Autotests  |  BMW 135i Coupé High Executive (2009)

De tweedeurs 135i is een wat merkwaardig klein model. Hij is ontworpen met de blik gericht op Amerika, waar de drie- en vijfdeursversies van de 1-serie niet te koop zijn. We zijn niet helemaal wild van het eindresultaat. De Coupé oogt duidelijk sportief en bijterig, maar de prachtige dynamische balans die we bijvoorbeeld in een 3-serie Coupé terugvinden, missen we bij de ‘1’ wel. Het dashboard van de 135i is uiteraard gelijk aan dat van de Beierse hatchbacks: opgeruimd strak en met een zeer goede afwerking. Het materiaalgebruik is in orde, maar voor een BMW niet overdreven geweldig. Zo bestaat de overkapping van de klokken uit wel erg hard plastic.

Ongelooflijk soepel

Deze BMW is het absolute topmodel op 1-seriegebied. Hij is voorzien van misschien wel onze favoriete motor van dit moment: BMW’s zes-in-lijn twinturbo. Elke – relatief kleine – turbo bedient drie cilinders, zodat het blok ongelooflijk soepel is. De Duitsers leveren deze motor alleen in de coupéversie van de 1-serie. Het geluid van de motor is erg mooi.

De zes-in-lijn klinkt vooral erg zuiver en doet mooi stil zijn werk, maar dat past natuurlijk uitstekend bij de algehele uitstraling van de BMW. De soepelheid van de krachtbron is onovertroffen. Zo rond de 1.300 tpm pakt de motor al moeiteloos op, om vervolgens zonder morren hoog in toeren door te trekken.

Over het hele gebied heb je vervolgens trekkracht. Als je iemand niet vertelt dat er turbo’s op zitten, merk je het ook nauwelijks. Alleen als je ernaar op zoek gaat, merk je een minieme vertraging vanwege de drukopbouw. Verder lijkt het meer op een motor met compressor, zo elegant doet hij zijn werk. Op de weg is de coupé zonder meer een sierlijke auto. Dan hebben we het niet over zijn uiterlijk, maar over zijn rijgedrag. Laag zittend achter het M-stuurtje (een optie!) rijg je moeiteloos bochten aan elkaar. Alles klopt, zo goed als de 1-serie stuurt. Die besturing is niet extreem direct, maar nog altijd uitstekend. Je voelt geen aandrijfkrachten in het stuur en je merkt natuurlijk meteen dat de kracht naar de achterwielen gaat. De bediening van de versnellingsbak is stevig en zwaar, zodat juist bij een hoger tempo alles aanvoelt zoals het zou moeten.

Onderstuur

Het onderstel is voorzien van techniek van BMW’s befaamde M-divisie en maakt die faam volledig waar. Toch heeft de auto meer last van onderstuur dan je op grond van de achterwielaandrijving zou verwachten. Uiteraard is het vermogen van 306 pk voldoende om een lekkere drift neer te zetten, maar je moet dan wel gaan forceren en naast het vermogen ook het gewicht van de auto aanspreken. Maar wat je eigenlijk zou willen, is bij het uitaccelereren soepel op het gas gaan, omdat anders overstuur op de loer ligt. Deze 135i is hoe dan ook een niet te versmaden rij-ijzer, maar het is géén M1. Is dat erg? Nee! Dat claimt BMW ook niet. De topvariant van de 1-serie is simpelweg geen echte sportauto, maar een zeer sportieve top-GT en een heerlijke rijdersauto.