Autotests  |  Toyota Auris 1.6 16v VVT-i Luna Business (2007)

Behalve zijn hoge cabine vallen details op als de grote koplampen achter helder glas, verzonken mistlampen, de geprofileerde vorm van het front en bijvoorbeeld de vier erg grote deuren. Ook van achteren gezien heeft hij iets stoers: enorme achterlichtblokken, enigszins uitgebouwde wielkasten, een dakspoilertje en een hoog doorlopende bumper. Dat laatste brengt automatisch een nogal hoge tilrand met zich mee.
Binnenin vind je een bagageruimte van gangbaar formaat, zoals gezegd niet ideaal toegankelijk, maar wel praktisch van vorm. Bij de verkenning door de Auris tekent zich al gauw een grote aandacht af voor praktische bruikbaarheid. Zithoogte en rugleuning zijn prima voor elkaar en – belangrijker nog – je hebt er erg veel hoofdruimte en beenruimte, mede door de uitholling in de rug van de voorstoelen. Voorin is de zithouding optimaal in te stellen en de stoelen zijn lekker groot, stevig en goed van vorm. De voorstoelen kunnen trouwens over een fikse lengte worden verschoven, zodat ook grote mensen er een fijne plek in vinden.

Grapje
Gek genoeg heb je juist voorin iets meer de indruk dat je ingesloten zit. Een logisch gevolg van het speelse ontwerp met een soort brugconsole. Daaronder zit een klein legbakje, dat is meegenomen, maar we nemen toch aan dat het vooral een designgrapje is. Als je naar de afwerking van de console kijkt, de passing van de onderdelen bekruipt je het gevoel dat daar in de fabriek toch nog eens naar gekeken mag worden. En dat is opmerkelijk, zeker bij een Toyota. Voordeel van de brugconsole is dat de versnellingspook op zijn hoge positie perfect voor het grijpen staat, bijna naast het stuurwiel. Het is alleen even jammer dat de schakelslagen niet bijpassend kort zijn gemaakt. Het werkt allemaal prima, zoals je bij een Toyota verwacht, maar je rekent eigenlijk op een lekker rap ‘tak-tak’-schakelgedrag. En als we het toch over de versnellingen hebben: voor een auto met dergelijke ambities is hij in vijf wat erg druk bezig.

Op snelwegtempo zwaait de naald van de toerenteller opvallend ver richting 4.000, zonder dat er overigens echt veel motorisch geluid in het interieur doordringt. Met zijn 124 pk komt de 1,6-liter krachtbron hij vlot uit de startblokken en verlopen inhaal-manoeuvres met het gemak dat je van een auto in deze klasse mag verwachten. Ook een verbruik van 1 op 11,6 valt niet echt uit de toon. Wellicht valt dat te verbeteren als je meer op de schakel-indicator in het dashboard let, een verlicht pijltje omhoog.

Strijkijzer
In het licht van een hoogwaardig luxe- en comfortniveau verrast de Auris onder het rijden met een op dynamiek afgestemd onderstel. Lees: nogal stevig. Echt hinderlijk
is het zeker niet en aan de pluskant staat een opmerkelijk goed weg-gedrag. Hij gaat netjes stabiel rechtdoor en zoeft zonder eigenzinnige reacties als een strijkijzer bochten om. Heel gemakkelijk te dirigeren en met opvallend weinig ‘rol’, zeker als je zijn carrosseriehoogte meetelt. De besturing voelt daarbij plezierig aan en onderstuur treedt pas op wanneer je het echt bont maakt. Het slimme systeem van klepbediening maakt hem voldoende soepel, maar dat kan niet verhullen dat de motor flink toeren wil maken als er gewerkt wordt. Toyota zet hoog in met de Auris en kan dat voor een deel waarmaken.