Autotests  |  Hyundai i30 1.4i CVVT Blue ActiveVersion (2010)

De toepassing van een start-/ stopsysteem is momenteel hét tovermiddel om de CO2-uitstoot terug te dringen. De techniek wordt door Hyundai ingezet bij de i30 met 1,4-liter benzinemotor. Met succes, want doordat de Koreaan maar 135 gram CO2 per kilometer

uitstoot, kreeg de i30 1.4 CVVT Blue een groen B-label en valt hij binnen de categorie met 20% bijtelling.

Wie een auto met start-/stopsysteem gaat rijden, moet in zijn hoofd wel een knop omzetten. Sta je stil voor het verkeerslicht, zet dan altijd de auto in zijn vrij en laat de koppeling met rust. Onder de 4 km/h schakelt de techniek de motor zelf uit. Zodra je de koppeling intrapt, start de motor automatisch. Er zijn situaties waarin het systeem niet werkt, bijvoorbeeld wanneer de accu  niet voldoende opgeladen is of wanneerde buitentemperatuur extreem laag is.

Woon je twee minuten van de snelweg en ga je er dertig kilometer verderop weer vanaf om het aan de weg gelegen kantorenpark op te draaien waar je werk gevestigd is, dan zal het effect van het Idle Stop & Go-systeem (ISG), zoals Hyundai het noemt, gering zijn. Juist in stadsverkeer komt het systeem tot zijn recht, en dan ligt het brandstofverbruik volgens Hyundai zeven procent lager dan zonder start-/stoptechniek. In de praktijk komt dat er niet helemaal uit. Gemiddeld kwamen we niet verder dan 1 op 13,9. Dat verschilt fors met de fabrieksopgave van 1 op 17,5.

Handen vol

Dat toch wat tegenvallende verbruik zal waarschijnlijk mede zijn veroorzaakt doordat de 1,4-liter CVVT-krachtbron zijn handen vol heeft aan de bijna 1.200 kilo zware Hyundai. Met z’n 109 pk is hij  bepaald niet sloom, maar met de iets potentere 1,6-liter die ook in de i30 leverbaar is, heb je net even wat meer te vertellen. Die motor biedt ook de reserve die voor wat meer vertrouwen zorgt bij inhaalacties. Ons advies is dan ook: laat de 1.4 staan en spaar even door.

Op het gebied van de rijeigenschappen heeft Hyundai nog wel wat werk te verzetten. Tijdens onze slalomtest hing de i30 nogal op één oor en ook de koersvastheid is voor verbetering vatbaar. Dat laatste is voor een deel te verklaren doordat onze i30 was voorzien van Hankook-banden, die minder goed aan de weg kleven. De i30 is verder nogal onderstuurd en heeft veel last van tractieverlies zodra je op het gas gaat. Het comfort wordt enigszins  benadeeld doordat je met een constante brom van de motor wordt geconfronteerd. Op kruissnelheid merk je sowieso dat de  Koreaan niet zo goed is geïsoleerd. Hierdoor heb je de neiging om door te schakelen naar de zesde versnelling. Maar helaas, die ontbreekt, terwijl een zesde prima dienst had kunnen doen alseen soort overdrive. De vijfversnellingsbak schakelt met weinig gevoel, maar het werkt prima.

Het interieur oogt rustig, maar ook wat gedateerd. Ook de afwerking kan beter. Zo zat bij onze testauto het uiteinde van de pook los. Dat wekt geen solide indruk en schakelt bovendien niet zo prettig. We kunnen niet anders concluderen dan dat de i30 een koopje is. De uitrusting is keurig, al moet je voor ’n handbediende airco wel bijbetalen. De i30 kan tegen bijbetaling van 795 euro worden uitgerust met ESP.