Autotests  |  Ford Fiesta 1.4 Titanium (2008)

De nieuwe Ford past duidelijk in de Kinetic Design-strategie van het merk; de overeenkomsten met onder meer de Mondeo en de Focus zijn evident. Toch lijkt hij en profil ook wel wat op de Mazda 2 Sowieso heeft de Fiesta een belangrijke eigenschap overgenomen van zijn Japanse neef: waar alle auto’s steeds groter en zwaarder worden is de nieuwe Fiesta nagenoeg even groot als de oude. Bovendien is hij 40 kilo lichter. Dat komt zowel het verbruik als de rijeigenschappen ten goede. De koplampen zijn langer dan ooit en aan de achterkant vinden we hoogoplopende lichten die doen denken aan de vorige Fiesta, ook al is er sprake van meer vloeiende lijnen.
Binnen in de Fiesta is het een drukte van jewelste. De paarse bekleding drukt zijn stempel op het totaalbeeld, maar ook los daarvan is het even zoeken. De middenconsole is gebaseerd op de bediening van een mobiele telefoon. Het komt erop neer dat het beeldscherm weergeeft wat je met de twee buitenste knoppen daaronder bedient. Het is even wennen, maar na een tijdje heb je het systeem door.
Desondanks houdt de ergonomie niet over. De zithouding is wel top. Je kunt het stuur lekker ver naar je toehalen, zodat je snel een goede positie vindt. Het stuur heeft een lekkere verdikking precies op de goede plaats en ligt goed in de hand. De klokken voor ons zijn goed afleesbaar, maar de kokers zien er een beetje goedkoop uit. De afwerking van het interieur is in orde, maar de materiaalkeus is niet zo goed als bij sommige concurrenten in dit segment. Dat vertaalt zich naar toch wel erg harde kunststof, bijvoorbeeld rondom de pook. Door zijn volle cockpit heeft de auto daarentegen wel weer een heel volwassen uitstraling. Die pook ligt erg lekker in de hand. Het schakelen in de Fiesta gaat erg strak: je voelt precies wat er in het mechanisme gebeurt. De slagen zijn bovendien lekker kort en voor sommige mensen misschien iets te zwaar. Wij zijn er echter over te spreken.

Vermogen zoek
Onder de motorkap zit een 1,4-liter met 96 pk en 128 Nm. Op papier is dat niet verkeerd, maar met name in de tussensprints laat de Fiesta het afweten. Op de sprint en in de stad heeft hij profijt van zijn geringe aantal kilo’s, maar op de snelweg houdt het allemaal niet over. Er lijkt gewoon vermogen zoek.
De Fiesta heeft het scherpe stuurgedrag zoals we van Ford gewend zijn. Kleine stuurbewegingen zijn voldoende voor een koerswijziging en bij insturen reageert het onderstel onmiddellijk. Daarbij is de Fiesta ook niet overdreven hard. Wel dribbelt hij iets op zijn dempers en je kunt ook duidelijk merken dat het zwaartepunt wat hoog ligt. Ook de tractie is een probleem. Ford blijkt Hankookbanden onder ons demo-model te hebben gelegd en die hebben duidelijk een grip-probleem. De Fiesta is te snel onderstuurd. Bij gas los komt vervolgens de achterkant behoorlijk vlot om. In principe is speels gedrag prima, maar dat moet door het onderstel komen, niet door de banden. Onze Ford was optioneel voorzien van (niet uitschakelbaar) ESP, dat de kont zeer snel met een ingreep in het gareel brengt, dus dan irriteert zo’n zwaaiende achterkant alleen maar. Neem onze kritiek niet te zwaar, de Fiesta doet mee in de top van het segment qua rijeigenschappen.