Autotests  |  Mitsubishi Outlander 2.0 Di-D Intense+ (2007)

Mitsubishi concentreerde zich jarenlang op terreinbeulen als de Pajero, maar zag het tij keren. De Japanners gingen overstag en introduceerden de Outlander, een SUV met een zelfdragend chassis. De verse Outlander heeft een veel dynamischer uitstraling. Kijk maar eens naar die gelikt vormgegeven neus. En profil suggereert de Mitsubishi snelheid met z’n dalende daklijn en teruglopende D-stijl. De Mitsubishi deelt het onderstel met de komende Lancer, dus ook met de Evo die daarvan weer wordt afgeleid. Op papier belooft dit veel goeds voor de rijeigenschappen op het asfalt. De vierwielaandrijving is met een draaiknop op de middenconsole in te schakelen. Je hebt de keuze uit voorwielaandrijving, vierwielaandrijving en ‘4WD lock’, waarbij vijftig procent van de aandrijfkrachten naar de achterwielen wordt gestuurd en vijftig naar de voorwielen. Een lage gearing heeft de Mitsubishi niet; een diepe blubberpoel moet de Outlander dus omzeilen.

Strak de bocht om

De rijeigenschappen van de Outlander kunnen ons best bekoren. Het onderstel voelt aan als dat van een personenauto; je hebt nimmer het gevoel in een hoogpotige SUV te zitten. Vering en demping laten een behoorlijk sportief rijgedrag toe, zonder dat ze de Japanner spijkerhard maken.

Mitsubishi heeft het dak van de Outlander uit aluminium vervaardigd om het zwaartepunt omlaag te brengen en overhelneigingen tot een minimum te beperken. Met succes: je kunt behoorlijk strak de bocht om. De besturing mag wat meer contact met de voorwielen hebben, maar werkt tamelijk direct en voldoende zwaar.
In het vooronder heeft de Mitsubishi een 2,0-liter pompverstuiverdiesel van 140 pk. Dit is voorlopig de enige motor die leverbaar is. Mitsubishi betrekt het dieselaggregaat van Volkswagen. De DI-D is feitelijk een TDI-motor. De krachtbron is geen beul, maar hij krijgt de Mitsubishi best vooruit. Zeker als je je bedenkt dat de zevenzitsversie die wij onder handen hebben een stevige 1.665 kilogram in de schaal legt. Bij lage toerentallen gebeurt er niet veel in het vooronder. Je moet wachten tot de turbo gaat meeblazen. In 10,8 seconden zit je vanuit stilstand op 100 km/h.
Het blijft een lawaaiig ding, die TDI-motor. Vooral ’s morgens wordt het interieur na het starten van de motor gevuld met een chagrijnig genagel, afkomstig van achter het schutbord. Maar ook warm produceert hij vooral bij fel accelereren te veel herrie.

De Outlander arriveerde op de redactie in de Intense+-trim, het hoogst bereikbare. De Mitsubishi Outlander heeft een fraai afgewerkt interieur en een complete uitrusting, met ‘n automatische airco en zijairbags. Een wegklapbaar derde bankje is standaard aan boord. Handig voor als je eens zeven personen moet vervoeren, maar verwacht ook hier niet veel van het comfort, en maak de rit voor de achterste passagiers dus niet te lang. Het rudimentaire bankje is niet veel meer dan een stalen frame waartussen stof gespannen is. Het voordeel is dat je ’m letterlijk in een handomdraai laat verdwijnen in de bodem van de kofferbak. Maar goed ook, want wanneer het opgeklapt is, resteert er een marginale kofferruimte. Berg ’m op en je krijgt 771 liter bagageruimte. En da’s flink.