Autotests  |  Audi Q7 3.0 TDI Clean Diesel Pro Line (2010)

ls er één grote SUV het imago heeft dat die nooit naast geasfalteerde wegen komt, is het wel de Audi Q7. Het Duitse merk heeft die auto natuurlijk ook niet in het leven geroepen voor avontuurlijke wereldreizigers, maar voor mensen die een grote, veelzijdige auto nodig hebben en er toch knap bij willen zitten. Kijken we naar het exterieur, dan valt op dat bijna alle plaatwerkdelen wel een ronding bevatten. De grille loopt sinds de recente facelift zelfs nog ronder dan voorheen en ook de neus, de daklijnen de achterklep vertonen vloeiendelijnen. Het resultaat is een auto die ondanks z’n lengte van 5,09 meter behoorlijk compact oogt. Uiteraard is de gefacelifte Q7 voorzien van de felle en spaarzame light emitting diodes. Daarbij springen de nieuwe knipperlichten in de voorbumper wel het meest in het oog. Elke richtingaanwijzer bestaat uit maar liefst twaalf leds, die dan ook alle nog zijn omgeven door een verchroomd lijntje.

In een eerdere test omschreven wij het dashboard van de Q7 als ‘een meester in de communicatie’, dus je vraagt je af wat de Duitsers in vredesnaam nog hebben kunnen verbeteren. De ergonomie en het bedieningsgemak waren goed en zijn dat nog steeds. Neem de rolletjes in het stuurwiel waarmee je eenvoudig door de verschillende menu’s kunt scrollen; ze werken nauwkeurig, zodat je snel bent aanbeland bij het menu van je keuze. En druk je óp het rolletje, dan ga je het menu ook echt in; een kind kan de was doen. Datzelfde geldt voor de bediening van het MMI-systeem. Aparte toetsen voor de diverse menu’s (radio, navigatie, auto- instellingen en dergelijke) flankeren een centrale muisknop. De Q7 biedt dus een prima werkplek, maar de sfeer in het interieur is niet bepaald warm en gezellig. Bovendien voelen de zetels in de Q7 nogal hard en stug aan.

Geen rijdend dweilorkest

Hoewel de Q7 is voorzien van luchtvering, die je via het MMI in vijf verschillende standen kunt zetten, blijft de auto onder alle omstandigheden vrij hard geveerd. Ook in de stand ‘Comfort’ wordt de grote SUV geen rijdend dweilorkest. Dat merk je goed op klinkerwegen, waar de Q7 wat gaat dribbelen.

Voordeel van het relatief harde onderstel is wel dat de Q7 voor zo’n groot bakbeest opvallend wendbaar en lichtvoetig aanvoelt. Je bent nog steeds op pad met een mastodont van 2.345 kilo, maar hij voelt zeker niet als een mammoettanker. Hij is volgens de fabriek goed voor een topsnelheid van 210 km/h. Netjes gezien z’n gewicht, dat de Q7 voor je gevoel nogal in de weg zit. Je moet het gaspedaal flink indrukken om met het verkeer mee te komen. De 3,0-liter TDI is met 240 pk sterk zat, maar hij heeft geen lichte klant aan de Audi.

Een sticker met Clean Diesel verraadt dat deze Q7 is voorzien van een Adbluesysteem, dat een ureumoplossing in de uitlaat spuit om de schadelijke stikstofoxiden die diesels relatief veel uitstoten om te zetten in het onschuldige stikstof en water. In tegenstelling tot CO2 beïnvloedt NOX de luchtkwaliteit om ons heen direct, dus hoe minder je uitstoot, hoe beter. De Q7 Clean Diesel valt door deze techniek binnen de Euro 6-uitstootnormen. De overheid onderzoekt op dit moment of de dieselboete op deze auto’s kan worden geschrapt.