Autotests  |  Infiniti FX50 S (2009)

Infiniti is niet over één nacht ijs gegaan,  toen het besloot zijn modellen naar  Europa te halen. De Amerikaanse FX werd  op meer dan 500 punten aangepast aan  de Europese wensen.  Onder meer werden  de wat knullig aandoende deurgrepen  van de Amerikaanse versie vervangen  door steviger  exemplaren en maakte het  imitatieleder op de stoelen plaats voor  echte  koeienhuiden.

De verbeteringen werpen hun vruchten  af. De FX doet vanbinnen kwalitatief  goed  aan en de materialen voelen solide aan,  al is het jammer dat de knoppen van de  instelbare dempers en de sneeuwstand van de automaat op de tunnelconsole  aan de aandacht van de  kwaliteitscontroleurs zijn ontsnapt.

Ook onderhuids ging de FX op de schop. Vergeleken bij de Amerikaanse variant  zijn de remmen groter en heeft de Europese variant een zeventraps automatische transmissie, met een mooiere afstelling en flink kortere schakeltijden.  Ook dit is goed te merken: tijdens onze  remproeven kregen wij de 2.210 kilo wegende FX50 S in 34,3 meter naar  stilstand vanaf 100  km/h. Dat is netjes!

De zeven verzetten van de automaat zijn nauwelijks te voelen en dat is een goede zaak. Wanneer de bak overschakelt, merk  je dat voornamelijk aan het dalende toerental en de  diepere brom uit  de uitlaten. De  transmissie is ook te  bedienen met flippers aan het stuur.

Motorisch geweld

 Infiniti rust de FX50 S uit met een vijfliter-V8, die er zonder hulp van turbo’s of  andere pepmiddelen een fijne 390 pk uit perst. Het koppel bedraagt 500 Newtonmeter bij 4.400 tpm. Resultaat van dit  motorische geweld? De Infiniti sprint in  5,8 seconden van nul naar honderd kilometer  per uur. De tussenacceleraties zijn  afgeraffeld voordat je bij wijze van spreken  met je ogen hebt kunnen knipperen. Van  vijftig naar tachtig in D kost in de Infiniti  1,8 seconden. Een beul is het!

Voor zijn meer dan twee ton aan gewicht gedraagt de auto zich toch verrassend beweeglijk. De FX50 S is standaard voorzien  van een systeem dat de aandrijfkracht continu verdeelt over de voor- en  achteras. De vooras krijgt vijftig procent  van het vermogen als de  omstandigheden  daarom vragen, maar in principe  gaat het merendeel van de kracht naar  de achterwielen, zodat je in bochten nog  een beetje kunt spelen met je FX. Breekt  de achterkant te veel uit, dan grijpt het  systeem snel in. Verder heeft de auto  actieve, snelheidsafhankelijke achterwielbesturing. Dat systeem werkt goed. De FX stuurt prettig direct en laat zich ondanks  zijn formaat  netjes zetten voor een bocht.  Om te zorgen dat alles in die bocht ook  goed gaat, heeft de FX actieve dempers. Standaard. Dit systeem meet de zijdelingse  acceleratie en maakt de demping  straffer zodra de koets begint over te hellen. Wie denkt dat deze Infiniti rijdt als  een dure Nissan Murano, heeft het mis.

Een FX50 is een scherp sturende SUV  met een zeer solide  weggedrag.  Een  van de sterke punten van Infiniti is  zijn rijke uitrusting. Werkelijk alles zit erop en eraan; alleen de metallic lak en een  ruimtebesparend reservewiel kosten  extra. Automobilisten die zich graag in luxe dompelen,  maar niet de hoofdprijs  willen betalen, kunnen dus bij Infiniti aan het juiste adres zijn.