Autotests  |  Volvo S60 R (2003)

Deze razendsnelle topper uit de hoge middenklasse is de koning van het understatement. De 300 pk, de vierwielaandrijving en het sportieve onderstel spreken voor zich. Wanstaltige spoilers, skirts en andere overdreven optische uiterlijkheden heeft de S60 R niet nodig. Een leek zal deze snelste versie niet direct herkennen, maar een liefhebber zeer zeker. Voor betere aërodynamica en koeling heeft de Volvo een aangepast front, met grotere luchthappers. Ook heeft de S60 R een minimaal spoilertje op de kofferklep voor een betere stabiliteit op hoge snelheden.De zetels mogen er zijn. Ze zijn wat zachter en ruimer dan echte sportstoelen, maar ook luxer. Het interieur wordt opgesierd met sportieve accenten. Het dashboard en de portieren zijn afgewerkt met sierlijsten van geborsteld aluminium, en opvallend zijn de prachtige blauwe, in chronograafstijl uitgevoerde klokken. Minpuntje vinden we de wat rommelige knoppenbrij op de middenconsole.

Kanonskogel
De turbomotor kennen we uit de T5. Hij werd voor de S60 R weliswaar opgeboord naar 2,5 liter, maar de grootste vermogenswinst komt uit de nieuwe, met twee intercoolers uitgeruste KKK-turbocompressor. De continu variabele kleptiming moet voor een soepele verdeling van de krachten over een breed toerengebied zorgen. Zuigers en drijfstangen zijn versterkt en de koeling van de cilinderkop is verbeterd. Deze vijfcilinder maakt de S60 R de snelste Volvo ooit. Dankzij de 4WD worden de 400 Newtonmeters probleemloos op het asfalt overgebracht. Als een kanonskogel schieten we uit de startblokken. In slechts 6,6 seconden bereiken we de honderd. De turbo van de S60 R moet eerst even op stoom komen voor hij tot actie overgaat, maar met het grootste gemak versnelt hij naar de 200, die vanuit stilstand in slechts 23,5 seconden bereikt wordt.
Volvo heeft voor het compromis tussen sportiviteit en comfort een oplossing gezocht in de vorm van een actief, ‘meedenkend’ chassis. Hiermee wordt de karakteristiek van de dempers aangepast aan de wensen van de bestuurder. Daarbij regelt de Four C-technologie (Continuously Controlled Chassis Concept) actief de bewegingen van de schokdempers, dankzij informatie van diverse sensoren in de auto. Ook de vierwielaandrijving maakt gebruik van deze gegevens. In de Sport-stand worden hobbels goed geabsorbeerd, zonder dat het ten koste gaat van het wagengevoel. In de Comfort-stand wordt de vering een stuk soepeler, waardoor gevoel en stuurprecisie afnemen. Schakelen we naar Advanced, dan wordt de demping knetterhard en het karakter verandert in dat van een sportwagen. De R stuurt scherper dan welke Volvo dan ook. Stoppen doet de met Brembo-remmen uitgeruste Zweed bovengemiddeld. In principe gaat alle aandrijving via de voorwielen.
Bij dreigend tractieverlies gaat een gedeelte naar achter. Samen met Four C zorgt de vierwielaandrijving voor een dynamisch en veilig stuurgedrag. Bij het insturen gaat er een gedeelte van de aandrijving naar de achterwielen en kan er op de grens licht overstuur opgewekt worden, waardoor de neus sneller in de goede richting staat. Die glijdende achterkant wordt nauwkeurig in de hand gehouden door het DSTC. In de bocht zelf wordt de krachtverdeling tussen voor- en achterkant zo gereguleerd, dat de auto weer neutraal wordt.
We hebben het hier over de crème de la crème van de hogere middenklasse. ’n Praktische klasseauto waarmee je zowel zakelijk als privé relatief onopvallend voor de dag kan komen. Maar die héél veel meer kan dan hij uitstraalt.