Autotests  |  Dacia Logan MCV 1.6 Lauréate (2008)

De Roemeenste dochter van Renault lijkt geen enkele moeite te hebben gedaan om de auto wat leuke lijnen en bollingen mee te geven. Het resultaat verdient dan ook geen schoonheidsprijs, maar daar hebben Dacia en de MCV-kopers absoluut maling aan. Er bestaat zelfs al een Logan MCV-club met liefhebbers die in de weekends bij elkaar komen om elkaars MCV's te bewonderen. Een sympathieke antiheld, dus, die MCV.

Bij de achterklep heeft Dacia een slimmigheidje toegepast. In plaats van één grote achterklep heeft de MCV namelijk twee naar opzij openslaande deurtjes, wat handig is wanneer je krap staat geparkeerd. Daar kleeft overigens ook een nadeel aan, want anders dan een klep bieden die deurtjes geen beschutting tegen regen als je net tijdens een bui staat te laden.

In de MCV vinden we een enorme, hoekige laadruimte met een vlakke vloer, al steken de wielkasten wel een stukje naar binnen. Aan de linkerkant heeft Dacia een handig vak gemaakt en ook de rechter achterdeur heeft een netje voor losse spullen.

Voorin treffen we dezelfde strakke no nonsense-sfeer als aan de buitenkant. Het dashboard is uit kostenbesparing uit één groot paneel van harde, goedkope kunstof gemaakt. De middenconsole is wat opgefrist met een aluminiumkleurig paneeltje en met datzelfde materiaal zijn de strakke, nette klokken omlijst.

Verstelling van het stuurwiel, zowel in hoogte als diepte, zoek je tevergeefs, maar gelukkig heeft Dacia uitstekend nagedacht over de positie, zodat je er toch een prima plek weet te vinden. Wel voelt het stuurwiel, net als de pook, wat onprettig, rubberachtig aan.

 

In het begin is het binnen even zoeken, omdat dingen niet altijd zitten waar je ze verwacht. Zo is de bediening van de elektrische ramen verdeeld over twee, beide onlogische locaties. Die van de voorruiten zit op de middenconsole onder de radio, de achterruiten bedien je met knoppen tussen de voorstoelen, helemaal achter de handrem. De middenconsole helt aan de onderkant over naar beneden en daar zit de bediening van de verwarming en ventilatie, bijna helemaal uit het zicht. Ook uit het zicht zijn een paar flinke hoeken naar achteren. Niet alleen de dikke C-stijlen zitten in de weg, ook de middelste stijl ontneemt een stuk uitzicht op het verkeer achter je.

Als het op rijden aankomt, hebben we geen grote verwachtigen van de MCV en juist daarom verrast de auto. Ondanks de goedkoop aandoende, spartaanse sfeer waar je door wordt omringd, stuurt de auto opvallend prettig. En hoewel het vermogen wat mager is, komt de auto prima mee in het verkeer, waarbij hij in de bochten keurig stabiel gedrag vertoont.

Een minpunt is dat hij erg rumoerig is. Wij reden de Logan 1.6 in zijn duurste trim, de 'Lauréate'. Voor amper dertien mille heeft u rondom elektrisch bedienbare ramen en buitenspiegels en centrale vergrendeling met afstandsbediening. Metallic lak, een simpele radio-cd-speler, airconditioning en zijnairbags zijn als extra leverbaar. Wilt u in de kroeg kunnen vertellen dat u voor minder dan tien mille een splinternieuwe stationwagon met drie jaar garantie hebt gekocht, dan bestelt u de Logan MCV 1.4.