebben. De gasrespons is ook erg goed, de turbo heeft weinig ‘laadtijd’ nodig. Het geluid blijft wel wat behelpen in vergelijking met een GTI. De echte tractordreun van de Volkswagen- pompverstuiverdiesels is dan wel verdwenen, maar ‘zijdezacht’ is de motor absoluut niet. Op tempo blijkt de isolatie van de Golf gelukkig erg goed, zodat het geluid nooit echt storend is. Het schakelen verloopt probleemloos.

Waar de nieuwe Polo niet al te fijne handbakken heeft, is de zesbak in deze GTD uitstekend. Dat geldt ook voor de zitpositie: de sportstoelen zijn heel comfortabel en bieden voldoende steun. De GTI-frutsels zijn wel wat pretentieus: dit is duidelijk géén dieselversie van de GTI, maar ‘slechts’ een diesel-Golf met een sportonderstel. Deze GTD rijdt best lekker en is van een potje sturen niet vies, maar een GTI is echt van een ander niveau. Die biedt veel meer grip en scherpte. De GTD doet meer denken aan de vorige generatie GTI, die duidelijk speelser was dan de huidige. Voor lange afstanden is deze GTD wellicht weer beter. Hij is harder dan een gewone Golf, maar biedt toch een redelijk comfort.