Autotests  |  Renault Clio Estate TCE 100 Dynamique (2008)

In esthetische zin slaat het merk wat ons betreft de plank mis met de Clio Estate. Daar waar de hatchback aangenaam op het netvlies rust, komt de stationwagonversie een beetje rommelig over, niet gebalanceerd. De achterzijde oogt merkwaardig genoeg nogal gedateerd en heeft, zeker wanneer de Clio een grijze lakkleur heeft, door de relatief kleine, enigszins omlaag hangende achterlichtunits zelfs iets sombers over zich. De kont van de auto past niet goed bij de modern uitziende voorkant, met z’n grote koplampclusters achter helder glas.

Surplus aan ruimte
Een stationwagon koop je toch vooral vanwege z’n surplus aan ruimte ten opzichte van een hatchback. Het grotere ruimteaanbod wordt bij de Estate geoffreerd door de kofferbak. In het passagierscompartiment treffen we geen verschillen met de hatchback. Wanneerde Clio-bank plat ligt, staat je 1.277 liter ter beschikking. Dat is 239 liter meer dan het model waarvan hij afstamt. Je kunt je boodschappen door de lage tildrempel keurig naar binnen schuiven, ook al is de opening bescheiden.
Ook erg bescheiden is het ruimteaanbod op de achterbank in de Renault. Voorin is het evenmin erg ruim. De zit op de bok van de Clio Estate valt wat tegen. Het zitmeubilair heeft niet alleen te korte zittingen, maar ook wat te zachte kussens. De zijdelingse steun is eveneens voor verbetering vatbaar. Het met zacht ogende en zacht aanvoelende materialen beklede dashboard doet volwassen aan. Touch design, noemt Renault dat.

De ergonomie is overwegend in orde. Het middendeel van het dashboard geeft een uitermate rustig beeld. De grote knoppen links en rechts ten behoeve van het verwarmingsen ventilatiesysteem zijn heel logisch gegroepeerd. Het stuurtje voelt lekker aan, maar laat zich nog altijd niet even goed omvatten. Het is beter gemonteerd dan ooit in een Clio, maar staat nog altijd wat te vlak, waardoor je te veel vanuit je schouders moet sturen.
De Clio-bak werkt fijn. De pook maakt weliswaar lange slagen, maar is goed gespatieerd. De Fransen koppelen de bak in de Clio 100 TCE aan een viercilinder met de relatief kleine inhoud van 1,2 liter. Doordat deze door een turbo wordt aangeblazen, kan de Clio toch prima meekomen. De krachtbron levert 101 pk en een koppel van 145 Nm. In 10,7 tellen spurt de Clio van 0 naar 100 km/h.

Comfortabel
Accelereren gaat in de Fransman in alle rust. Dat doet wonderen voor het comfort aan boord. Voor meer comfort zorgt ook het onderstel, dat een tamelijk zachte afstelling kent. In de rechte lijn maakt de compacte Renault daardoor een volwassen indruk. De keerzijde daarvan is dat de Estate door z’n soepele vering weinig rijdynamiek heeft in bochten. Hij wil behoorlijk op één oor gaan hangen, en de achterkant kwispelt maar al te graag. De besturing voelt wat kunstmatig aan. Bij het insturen gebeurt er in eerste instantie niets, waarna de boel plotseling overgevoelig reageert.
De Clio Estate Dynamique is behoorlijk royaal uitgerust. Opmerkelijk in dat licht is dat het stuurwiel van de Clio niet axiaal verstelbaar is. Mistlampen zijn wel standaard, evenals airco.