Autoreviews  |  Mercedes-Benz E 220 Diesel Classic (1997)

200.000 km

Na ruim 10 jaar in een 190D uit 1987 te hebben rondgekacheld, werd het tijd voor een andere auto. De 190D was technisch nog in behoorlijke staat maar doordat de roest zich behoorlijk had ingevreten in de wielkasten en kofferbak, en je na 10 jaar een auto eigenlijk toch wel zat bent, ging ie eruit. Mede op aandringen van vrouwlief in 2002 maar eens op zoek gegaan naar een nieuwer model Mercedes diesel.

Voorwaarde was wel dat deze net zo degelijk moest zijn als de 190D en het liefst iets ruimer. Omdat in die tijd zich allerlei indianeverhalen de ronde deden over onbetrouwbare commonrails,turbos e.d., en ik een goede ervaring had met de conventionele 4takt dieselmotor, ben ik gericht op zoek gegaan naar een exemplaar zonder turbo of directe inspuiting. Van het nieuwe W210 type waren dat alleen de E220D en E300D. De E300D viel af door het gewicht zodat alleen de E220D nog over bleef...

Na een aantal exemplaren in slechte toestand bij handelaren te hebben bezichtigd, uiteindelijk op internet een fraaie E220D uit 1997 te koop zien staan met 200.000 op de teller bij een Brabantse handelaar. Dezelfde dag nog naartoe gereden en gelijk de auto gekocht, want goed onderhouden - nette exemplaren voor onder de € 20.000-, vond je niet snel in die tijd.

Het eerste wat me opviel aan de auto was dat deze net zo traag was als m'n oude 190D maar ondanks z'n zwaardere gewicht had deze wel een veel betere wegligging in bochten, zodat je niet snel hoefde terug te schakelen. De stoelen stelden wel teleur. Ik had het gevoel dat deze waren ontworpen voor iemand met een enorm postuur en Duitse bierbuik. Hoe ik ze ook afstelde, na en rit van een paar uur voelde ik pijn in benen en rug opkomen. De zitting was gewoon te lang voor iemand van 1.80 meter.

De eerste ton aan kilometers waren er weinig opmerkelijke kosten afgezien van het onderhoud. Wel had ik net als de 190 ook nu weer last van roest. Er zaten jaren tussen waarbij APK me €800-, koste maar soms ook €150-, maar daarna begon de ellende :

**Bij km stand 350.000 en 5 jaar verder, dus na 1,5 ton gereden te hebben begon het lampje van de dynamo te branden. In de veronderstelling dat de koolborstels versleten waren op zoek gegaan naar een revisie setje maar deze nergens kunnen vinden om uiteindelijk de auto maar bij een Bosch Car Servicepunt neer te zetten om een ruil dynamo te laten plaatsen. Kosten € 300-,! (Bij de 190D verving je zelf een regelaartje incl. koolborstels in luttele minuten en je kon er weer een ton tegenaan).

De monteur die de dynamo had geplaatst had ook nog een opmerking: De dynamo was niet op, maar was gesneuveld doordat de motor erg trilde tijdens het starten. Dat kwam doordat het rubber van een motorsteun was aangetast en dat kwam weer doordat er diesel lekte op het rubber en rubber lost nu eenmaal op dieselolie!

Volgens hem was de brandstofpomp lek. Dit probleem zou als eerst opgelost moeten worden. Daarna adviseerde hij de motorsteun te laten vervangen, omdat anders de dynamo weer stuk zou kunnen gaan.

Tijdens de zoektocht naar een nieuwe brandstofpomp werd ik niet blij; De dealer vroeg €2000-, ex voor een nieuwe pomp waarbij de levertijd onbekend was. Dat was ook nog eens zonder arbeidsloon van 5 uren! De man bij de werkplaatsreceptie adviseerde me daarom ook om naar een diesel specialist te gaan voor een ruilpomp. Dat zou met inbouw op € 2000-, komen schatte hij.

Bij een aanvraag op internet bij alle demontage bedrijven in Nederland vond ik er slechts één voor €1500-,(!) maar de sloophouder kon niet garanderen dat ie goed was, "want die krengen gaan allemaal stuk" was zijn antwoord. Hier had ik dus niets aan.

In eerste instantie leek het alsof de Diesel revisiebedrijven onderlinge prijsafspraken hadden gemaakt, want overal waar ik informeerde kreeg ik hetzelfde bedrag te horen: "€1800-, tot €2000-, ex BTW voor een revisiepomp met inbouw" en het ergste van alles was dat men niet de garantie kon geven dat deze gereviseerde ruilpomp weer een ton zou meegaan. Een paar maanden ongeacht het aantal kilometers kon men coulance geven en daar moest ik het maar mee doen.

Ondertussen had de roest zich doorgezet naar de deuren, van de uitlaat was de midden- en einddemper aan vervanging toe en de auto had een slechte koude start omdat maar 2 van de 4 gloeibougies hun werk deden, want bij de garage kregen ze die andere twee er niet uit!

Door navraag te doen bij een kennis die al 30 jaar in de autobranche zit, hoorde ik dat de C- en E-220D waren voorzien van een goedkoper merk/type brandstofpomp dan de oudere generatie diesels. Zo zat er in mijn oude 190D een onverwoestbare lijnpomp van het merk Bosch maar werd mede door schreeuwende Arabische aandeelhouders, voor de nieuwe generaties, gekozen voor een goedkoper alternatief, namelijk de "roterde Lucas pomp". Daar kwam bij, dat in het type wat in de 220D versies werd gemonteerd een ontwerpfout zat, waardoor ze allemaal begonnen te lekken en een pomp revisie gemiddeld om de 100.000 km noodzakelijk was.

Hiermee werd voor mij de keus ook makkelijk. Dezelfde week heb ik de auto weggebracht naar een malafide auto inkoop bedrijf in Rotterdam. (een bedrijf die door de telefoon gegarandeerd € 4000-, biedt op je auto maar eenmaal aangekomen je met €2500 naar huis wilt sturen omdat er zogenaamd van alles mankeert aan je auto)

Dat was ook nu het geval, maar ik had het voordeel dat er nu echt wat aan de auto mankeerde:)
Volgens een gladde 'sjonnie' die de auto aan het nakijken was, bleek mijn achteras stuk te zijn en kon hij me daarom maar €3500-, betalen i.p.v. de afgesproken €5000-,.

Nou, ik vond het allemaal prima en ben niet verder in discussie gegaan;)

Hierna voorlopig geen Mercedes meer voor mij. Aanschafprijzen van tweedehands auto's zijn hoog maar betalen zich niet terug in duurzaamheid en degelijkheid, zoals de oudere generaties. Het onderscheidende kwaliteit wat een consument verwacht van het merk, is helaas niet meer aanwezig.