Autotests  |  Kia Sportage 2.0 CVVT 2WD X-tra (2008)

Aziatische autofabrikanten nemen het begrip facelift vaak heel letterlijk, zo ook de verantwoordelijke mensen bij Kia. Een nieuwe neus en een nieuwe kont, daarna gaan ze misschien nog eens verder kijken. Zo kwam kennelijk ook de vernieuwde Kia Sportage tot stand. Wij zijn op zijn zachtst gezegd niet zo te spreken over de visuele wijzigingen. Als iemand had gezegd dat het een auto was geweest van tien jaar geleden, dan hadden we het ook geloofd. Enkel de standaard dubbele uitlaat is een verbetering.

Verbeterd onderstel
Gelukkig heeft Kia de boel onderhuids ook wat aangescherpt. De auto heeft steviger dempers gekregen, maar ook grotere remmen. Daarnaast werd de stuurbekrachtiging aangepakt. Het zijn allemaal zaken die van de Sportage een betere rijdersauto moeten maken. Hebben die aanpassingen zin gehad? Kortweg: ja! De auto helt stukken minder over dan we van Kia gewend zijn en het stuurgedrag heeft zowaar iets vlezigs. Hierdoor is de SUV absoluut niet zo’n zwabberaar als sommige concurrenten en ook helemaal niet onprettig in het dagelijks gebruik. De combinatie met de hoge zit zal zeker de wat oudere doelgroep aanspreken.
Jammer genoeg is de SUV wel erg snel onderstuurd. Dit komt voor een groot deel op het conto van de banden: de Hankooks hebben veel moeite met het vinden van grip als je gas geeft en stuurt tegelijk, zeker op een nat wegdek. Wij reden een benzineversie, maar we kunnen ons goed voorstellen hoe deze voortrein reageert op een (vaak nog zwaardere) dieselmotor. Lekker veel koppel op een nat wegdek en voorwielaandrijving is waarschijnlijk in deze Sportage geen goede combinatie. Jammer, want de auto heeft gezien zijn massa van 1.442 kilo juist behoefte aan veel koppel om een beetje vooruit te komen. Met de huidige tweeliter gaat het wel, maar alleen als je veel toeren maakt. Tja, dat zie je terug in je brandstofverbruik. Dat maakt met een gemiddeld testverbruik van 1 op 8,5 zeker geen verpletterende indruk. Een zesversnellingsbak had hier kunnen helpen. De motor is verder wat onrustig, zeker bij lage toerentallen is de loop weinig verfijnd. Dat laatste geldt ook voor de versnellingsbak. Het gevoel is redelijk, maar het voelt niet heel stevig aan.

Prima zit achterin
Hoewel de binnenruimte minder groot is dan de buitenkant doet vermoeden, zit je ook achterin gewoon prima. De kofferruimte is ook toegankelijk via het apart te openen achterraam, handig als je een weinig spullen hebt. We moeten er natuurlijk wel rekening mee houden dat deze Sportage één groot voordeel heeft: zijn prijs. De auto in de geteste uitvoering – met voorwielaandrijving – heb je al voor zo’n 25 mille. Dat is niet veel geld voor zo’n SUV.
Mensen die ‘veel’ auto willen hebben, een hoge zit erg prettig vinden en vooral van A naar B willen zonder smuk, hebben aan de Sportage een heel behoorlijke auto voor relatief weinig geld, want slecht is hij zeker niet. Verwacht echter geen topproduct of veel verfijning.