Autotests  |  Suzuki SX4 1.6 automaat Exclusive (2010)

De SX4 is wat ingetogen van aard. Suzuki doet ook weinig moeite terreincapaciteiten te insinueren. De SX4 staat veel dichter bij een hatchback dan veel andere auto’s in dit segment. Niet dat hij minder hoog op de poten staat, maar de achterkant staat schuiner en ook de extra zijruitjes aan de voorkant duwen de SX4 af van het SUV-gevoel. Het zijn voornamelijk de kunststof randen rondom en de dakrails die hem er wat stoerder doen uitzien. Vanbinnen zitten de wijzigingen voornamelijk in de nieuwe opstelling van de klokken. Het interieur van de SX4 oogt fris en modern. Dat komt door de toepassing van wat lichtere kleuren, maar ook het ontwerp is helemaal van deze tijd. De stoelen zijn van een stevig aanvoelend materiaal in een lichtgrijze kleur. Opvallend is dat deze uitvoering standaard stoelverwarming heeft, iets wat bij de meeste, veel duurdere auto’s een vaak kostbare optie is. De klokken zijn strak en overzichtelijk en ook op de rest van het dashboard is alles gemakkelijk te vinden. Voor de muziek zorgt een aftermarketsysteem. Smullen dus voor autokrakers, ook al is het scherm uitneembaar.

De bediening van het systeem is een hele puzzel, maar groot pluspunt is de volwaardige iPodaansluiting in het dashboardkastje. De zit achterin is prima, maar de beenruimte houdt niet over. Ook helemaal achterin is het ruimteaanbod beperkt, maar voordeel is wel dat de SX4 een normale, naar boven scharnierende achterklep heeft. De rugleuningen zijn neerklapbaar in twee ongelijke delen, de zittingen idem dito. Helaas is het meubilair niet volledig uitneembaar.

Zuiniger

Maar het is niet bij een facelift gebleven, ook technisch ging de SX4 op de schop. De reductie van het verbruik stond daarbij boven aan de prioriteitenlijst. Het vermogen van de 1,6-liter benzinemotor steeg van 107 naar 120 pk, terwijl de uitstoot van 159 naar 143 g/km werd teruggebracht. ‘Onze’ versie met viertrapsautomaat stoot per kilometer 165 gram uit.

De vernieuwde motor kan prima overweg met de SX4. Wel is de automaat in deze tijden van razendsnelle dubbele koppelingen vrij bedaagd. De verzetten zijn ook aan de lange kant, waardoor de Suzuki op snelheid niet te veel toeren maakt, 2.900 tpm bij 120 om precies te zijn. Dat heeft dan ook positieve invloed op het geluid, hoewel de SX4 nog steeds geen stille jongen is. De totale rijbeleving is in de Suzuki, die nu ook achter schijfremmen heeft, veel minder SUV-achtig dan in vergelijkbare auto’s. De besturing is direct en met veel gevoel, het onderstel is zelfs een tikje sportief voor dit soort auto. Maar laten we niet uit het oog verliezen dat het onderstel grotendeels identiek is aan dat van de Swift.

Was dit ’n Volkswagen geweest, dan had hij Swift Plus geheten in plaats van SX4. De testauto kwam in de meest luxueuze Exclusive-trim en was royaal uitgerust, met standaard automatische airco, keyless entry en start, een subwoofer op het dashboard, elektrisch bedienbare ramen voor en achter, elektrische spiegelverstelling en verwarming en verwarmde voorstoelen. Onze auto had ook nog eens het Business-pakket, dat bestaat uit een navigatiesysteem, een armsteun en cruisecontrol.