Autotests  |  Honda CR-V 2.2 i-CTDi Executive (2007)

Met het recente model, dat wordt gebouwd op de bodemplaat van de nieuwe Civic, heeft Honda het vierkante silhouet van zijn voorganger vervangen door een slanker uiterlijk. En profil oogt de CR-V, dank zij de aflopende lijn boven de zij-ruiten, een beetje chic. Met de tot het dak doorlopende en wijd uit elkaar geplaatste
achterlichten lijkt de Honda van achteren gezien meer op een station-wagon dan op een SUV. De voorkant is weer anders: eigenzinnig, maar vanuit bepaalde gezichtspunten niet erg foto-geniek. De nieuwe versie is op alle fronten een beetje verbeterd, zonder dat afbreuk is gedaan aan de beproefde formule. Klanten waren tevreden met het formaat en daarom heeft Honda meer aandacht besteed aan verfijning. Lengte en hoogte van de CR-V zijn respectievelijk 11 en 3,5 cm gekrompen, terwijl hij in de breedte 3,5 cm is gegroeid en de spoorbreedte eveneens is vergroot. Hij meet minder centimeters omdat het reservewiel nu van de achterdeur is weggelaten. Een goede stap, want zo kon de aan de verkeerde kant scharnierende deur worden vervangen door een conventionele achterklep.

Achteloos
Met zijn geoptimaliseerde multilink-wielophanging rondom en met de AWD ligt de CR-V als een blok op de weg en biedt hij optimaal rijcomfort. Dat je werkelijk achteloos hard op- en afritten kunt ‘nemen’, laat zien dat het met de stabiliteit wel snor zit. Zodra er een lichte neiging tot onderstuur optreedt, grijpt het AWD-systeem in en hoef je niets te doen. De besturing is weliswaar direct, maar wat gevoelloos.
Het ruimteaanbod in deze Honda is onveranderd goed. Hij mag dan met 11 cm minder in de specificaties staan dan de vorige versie, de carrosserie is niet ingekort en de cockpit van de Honda is nog steeds riant bemeten. Het ont-breken van een middenconsole geeft de inzittenden voorin veel plaats voor de voeten. De zit is daar riant, terwijl passagiers achterin over been- en hoofdruimte ook niet te klagen hebben. De achterbank kan (in twee delen) worden verschoven en omgeklapt en de rugleuningen zijn verstelbaar.
De afdekking van de flinke bagageruimte (524 l) heeft een voorste gedeelte dat mee naar voren schuift, zodat spulletjes achterin altijd aan het zicht onttrokken blijven. Een dubbele vloer in de bagageruimte mag praktisch lijken, maar als je de wekelijkse boodschappen wilt vervoeren, zit die in de weg.

Opgeruimd
De Elegance-uitvoering heeft geen elektrisch bediende bestuurdersstoel, maar wel een stuur met hoogte- en diepteverstelling. De bedieningsknoppen van de radio en cruisecontrol zitten op het stuur. Het dashboard is opgeruimd en over-zichtelijk, de instrumenten zijn duidelijk en hebben een blauwe verlichtingsring. De handrem mag opvallend zijn, hij zit goed onder handbereik en dankzij zijn vorm kun je hem gemakkelijk stevig aantrekken, wat je op een helling – vooral bij het rijden met een aanhanger – nogal eens moet doen. Een dubbel dashboardkastje, voldoende opbergvakjes en drie 12-voltaansluitingen completeren het geheel, terwijl het bolle spiegeltje in het zonnebrilvakje boven de binnenspiegel ’n leuke gimmick is: kun je zien wat er op de achterbank gebeurt.