Autoreviews  |  Fiat Panda TwinAir Turbo 85 Lounge (2012)

Een eerste indruk. (1.380 km)

Daar staat ‘ie.
Buiten, een beetje stoffig van de regen van de afgelopen dagen.
Wat onopvallend, een beetje achterin in de rij van ingeruilde auto’s. Dat heeft ‘ie niet verdient.
Wat mij betreft hoort ‘ie blinkend, vooraan in de showroom te staan! Mijn ouwe, trouwe “classic” Panda. Na twee jaar trouwe dienst en ruim 70.000km verder heb ik hem twee weken geleden ingeruild…

Voor de NIEUWE Panda 85 Lounge! En DAT is wennen!

Was mijn Panda uit 2010 een rustig, braaf en voorspelbaar autootje, deze Panda wordt geleverd met Italiaanse lawaaierigheid en dito temperament onder de motorkap!
Bij de vorige Panda sloot ik gedwee achteraan in de rij voor het stoplicht. Go with the flow, we komen d’r wel…
Dat hoeft niet meer. Je kunt hem ongegeneerd vooraan op de linker rijstrook zetten. Met z’n 145Nm bij nog geen 2000rpm brult ‘ie zich als een puberaal leeuwtje vooruit. Je schakelt je een schompes, want in een paar tellen loopt’ie tegen z’n toeren begrenzer aan. Maar het is WEL lachen, die 875cc Twinair met turbo!
En dan wordt het anders… Eén keer op snelheid is het zoeken naar rust van de oude 4-pitter. Die liep rustig vanaf zo’n 1500rpm. Deze pas vanaf 2200rpm, en in de 4e en 5e versnelling pas rond de 2700rpm. Daaronder trilt het 2-pittertje, naar mijn smaak, te veel. Bij elke minimale aanraking van het gaspedaal komt dat grommetje terug. Niet echt storend, maar ik mis op de langere afstanden de rust en souplesse van de oude 4 pitter.
Nu, na ruim 1300km met de Nuovo Panda gereden te hebben, lijkt het beter te gaan. Is dat omdat de motor soepeler wordt, of dat ik aan dit eigenwijze Italiaantje wen? Ik laat het even in het midden.
Schakelen doet ‘ie prima. De shift-gear indicator hadden ze wat mij betreft weg mogen laten. Rijden op m’n gevoel bevalt me beter.

Maar er is meer veranderd aan de Panda.
Hij is groter. Je hebt direct het gevoel dat je meer ruimte om je heen hebt. Ook de kofferruimte is groter.
Vooral de betere vering verhoogt het rijcomfort aanzienlijk. Ging ik met de “classic” Panda te snel over een drempel, zei je “auw!”, omdat je je hoofd tegen het dak stootte. Nu zeg je “oeps”, omdat je even uit de stoel lijkt op te veren. Die nieuwe stoelen zitten steviger en geven ook meer steun.
Het sturen is een tikkie indirecter dan in de oude. Als de wagen op lange rechte stukken iets uit het spoor loopt moet je iets meer stuuruitslag geven om te corrigeren heb ik het idee. Maar dat went.
De nieuwe ruitenwissers werken beter dan de oude. Dat heb ik met het slechte weer van de laatste tijd meerdere keren mogen ervaren. Ik voel me in de nieuwe Panda sowieso meer op m’n gemak bij slecht weer. Hij voelt wat groter / volwassener / steviger aan. De wielkasten lijken beter geluid geïsoleerd te zijn, wat het rijden in slecht weer comfortabeler maakt.
De Blue & Me radio is een aanrader. Werkt prima met m’n GSM. Het geluid is uitstekend.
De vulopening van de ruitensproeier is groter en beter bereikbaar! Ook is de inhoud van het ruitensproeierreservoir een stuk groter, een hele verbetering t.o.v. de “classic” Panda.
Over het nieuwe dashboard ga ik niet uitweiden, kwestie van smaak. Voldoet voor mij prima.

In alle opzichten is de auto wel wat verbeterd ten opzichte van het vorige model. Nergens is op ingeleverd. De Twinair voldoet uitstekend in de stad, maar op langere afstanden weet ik het nog zo niet. Ik kom hier later zeker nog eens op terug.

Al met al is de Panda wel echt Panda gebleven. Misschien wel MEER Panda geworden. Een autootje met karakter. En daarmee onderscheid hij zich welzeker in het A-segment.

