Autotests  |  Volkswagen Golf GTI (2005)

Volkswagen stak gelukkig meer energie in het uiterlijk van de Golf GTI dan bij vorige modelgeneraties. De snelle Golf laat er geen misverstand over bestaan wat er aankomt. Veel ’kippengaas’, een rood randje in de grille en het klassieke GTI-logo zorgen voor onderscheid met al die brave 1.6-jes en TDItjes. En zo hoort het! Iemand die voor het eerst het portier van de GTI opent, wordt óf helemaal lyrisch bij het zien van de ’blokjesbekleding’ - die het interieur van de eerste GTI al sierde - óf hij verafschuwt het bedaagde kleedje op de overigens zeer fraaie sportstoelen. Ook de zwarte hemelbekleding is terug en Volkswagen monteert afwijkende klokken, waarbij de snelheidsmeter een zwaar overdreven 300 km/h aangeeft.

Mooi geluid
De 2,0-liter FSI-turbomotor heeft directe brandstofinspuiting. Met 200 pk levert hij genoeg vermogen, reken maar dat er wat gebeurt als dat op de voorwielen wordt losgelaten! Wie het voetenspel met koppelings- en gaspedaal een beetje beheerst, knalt met de GTI in 7,2 seconden naar de 100 km/h. Lekker vlot dus, maar ook weer geen waarde om van achterover te slaan. Waar we het wel warm van krijgen, is het motorgeluid. Je weet direct dat het met deze krachtbron wel goed zit. De motor klinkt lekker brommerig en zodra hij moet werken, begint het gefluit, waarna het geluid aanzwelt en bij 5.500 toeren uitbarst in een zware brom. Ons hoor je niet klagen! Ongelooflijk wat een gretigheid, de motor knalt vrolijk door tot de begrenzer ’m bij 7.200 toeren een halt toeroept.
Minstens zo belangrijk is natuurlijk het onderstel. De Golf doet het zonder elektronische demping, maar hij kan er wat van in bochten. In korte curves die elkaar in een hoog tempo opvolgen, heeft ’ie last van licht onderstuur. En aan de carrosseriebewegingen merk je dat het hard gaat. Je zou verwachten dat de GTI knetterhard is, maar dat valt mee. Je kunt ’m best hard over een klinkerweg jagen zonder dat je ingewanden aan de wandel gaan. De Golf stuurt direct, maar zou wat communicatiever mogen zijn. Je kunt het stuur lekker ver naar je toe halen en daarbij biedt de Golf ook nog eens de mogelijkheid erg diep te zitten. Een must voor een sportieve hatchback. Helemaal top zijn de stoelen, die veel zijdelingse steun bieden. De zesbak schakelt erg fijn en met veel gevoel, hoewel de slag die de pook moet maken aan de lange kant is. Al hebben we weinig klachten over de transmissie, de DSG-transmissie is aan te raden. De automaat met dubbele koppeling schakelt zo snel, dat de GTI er nog vlotter mee vanuit stilstand naar 100 km/h sprint. Maar dat betekent wel een extra investering.

Niet spannend
Weinig opwindende zaken aan boord van de GTI. Veel spannender dan een snelheidsmeter die tot 300 km/h loopt, wordt ’t niet. Gelukkig monteert VW een kek stuurtje. Het dashboard steekt keurig in elkaar en het straalt degelijkheid uit. Volkswagen monteert 17-inch-wielen onder de GTI, 18-inchwielen zijn een optie. Weinig klassegenoten kunnen tippen aan het geweld dat vrijkomt uit de 2,0-liter FSI-turbomotor. De Golf is de echte GTI; hij biedt emotie en da’s waar het om gaat bij een GTI. Het totaalplaatje klopt, qua besturing, aankleding, interieur en motorisering.