Autotests  |  Opel Astra 1.7 CDTI Edition (2010)

Kijk je naar de Astra’s door de jaren heen, dan heeft elk model een heel eigen smoel. Opel komt nu met een model dat naadloos inhaakt op de nieuwe designkoers die met de Insignia is ingezet. De ‘hockeystick’ langs de flanken is een gespiegelde versie van die van de Insignia en ook de rest van de koets vertoont heel watovereenkomsten. Het langgerekte lijnenspel, de aflopende daklijn en de brede heupen zien we vaker in deze klasse. Ten opzichte van z’n voorganger werd de Astra zeventien centimeter langer en groeide de wielbasis zeven centimeter.

Ook de breedte en hoogte namen toe. Hierdoor zou je als achterpassagier meer ruimte moeten hebben, maar dat valt wat tegen. Door de aflopende daklijn is het voor de achterpassagiers bovendien minder gemakkelijk instappen. Hetzelfde geldt voor de toegang tot de laadbak.

De Astra ondervindt op meer plaatsen hinder van z’n eigentijdse design, want achter de forse, erg schuin geplaatste A-stijlen verdwijnen zomaar hele fietsers en het zicht schuin naar achteren houdt ook niet over. Bovendien ontneemt de lage binnenspiegel je het nodige zicht. Je zou kunnen stellen dat bij de nieuwe Astra vorm voor functie gaat.

Wereld van verschil

Opel heeft serieus werk gemaakt van het interieur van de nieuwe Astra. Niet langer voert strak, grijs en zakelijk de boventoon, maar kijk je als inzittende tegen een fraai in elkaar overvloeiend geheel aan van lijnen, panelen en kleurstellingen. Het ziet er allemaal goed en verzorgd uit en het is een wereld van verschil met de vorige Astra.

Met de ergonomie zit het ook snor. Bij het Astra-dash is veel aandacht gegeven aan design en details. De schuin aflopende middenconsole van de Astra herbergt veel (kleine) knoppen. Het is zeker geen ondoorzichtig knoppenwoud, maar het kon gewoon beter. Hetzelfde geldt voor het materiaalgebruik en de afwerking. We treffen goedkopere kunststoffen aan en de afwerking laat soms te wensen over, getuige de niet overal even mooi aansluitende interieurdelen.

We gaan op pad met de 1.7 CDTI, een commonrail-diesel die 125 pk levert. Wat direct opvalt, is dat de CDTI binnenin nogal rumoerig en rauw klinkt, zowel bij accelereren als op constante snelheid, wanneer een continue brom aanwezig is. Presteren doet het Astra-blok er echter niet minder om. Het 0-100-sprintje gaat in 11,6 seconden. Een zesversnellingsbak is standaard. De versnellingen sluiten daardoor mooi op elkaar aan, waardoor de Astra ook op de tussensprints goed uit de voeten kan. In de achterwielophanging heeft Opel een Watt-stangenstelsel geïntegreerd. Daarmee beschikt de Astra over een prima onderstel, dat een bochtig parcours als hapklare brokken slikt. De afstemming is aan de stevige kant en dat geeft de Astra een sportief karakter.

Wel dringen er wat rol- en ophangingsgeluiden door in het interieur. Onze test-Astra was voorzien van het optionele Flexride-systeem, waarmee je de afstemming van dempers, gaspedaalreacties en mate van stuurbekrachtiging kunt variëren van sportief via ‘normaal’ tot comfortabel. Hoewel de besturing van de nieuwe Astra behoorlijk direct is, zit er ook een kunstmatige en daardoor wat gevoelloze kant aan.