9.740Km gereden (9.740 km)

Nu, bijna 10.000Km verder, maar eens een update over mijn Panda. Ik begin dat ding steeds meer te waarderen.
Ik vergelijk de “Nuevo Panda” met zijn voorganger, nu “Classic Panda” genaamd, die ik hiervoor reed.

De Twinair motor, was toch wel even wennen.
Na ongeveer 7000Km was het motortje wat ingelopen, en daarmee is de onrust / het lawaaierige en trillen echt beduidend minder geworden.
De truc is de auto even over de gewenste snelheid te tillen en dan iets te laten terugzakken. Op de één of andere manier loopt de motor dan bij 50Km/h (4e versnelling) in de stad vrijwel onhoorbaar. En dat bij een toerental van rond 2000rpm! Dat was in het begin vrijwel ondoenlijk door het getril wat je dan had. Het gebruik is dan ook nog eens minimaal, 1 op 24 en lager!

Echter, bij het optrekken lust de wagen graag een slokje meer. Mijn gemiddelde verbruik ligt op 1: 19. Dan rijd ik veel op provinciale en binnenwegen. Bij 80Km/h (5e versnelling) is het verbruik ongeveer 1: 22. Maar een aantal dorpskernen en rotondes dwingen tot remmen en optrekken, wat het gebruik naar boven brengt. Mijn rijstijl is dan : Go with the flow… De ECO-knop heb ik dan meestal ”aan” staan. De wagen heeft dan nog power genoeg om normaal mee te komen.

Op de snelweg kom ik beter mee dan met de “classic” Panda. Het rijgedrag is prettig. De Twinair voelt zich bij hogere snelheden en toerentallen prima thuis! De motor blijft pittig en gedraagt zich rustig bij constante snelheden. Maar als er even gewerkt moet worden laat de Twinair nog wel zijn karakteristieke brommetje horen!
File rijden valt me mee. Goed, het geluid in de lage toeren doet denken aan een brommobiel, maar het vermogen van de Twinair laat zich prima doseren.

Qua comfort en rijgedrag is het allemaal prima voor elkaar met de nieuwe Panda.

Menigeen die ik in mijn auto heb laten rijden stapt met een glimlach uit. (De ECO knop zet ik van tevoren wel even uit) Het is een autootje met een eigen karakter. Dat waardeer je of dat waardeer je niet.

De Nuevo Panda: Love it or leave it!

Groet, HJ

Update: 2x een pit-stop. (16.200 km)

Eind vorig jaar, bij ongeveer 13.000 km, deed de achterklep schakelaar het niet meer.
Een probleem dat vaker blijkt voor te komen.
Voor mij niet het meest vervelende euvel. De achterklep ontgrendelde nog wel met de afstandsbediening.

Meer irritant was een rammel die ik al langere tijd had onder het dashboard aan de bijrijderskant.
Dit ging weg als je de hand recht op het dashboard legde, maar da’s geen houding waar je graag al te lang in blijft zitten / rijden.

Dus terug naar de garage.

De achterklep schakelaar is vervangen voor een nieuwe.
Deze nieuwe schakelaar heeft een (iets) andere uitvoering.
Deze hoor je zachtjes klikken, als je goed luistert.
De dunne rubberen greep heeft hij niet meer. Het voelt nu meer aan als het oerdegelijke Fiat plastic, zoals bij de “classic” Panda.

Vervolgens een stukje meegereden met een monteur om de rammel te duiden.
Was waarschijnlijk iets van de bijrijders-airbag wat tegen het dashboard rammelde. Het dashboard heeft men een paar millimeter laten zakken aan de bijrijders-zijde. Daarvoor moest eerst het handschoenkastje worden verwijderd, al met al was men er ruim een uur zoet mee.

Maar daarmee waren WEL al mijn klachten verholpen, en nu tuf ik weer onbezorgd en comfortabel rond in mijn Nuovo Panda.

Ruim een week later werd ik opgebeld door de dealer.
Met alle excuses, maar of ik even langs kon komen. Betrof een terugroep actie van de fabriek.

Mijn auto schijnt te zijn gebouwd op eiland 8, in periode zus en zo en daarom moesten uit voorzorg de bobines worden vervangen.
Dat kon de volgende ochtend al vroeg gebeuren en na 15 minuten reed ik met twee fonkelnieuwe bobines naar mijn werk.
Niet dat je daar iets van merkt, de auto rijdt als vanouds. Maar beter voorkomen dan genezen, nog 14.000 km tot de eerste echte beurt!