Autotests  |  Volkswagen Golf GT 2.0 TDI DSG (2007)

Kan deze zelfontbrander wellicht zelfs aanspraak maken op het predikaat GTI? In Wolfsburg vinden ze de aanduiding GTI net iets té voor de Golf met de snelste TDI-motor, maar komt ’t op snelheid aan dan heeft de 200 pk sterke benzine-GTI de handen vol aan z’n snelle dieselbroer. De GT loopt bovendien niet te koop met zijn potente motor. Toch heeft de sterkste van de twee 2,0-liter TDI’s met 170 pk en 350 Nm heel wat te bieden. Eigenlijk maakt het niet uit bij welke snelheid het rechterpedaal omlaag gaat, de GT gaat er altijd als een dolle vandoor. Staat de DSG-keuzehendel in de handmatige stand maar laat je de bak het werk doen, dan knalt de auto in 7,4 seconden van 0 naar 100 km/h.

Goedmoedig
De GT TDI is dus erg snel. Maar zoals zo vaak bij diesels, doet hij zijn werk zonder een spoortje emotie. Het dieselgeratel is bij lage snelheden duidelijk aanwezig, en wanneer het blok meer dan 4.000 toeren draait, maakt de tweeliter veel kabaal, maar mooi klinkt dat niet. Supersnel en nauwelijks voelbaar wisselt de Direct Shift Gearbox van verzet. Dankzij de dubbele koppeling zet de versnellingsbak altijd de volgende versnelling klaar. ’n Mooi staaltje techniek, al vinden we de transmissie wel te bemoeizuchtig. Als je er bijvoorbeeld voor kiest om in de handmatige stand te rijden, en met de flippers of pook schakelt, kan de DSG toch besluiten om terug te schakelen.
De Golf GT is uitgerust met een sport-onderstel maar is een tikkeltje softer dan de Golf GTI, al lijkt het weggedrag nog sterk op dat van de 200 pk sterke hot hatch. Zo resulteert hard een bocht in knallen in onderstuur. Op een nat wegdek hebben de voorbanden het zwaar door ’t enorme koppel. Ga je vroeg in de bocht op het gas dan levert dat een nog meer met de neus naar de buitenkant glijdende auto op. In korte bochtjes wordt de achterkant even licht, maar direct is de auto weer in het gareel. Het rijgedrag van de Golf is bijzonder goedmoedig. Ook de besturing loopt niet over van scherpte, maar reageert voldoende direct. De demping is stevig, maar de GT is zeker geen stuiterbak. Het is duidelijk waarom VW voor deze typebenaming heeft gekozen.

Bescheiden uitstraling
Dat je in een dure Golf stapt, blijkt amper uit het interieur. Zo heeft de GT de standaard klokkenwinkel. Er zit wel een GT-logo in het stuur en ook de stoelen hebben een eigen motiefje. Het zijn voortreffelijke zetels, die voldoende steun bieden. De zitpositie kun je heel precies instellen. Het stuur laat zich ver naar de bestuurder toe halen, en ook de hoogte kun je uitgebreid aanpassen. Dat maakt dat er voor iedereen wel een passende zitpositie te creëren is.
Ook aan de buitenkant zie je dat de GT niet de allersportiefste Golf is. Zo heeft hij een andere grille dan een gewone Golf, maar is de neuspartij niet zo op-vallend als die van de GTI en R32. GT-plaatjes sieren zowel de voor- als achterkant. En dan zijn er nog de fraaie 17-inchwielen en de dubbele uitlaat. Dat er een dieselende GT voorbij komt ziet niemand, want TDI-logo’s ontbreken. En dankzij het roetfilter herken je hem ook niet aan een walmende uitlaat. Het is precies goed zo, want onderscheid met de GTI moet er tenslotte zijn.